Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn partner is depressief



Register or login to view the content
Antwoord


Bedankt, Positiva. Jouw woorden helpen mij er weer een klein beetje door. Ik neem mijn leven zo goed en zo kwaad mogelijk in handen hoor en dat lukt me soms wel. Ik probeer alles op alles te zetten voor mijn huis, zie mijn vriendinnen vaak, ga voetballen (morgen eindelijk weer training na een maand) en ik loop minstens 1x per week (wat ik vroeger wel probeerde, maar het lukte me niet). 
Ik denk dat er inderdaad en doorbraak moet komen in verband met dat thuis wonen. Alhoewel dat de weg naar een nieuwe relatie misschien ook sneller openstaat als hij alleen woont. Ik weet het niet. Maakt me wel wat bang.
Eens het huis verkocht is, denk ik gaat hij wel wat huren. Tegen dan zou hij zijn pillengebruik ook moeten hebben afgebouwd. Misschien brengt dat ook iets teweeg... We zullen moeten zien en heel hard duimen Smile. Nu maak ik me klaar want straks ga ik ontbijten met vriendinnen!
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


@ Els: dat van dat energie vragen, daar heb je wel gelijk in. Moet zeggen dat dit inderdaad veel vraagt van hem, maar ook van mij. Ik probeer altijd mijn tranen te beheersen, maar het lukt me niet. Ik weet het wel dat het té emotioneel is en daar heeft hij echt geen behoefte aan. Je hebt gelijk en het doet een belletje rinkelen als ik het nog eens zwart op wit zie staan. Ik weet het wel, maar stond er niet echt bij stil. Dan is het net als de maanden toen hij hier nog was. Niet fijn, emotioneel beladen,... Dus daar heeft hij inderdaad geen behoefte meer aan én voor mij is dat ook wel heel erg zwaar.
Wat niet wegneemt dat het op die momenten ook soms wel weer wat fijn is. Wat ik daarmee bedoel? We halen iets op van vroeger (spontaan hoor), of we zeggen iets om te lachen,... en dat vind ik dan wel weer fijn. Ook hij kan er zich dan wel in vinden. Als het geforceerd is, dan zegt hij: wat probeer jij nu weer te doen. Mij te overhalen? En dat vindt hij minder. Maar hij deed soms zo heel erg grappig een konijn na. Ik vond dat echt grappig. En toen ik zat te wenen leek ik wat te 'snuffelen' en moest ik plots aan dat konijn van hem denken. En toen ik dat zei, glimlachte hij. Dat vond hij dan wel weer fijn.
Daarom is het voor mij heel moeilijk om een balans te vinden. Ik wil die fijne momenten spontaan kunnen oprakelen in zijn bijzijn. Dat hij misschien terug beetje bij beetje beseft dat het meer dan oké was tussen ons. Als hij alleen is, komt dat wellicht niet. Ik zou het daarom ook fijn vinden om hem te blijven zien.
Maar je hebt gelijk dat er misschien meer afstand moet komen want die is er nauwelijks geweest. We horen elkaar toch minstens één keer per week of we zien elkaar zeker twee keer in een maand... Heel weinig voor mij, maar misschien te veel om echt los te laten.
Maar ik ben echt bang dat hij helemaal geen contact meer zoekt als ik afwimpel... en dat zou ik zo erg vinden. Nu kan ik hem nog eens vastnemen en zei hij me vorige week dat hij me op de een of andere manier ook nog graag ziet... Dat vind ik dan weer een 'steunpilaar' als jullie begrijpen wat ik bedoel...
Alle raad is dus ALWEER meer dan welkom!
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Bedankt Els! Je bent helemaal niet hard hoor. Ik snap waar je naartoe wil. Maar misschien heb ik hem nu echt wel al te ver van me afgeduwd. Daar ben ik wel wat bang voor.Want van het laatste jaar heeft hij eigenlijk alleen maar zo'n momenten om te onthouden. Ik die ween, ik die huil, ik die vragen stel, ik die weer huil,... Zelfs toen hij hier nog woonde. Ik voelde me al die tijd gewoon zo machteloos. Dus misschien heb ik het al helemaal 'verkakt' (als ik het zo vies mag zeggen Wink). Hoop echt van niet.
Het is ook vreemd, toen ik afstand hield, stuurde hij. Hij wilde me spreken en vond het niet kunnen dat hij mij ontliep. Want op die manier werd er niets uitgepraat. Soms denk ik dat hij gewoon ook wil zien hoe het met me gaat omdat hij in eenzame momenten wellicht wel denkt: hoe zou het zijn.
Ik ga proberen het contact tot een minimum te beperken en dat gaat me op de een of andere manier inderdaad lukken. Al denk ik dat we nu sowieso nog een paar keer zullen moeten afspreken want het huis moet echt geregeld worden. Zo heb ik nog een gat in zijn berekening ontdekt en heb hem dus nog eens gevraagd om langs te komen... Zonder contact is dat echt niet te doen. Maar eens zijn handtekening staat... dan hoef ik eigenlijk niets meer te laten weten. Maar weet je wat hij dan zegt? Als ik zeg: ik weet niets meer van jou. Dan zegt hij: maar jij laat ook niets weten. Dan denk ik dat hij wil dat ik eens iets luchtig stuur...
Wat moet ik in godsnaam doen om goed te doen...
Die post ook hoor. Ik stelde hem voor om het tot bij hem te brengen. Dat we elkaar niet hoefden te zien. Ik heb het zelfs nog op de mat gelegd aan de voordeur. Dat hij het kon komen halen als ik er niet was. Maar neen. Hij wil komen als ik er ben...
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Weet je dat ik zelf al eens op zoek was naar een beloning voor mezelf. Voor elke dag dat ik niets van me laat horen. Maar ik vind nog steeds de geschikte beloning niet. Jullie toevallig een idee?! Smile
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
16-10-2018, 12:21
Laatste bericht: Positiva
  Partner en dagbehandeling Started by Anna@
13 Replies - 215 Views
01-09-2018, 10:21
Laatste bericht: Ray
  Depressieve partner Started by Amelie
2 Replies - 95 Views
14-08-2018, 11:06
Laatste bericht: Ray
23-07-2018, 12:20
Laatste bericht: Positiva
18-07-2018, 11:58
Laatste bericht: Positiva
27-05-2018, 23:29
Laatste bericht: Gietje117
21-05-2018, 14:36
Laatste bericht: JanW
09-04-2018, 18:23
Laatste bericht: Ray
21-03-2018, 09:44
Laatste bericht: Miek
21-03-2018, 05:31
Laatste bericht: Miek



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)