Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn partner is depressief



Hee allemaal, daar was ik weer even. 

Gietje en leeuwin van jullie kant nog nieuws? 

Mijn ex is weer naar poh geweest vorige week en blijkt toch wel erg hoog te scoren op stress en somberheid.. hoger dan de poh had verwacht uit eerste gesprek.. hoop zo dat ze dieper kunnen gaan graven dan de muur die hij ophoudt.

@marijke, wat positiva schrijft herken ik ook inderdaad.. wat ik vooral bij mijn ex merk ia dat alle positieve gevoelens verdwenen zijn. Hij kan daardoor geen liefde meer ervaren.. hij voelt zich ongelukkig en gestresst en is van mening dat hij niet ongelukkig kan zijn als onze relatie goed zou zitten.. hij slaat daarin helaas de stap over dat hij mogelijk depressief is en daardoor de wereld zwart ziet en zijn gevoelens ondergesneeuwd zijn aan die blik op de wereld. Waar hij op dit moment niets aan kan doen.. maar waardoor hij wel afstand van mij neemt.. en heeft geprobeerd op allerlei andere manieren weer geluk te vinden: mislukt. 

@positiva, wat fijn dat hij toch graag dan bij je wil zijn ondanks de heftige sessies! En begrijpelijk ook dat de andere dagen dan veel lastiger zijn.. ik merk ook dat mijn ex via telefoons heel anders over kan komen ..
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Hee Minnie, fijn om te horen dat het zo langzaamaan de goede kant op gaat. En ja, die boeken verkopen is natuurlijk wel iets definitiefs en laat hem waarschijnlijk weer even stil staan bij iets dat niet gelukt is. Wanneer gaat hij met de nieuwe studie beginnen, als alles goed blijft gaan?
Hier gaat het ook nog steeds goed. Partner is bezig met de tweede serie EMDR en dat levert af en toe een dipje op. Maar meer mag je het niet noemen. Lijkt toch dat hij makkelijk uit balans te brengen is. Hij heeft ook vaak het idee dat het leed van de hele wereld op zijn schouders ligt. Maar dat komt omdat hij zich alles aantrekt. En hij heeft vaak pech. Dat wel. Hij heeft net 3 maanden geleden een klassieke auto gekocht (22 jaar oud), die hij samen met een vriend heeft gerestaureerd. En deze loopt niet goed. De auto heeft hij op afbetaling gekocht en hij heeft ook geen geld om bij een garage te laten kijken wat er aan de hand kan zijn. Dus daar is hij dan (vooral in zijn hoofd) de hele dag mee bezig. Alles afzoeken op internet en dan weer iets proberen enz.
Vanmorgen zei hij trouwens dat hij heerlijk had geslapen vannacht. En dat is opvallend. Dat zegt hij nooit. Hij zegt altijd dat hij veel wakker is, te vroeg wakker, of dat hij rugpijn heeft. Zijn depressie is begonnen met slecht slapen, dus het zou leuk zijn (in dat geval) dat hij het daar nu ook mee af sluit.
Antwoord


Ik moet zeggen dat het soms moeilijk is om te kiezen om iets voor mezelf te gaan doen. Alles komt op mijn schouders, waardoor er eigenlijk geen tijd over blijft om even een stukje te lezen of om even doelloos tv te kijken.

Hij heeft met zijn therapie nu besproken dat hij 3x per dag 10 minuten iets voor zichzelf gaat doen. Dit kan wandelen zijn, muziek luisteren, tv kijken, gamen, luisterboek luisteren etc.
Nu is dat de eerste dag goed gegaan, maar sindsdien lukt het hem eigenlijk niet meer. 
Ik was blij dat ik dan ook even 10 minuten iets voor mezelf zou kunnen doen, maar helaas komt het er 99% van de tijd op neer dat ik de (af)was aan het doen ben of wat anders dat moet gebeuren.
Dat is iets wat toch lastig blijft.

De afgelopen maanden heb ik bij huis gezeten, omdat ik werkloos was en een opleiding volgde. Aangezien ik klaar ben met de opleiding en weer aan het werk ga vanaf morgen, zie ik er toch wel een beetje tegenop. 
Qua vrije tijd is het dan helemaal 0. Het scheelt dat ik m'n werk leuk vindt, maar het is ook nieuw werk op alle gebieden, waardoor het veel energie zal kosten in het begin.
Mijn werkgever weet wat er speelt en weet dat het niet makkelijk is. De planning is dan ook redelijk ruim opgezet, zodat ik tussendoor tijd heb om even te rusten en voor te bereiden op het volgende. 
Toch ben ik er een beetje huiverig voor dat ik teveel hooi op m'n schouders neem. Al weet ik dat ik ook weer aan het werk moet en daarin ook afleiding kan vinden. Iets wat beiden erg welkom is momenteel.

Ik ga het vast meemaken hoe dit gaat verlopen en ik meldt me hier zeker nog wel, maar ik weet niet hoe vaak.

Ik volg bij de huisarts POH GGZ online en dat is ook prettig. Zeker in combinatie met 1x in de maand een persoonlijk gesprek. 

Respect voor jullie hoe jullie het allemaal doen! Ik kan er nog veel van leren!
Antwoord


Hallo iedereen! Ik was er niet meer want vond mijn paswoord niet meer. En was zo lomp om gewoon geen nieuw te vragen. Zag even niet meer hoe het moest Smile. Nieuw paswoord is intussen aangevraagd en dus lukt het weer. Heel veel nieuwe verhalen heb ik gemerkt. Niet alles heel grondig  kunnen lezen, maar ik pik de draad snel weer op denk ik.

Ik ben blij dat het met sommige relaties nog steeds goed blijkt te gaan. Leeuwin, ik wens je héél veel sterkte en moed!!!

Bij mij is er eigenlijk niet al te veel veranderd. Ik zie mijn (ex-)vriend minder omdat zijn domicilie intussen is verzet en dat doet pijn. Maar ik probeer af en toe nog eens contact op te nemen en soms lopen we elkaar nog tegen het lijf op een feestje. De laatste keer was dat de 10de november. Toen is mijn vriend spontaan tot bij mij gekomen en hebben we een tweetal uur bij elkaar gekletst, gelachen, herinneringen opgehaald... Maar ik hoor dan plots iets van een Pools meisje... Ik weet niet waar het vandaan komt, wat het betekent, maar ik zag een flikkering in zijn ogen. En au, wat doet dat pijn. Tegelijkertijd vraagt hij dan of ik mee met hem naar buiten ga (omdat hij gewoon een sigaret wilde roken). Ik doe dat dan en dan gaan we samen op een bankje zitten en slik... dan wordt het weer ongelooflijk moeilijk. Maar wij kunnen weer over vanalles praten en hij vraagt ook hoe het mij gaat. Heel eerlijk kan ik niet zijn. Ik krijg het soms niet over mijn lippen. Ik weet soms niet wat ik moet zeggen, wat ik niet moet zeggen. Want ik zie dat hij nog steeds worstelt met vanalles en om dan te zeggen dat ik me eigenlijk geen moment meer gelukkig heb gevoeld sinds hij weg is... En dat is ook zo lastig. Niet meer hélemaal jezelf kunnen zijn bij iemand waar je van dag één altijd jezelf bij kon zijn...
Hij gaf zelf aan dat het alweer een tijd veel minder gaat en dus moet hij ook weer meer naar zijn therapeut. Maar ja, van tweemaandelijks naar maandelijks. Ik vind dat niet superveel. 

Uiteindelijk heb ik vorige week een mailtje naar zijn therapeut gestuurd. Heel in het begin van zijn traject had ze gevraagd hoeveel tijd ik had. En ik heb haar laten weten dat ik nog steeds aan de zijlijn sta. Dat ze nog altijd op mij kan rekenen, moest ik iets in het genezingsproces van mijn vriend kunnen betekenen. Ik moet zeggen dat ik er mijn hoop wat had opgezet, maar ik werd vriendelijk bedankt. In eerste instantie kreeg ik een bericht dat ze mijn mailtje heel lief en warm vond, maar het tweede bericht was veel zakelijker. In principe wellicht normaal van een therapeut, maar kom. Ze had het er met mijn vriend over gehad en ik hoefde me geen zorgen te maken, hij doet het goed...

Ik krijg andere signalen als ik hem zie, maar ja,... hoe lang blijft het duren en kom ik ooit nog in het verhaal voor. Het is zo moeilijk. Loslaten zou ik moeten kunnen, maar hij was het allermooiste in mijn leven. Dat vind ik nog steeds. Het blijft aartsmoeilijk. Sommigen dagen gaat het wat beter, andere blijf ik huilen. En het wordt zwaar na twee jaar. Vijf december was het 2 jaar geleden dat hij crashte, intussen is hij ook al anderhalf jaar de deur uit. Iedereen wil dat ik mijn leven terug helemaal in handen neem en dat ik op zoek ga naar een nieuwe partner. Maar ik kan me nog steeds niemand anders naast me voorstellen...
Antwoord


Hallo allemaal! 

Fijn om weer wat van je te horen Gietje, ondanks dat er nog weinig veranderingen zijn.. soms is het zo moeilijk om hoop te houden.. ze kunnen zo afstandelijk reageren.

De afgelopen twee maanden heeft mijn ex volop therapie gevolgd. Ik heb hem die twee maanden wel via whatsapp gesproken, maar niet meer gezien in real life. Totdat hij eergisteren onze hond weer eens kwam ophalen en gister weer terug bracht. Gister weer bijna een uur met hem gepraat. Het gaat langzaam aan iets positiever met hem. Hij eet weer beter (is dan ook weer aangekomen), slaapt iets langer per nacht (weer 6 uren ipv 4) en kan weer iets genieten van het kijken van sport (dat kon hij een jaar lang niet). Hij heeft een nieuwe baan per 1 januari, wat hem veel rust enerzijds en veel spanning anderzijds geeft. Hij heeft ook iets meer zicht gekregen op zijn patronen die hij ontwikkeld heeft, zoals heeeeeeel veel op social media zitten, dat dit ook niet goed voor hem is. Toch weer een paar stapjes de goede kant op..!
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 02-01-2018, 19:33 door MinnieMouse.)

Register or login to view the content

Register or login to view the content
Antwoord


Hoihoi, voel je vooral niet schuldig Minnie. Ik schrijf hier ook veel minder als eerst. Partner is steeds vaker bij mij. YES! En erg druk met mijn werk. En nu moet ik me eens gaan verdiepen wat er geregeld moet worden bij samenwonen. Beiden hebben we geen behoefte meer om nog een keer te trouwen. Brengt geen geluk voor ons. Maar ik heb een eigen huis en wil dat natuurlijk wel vastleggen. Iemand ervaring mee?
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
6 uren geleden
Laatste bericht: Ray
21-05-2018, 14:36
Laatste bericht: JanW
09-04-2018, 18:23
Laatste bericht: Ray
21-03-2018, 09:44
Laatste bericht: Miek
21-03-2018, 05:31
Laatste bericht: Miek
18-03-2018, 17:28
Laatste bericht: Positiva
13-02-2018, 15:11
Laatste bericht: Infinity
11-02-2018, 22:38
Laatste bericht: Roy
  Mijn vriend is depressief Started by Anna@
1 Replies - 226 Views
20-11-2017, 17:45
Laatste bericht: Positiva
20-11-2017, 13:19
Laatste bericht: Positiva



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)