Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn partner is depressief



Register or login to view the content
Mijn vriend komt morgen. Daar ben ik blij mee, ik mis hem erg. Dat komt omdat ik hem een paar dagen niet heb gezien (en dat ben ik niet meer gewend) maar ook omdat ik voel dat hij weinig contact maakt. Het maakt me bang. Gisteren niet geappt en vandaag kreeg ik nauwelijks reactie terug, alleen het hoogst noodzakelijke. Het maakt me zo bang...
Ik denl dat ik morgen met hem ga praten om te vragen of hij me (nu dan eindelijk) toch wil betrekken bij gesprekken met psychiater. In beginstadium 3 jr geleden was dat wel zo maar hij stootte me later af immers. Nu heb ik het de laatste tijd een paar keer geopperd om een keer mee te gaan en daar reageerde hij niet direct afwijzend op. Ik denk dat dat belangrijk is. Om meerdere redenen. Ik denk dat hij er voor zichzelf voor moet waken dat hij wel in contact met mij blijft (hoewel hij die behoefte misschien niet voelt als het niet goed gaat); hij houdt immers van me en we moeten hier samen doorheen. Ik denk ook dat je soms meer kunt bereiken door partner erbij te betrekken, dat issues soms eerder naar voren komen en dat ik hem beter kan steunen. Maar ook: die depressie raakt niet alleen hem, maar mij ook en ik wil niet aan de zijlijn staan maar betrokken worden. De impact op onze relatie en gezin is groot immers.

Ik hoop zo dat hij snel weer wat opknapt en dat ik me teveel zorgen maak nu...Het ging zo ontzettend goed al zo lang! Hopelijk brengt het ophogen van de medicatie snel resultaat...

En ik hoop echt heel erg dat hij me toestaat mee te gaan naar psychiater...Ik weet dat hij deze week een afspraak heeft maar ik weet niet wanneer. Ik wil het niet per app vragen maar face to face bespreken en aangeven dat ik me zorgen maak. Wat meer kan ik doen...Register or login to view the content
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 10-07-2017, 11:15 door Leeuwin.)

Dank je Positiva, dat hoop ik ook. Merk dat ik vreselijk gespannen ben en dat het me niet lukt om te relativeren. Probeer mezelf toe te spreken dat ik niet gelijk van het ergste moet uitgaan. Voel me ook alleen omdat ik hierover met niemand (meer) kan praten.

Oh ja je vroeg of ik een oorzaak kan aanwijzen. Ik betwijfel eigenlijk of er altijd een oorzaak is, daar lijkt het niet op. Ik denk wel dat spanning rondom zijn verjaardag en vakantie een rol speelt, volgens mij is dat elk jr in aanloop naar vakantie wel beetje zo. Maar ik weet het ook niet.

Ik moet mn koppie koel zien te houden en niet gelijk uitgaan van het ergste, verdomme waarom vind ik dat zo lastig. Ik heb toch wel voor hetere vuren gestaan? Ik hoop zo dat mijn angst misplaatst blijkt te zijn en hij snel weer opkrabbelt. Naar anderen ben ik vaak zo positief maar als het mezelf betreft ga ik gelijk uit van worst case scenario....
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 10-07-2017, 21:01 door Leeuwin.)

Register or login to view the content
Ff kort. Vriend is er. Lijkt behoorlijk oke hoewel niet erg aanhankelijk. Zei wel iets over vakantie, over dichtstbijzijnde luchthaven (omdat hij sowieso max week blijft) dus hij is nog steeds van plan om mee te gaan. Gelukkig.
We hebben even samen op de fiets een boodschap gedaan, hij heeft een salade gemaakt voor ons en ligt nu op de bank. We zullen vast nog wel even babbelen...MAAR: so far so good![

Uurtje later: voelt als mijpaal: ik mag vrijdag mee naar de psychiater! Bizar dat dat als mijlpaal voelt masr ja...hide][/hide]
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 11-07-2017, 00:08 door MinnieMouse.)

Register or login to view the content

Register or login to view the content
Antwoord


Ik raak er niet meer volledig door op dit late uur, maar ik duim mee met je, Leeuwin, voor het gesprek bij de psychiater!!! Dit is inderdaad weer een stap in de goeie richting want het is fijn als je deel kan uitmaken van het proces. Dan voel je je nuttig, dat is toch mijn mening. Die kans speelt ook nog in mijn gedachten, al weet ik niet of die kans er bij mij nog komt. In het begin van de therapie van mijn vriend werd ook gesproken van een gezamenlijk gesprek, maar dat werd niet meer aangehaald sinds onze breuk. Ik heb wel zin om de therapeute te laten weten dat ze meer dan een jaar na datum mij nog altijd mag bellen.

@ Minnie: Wat fijn dat hij er dit jaar wel was!! Dan kun je de jaren dat hij er niet was eigenlijk achter je laten en lijkt dat nu een nieuwe start (wat je verjaardag betreft althans). Hier was mijn vriend vandaag jarig en dat is dus de tweede keer na 15 keer samen dat we hem niet samen vieren. Maar heb hem toch een berichtje gestuurd....
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Ja, hij heeft me bedankt. En daarna hebben we nog wat gepraat via Facebook. Maar blijft wat droog... Eerst wilde hij geen contact meer. Als ik dan geen meer zoek, dan zegt hij dat hij het helemaal niet erg zou vinden als ik stuur. En als ik dan stuur, heb ik de indruk dat ik hem stoor. Om gek van te worden... Hij wil me niet, maar hij wil me ook niet te veraf. Ik weet het allemaal niet goed...
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
27-05-2018, 23:29
Laatste bericht: Gietje117
21-05-2018, 14:36
Laatste bericht: JanW
09-04-2018, 18:23
Laatste bericht: Ray
21-03-2018, 09:44
Laatste bericht: Miek
21-03-2018, 05:31
Laatste bericht: Miek
18-03-2018, 17:28
Laatste bericht: Positiva
13-02-2018, 15:11
Laatste bericht: Infinity
11-02-2018, 22:38
Laatste bericht: Roy
  Mijn vriend is depressief Started by Anna@
1 Replies - 251 Views
20-11-2017, 17:45
Laatste bericht: Positiva
20-11-2017, 13:19
Laatste bericht: Positiva



Gebruikers die dit topic lezen:
2 gast(en)