Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn partner is depressief


(Dit bericht is het laatst bewerkt op 20-04-2017, 22:30 door Positiva.)

Vraag je niet te veel af Gietje. En geniet van de lichtpuntjes. Weer instorten kan altijd nog.. Wink
@Leeuwin: vind ik ook onduidelijk Leeuwin, daarom doe ik het dus niet.
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


@ Positiva: Je hebt gelijk, instorten kan altijd nog... HELP! Maar krijg die gedachten maar weer stil... Eens ze op gang komen zijn ze zo moeilijk te stoppen. Maar ik denk dat (help, weer denken ;Wink dat ik dit maar eens moet aankaarten bij mijn psycholoog. Misschien weet zij tips.

@ Leeuwin: Ik weet dat jij ook gesprekken met iemand voert, schrijf jij dan dingen op? Ik heb de behoefte om sommige dingen te kunnen herlezen. Om een steun te bieden in de de tijden dat ik niet naar de psycholoog ga. Doe jij dat ook of zou dat vreemd zijn? Ik denk dat ik het haar eens vraag. Want zij brengt me tot inzichten, kaart bepaalde dingen aan, maar ik kan het echt onmogelijk onthouden. Eigenlijk zou ik het nog best opnemen of zo. Dan kan ik het opnieuw beluisteren of uittypen Smile. Ik denk dat me dat soms rust kan brengen. Ofwel overanalyseer je maar alles dan. Wat denk jij?

@ Sofie: Ik weet hoe lastig het is. Met het idee leven dat het niet meer goed komt. Maar niemand weet dat. Het zou kunnen (hoe erg ook), maar het zou ook kunnen van niet. Liefde verdwijnt niet zomaar zei mijn psycholoog en gelijk heeft ze wellicht. Ze heeft genoeg ervaring. Oké, met een depressie en eventuele medicatie kan dat natuurlijk wel, maar er kunnen tijden komen dat het terug keert. Je moet daar echter héél veel geduld voor hebben. Dat is al duidelijk aan de verhalen hier. Dus reken er niet te hard op of eigenlijk helemaal niet (als dat lukt).

Ik ben nu meer dan 10 maanden onderweg (zot eigenlijk) en ik hou me staande. En ik moet zeggen dat het wat betert stilaan. Ik weet niet of het komt doordat er kleine lichtpuntjes zijn of omdat het gewoon al een hele tijd is dat ik er alleen voor sta (of toch zonder mijn vriend).
Ik probeer zo min mogelijk te denken aan de goeie momenten want dan komen de tranen vanzelf. Denk ik aan het slechte laatste jaar, dan komen de tranen ook. Dus niet denken is de boodschap (in de mate van het mogelijke) en alles op je laten afkomen. Anders kan het nu even niet...
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 21-04-2017, 21:26 door Leeuwin.)

Register or login to view the content
@ Gietje, ik heb heel veel geschreven. 3 of 4 schriften vol in de afgelopen 3 jaar. De afgelopen maanden schrijf ik niet meer. Dat is een goed teken, blijkbaar voel ik de noodzaak niet meer! Het gaat dan ook heel erg goed. Hetgeen natuurlijk niet betekent dat er geen zorgen meer zijn.
Ik heb heel veel aan het opschrijven gehad, hulp bij het ordenen van mijn gedachten en toch ook het uiten van mijn frustraties en emoties. Hoewel ik het schrijven ook tijdrovend en vermoeiend vond, er hebben behoorlijk wat uurtjes ingezeten.
Ik schrijf misschien andere keer over iets waar ik momenteel mee worstel (maar nu met mn vriend op de bank). In t kort: neiging om me verantwoordelijk te voelen voor zijn gevoel en met name kids dan koste wat kost rustig willen houden omdat vriend niet tegen drukte of geruzie van ze kan. Lastig...stressvol voor mij nu vriend hier vaker is en ook van plan is mee te gaan op vakantie. Ik moet daar nog een weg in vinden qua verantwoordelijk voelen/omgaan met die dingen.
Sorry voor dit zijstapje...
Register or login to view the content

Sorry zie dat je eigenlijk iets anders bedoelt...
Je kunt vragen of je het mag opnemen en anders kun je best wat steekwoorden opschrijven en het later voor hjezelf uitschrijven; dat heb ik inderdaad ook wel gedaan.
Of je dicteert gelijk na het gesprek die dingen op je telefoon  (kost wat minder tijd dan opschrijven en kun je het toch naluisteren).
Antwoord


@gietje, ik ben zelf orthopedagoog van achtergrond en ben inmiddels ook gesprekken aan het voeren met therapeuten die mij misschien kunnen helpen. Maar ik weet uit eigen ervaring dat het prima is om dingen op te schrijven, als jou dat kan helpen moet je dat doen Smile

Ik merk zelf dat ik nu ook ruimte ervaar om met mijn eigen problemen uit mijn verleden te kunnen worstelen. Om zelf ook sterker te worden voor zowel mezelf als mijn (ex)vriend. Dus loop inmiddels ook bij een psychotherapeut. 

En jeetje wat vind ik het lastig om dat nu alleen te moeten doen, dat ik mijn vriend niet om me heen heb. Heb hem met Pasen gezien en hij zag er slecht uit, voelt zich ook erg eenzaam zei hij.. zo erg om zo iemand langzaam aan weg te zien glippen, zonder dat ik iets kan doen..
Antwoord


Hoi allemaal,

Al een tijdje niks van me laten horen, heb ook bij lange na niet alles meer gelezen. Vanavond even een groot feestje vieren want.... ik ben afgestudeerd!!!!

Binnenkort zal ik weer een beetje gaan bijlezen en een uitgebreidere reactie geven.

Liefs Bruijntje
Antwoord


GEFELICITEERD BRUIJNTJE!! Echt, petje af hoor.


Antwoord


Gefeliciteerd Bruintje! Dat is wel een feestje waard!!
Antwoord


Gefeliciteerd Bruintje. Knapperd! Cool
Antwoord


Gefeliciteerd Bruijntje! Big Grin



Hebben jullie misschien tips voor mij? Ik merk dat ik op vrije dagen (zoals vandaag) het heel erg moeilijk vind om zonder mijn ex(vriend) te zijn. Ik mis hem verschrikkelijk Sad
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
16-10-2018, 12:21
Laatste bericht: Positiva
  Partner en dagbehandeling Started by Anna@
13 Replies - 158 Views
01-09-2018, 10:21
Laatste bericht: Ray
  Depressieve partner Started by Amelie
2 Replies - 67 Views
14-08-2018, 11:06
Laatste bericht: Ray
23-07-2018, 12:20
Laatste bericht: Positiva
18-07-2018, 11:58
Laatste bericht: Positiva
27-05-2018, 23:29
Laatste bericht: Gietje117
21-05-2018, 14:36
Laatste bericht: JanW
09-04-2018, 18:23
Laatste bericht: Ray
21-03-2018, 09:44
Laatste bericht: Miek
21-03-2018, 05:31
Laatste bericht: Miek



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)