Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn partner is depressief



Register or login to view the content
Ik wil even korte reactie geven (mijn eigen verhaal komt andere keer wel weer)

Ik snap het gesprek hier online over jouw relatie Gietje maar wil er toch ook andere blik op werpen. Let wel, ik weet het natuurlijk ook niet wat waar is dn wat niet. Jouw (ex) kijkt nu negatief naar jullie relatie, dat is een feit. Waarom hij er zo naar kijkt? Dat kan bewustwording zijn dat de relatie voor hem echt niet goed was (en dan kan die aardappel bijv inderdaad wel ergens voor staan). Het kan nog steeds ook dat zijn blik gekleurd wordt door de depressie waar hij toch aan lijkt te lijden nog steeds, toch?
In dat geval - maar ja, je weet het niet- zou je nietval teveel waarde moeten toekennen aan wat hij nu zegt over jullie relatie. Nu lijkt het alsof je wat hij zegt 100% serieus neemt; ik weet niet zeker of je dat moet doen...Tuurlijk bedoel ik niet dat je hem niet serieus moet nemen als persoon maar de depressie zou een flinke vinger in de pap kunnen hebben.

Nogmaals ik weet het ook niet en niemand zal het je waarschijnlijk kunnen zeggen...
Ik wilde het toch ff kwijt aan je.Register or login to view the content
Antwoord


Register or login to view the content
Antwoord


Bedankt Leeuwin en Ings voor jullie reactie!!

De huisdokter heeft met zijn hand op het hart gezegd dat mijn vriend diep zit, dat ik daar zeker mag van zijn. Dat was een paar maanden geleden toen hij het huis juist verlaten had. Ik had zoveel vragen en wist niet waar naartoe dat ik hem om raad ben gaan vragen. En hij zei me: Je mag er echt wel van uit gaan dat ik geen derde soort AD voorschrijf voor iemand als die niet depressief zou blijken te zijn. Mijn gevoel zegt dus nog steeds dat er misschien wel dingen waren waar mijn vriend zich wat aan stoorde (zoals in iedere relatie), maar dat onze positieve relatie altijd de bovenhand heeft genomen, tot de depressie het van hem overnam. Ik heb het gevoel dat ik moet volhouden tot de depressie (en het gebruik van AD) wat verminderd is. Niemand weet natuurlijk hoeveel tijd daar zal overgaan en ik weet ook helemaal niet of ik het zo lang volhoud. Dat zal de tijd inderdaad moeten uitwijzen. Maar ik voel het alsof we dan pas eigenlijk terug als gelijken zullen kunnen praten. Praten zoals we altijd open en eerlijk - naar mijn aanvoelen - hebben gedaan. Maar misschien komt het nooit zover meer. Omdat ik er helemaal klaar mee ben of omdat mijn vriend het echt geen kans meer wil geven. Vannacht droomde ik van een hereniging en dat is zo vreemd, dat geeft me dan weer moed. Al zijn mijn dromen wellicht gewoon een beeldvorming van mijn gedachten en niet van wat er me in de toekomst nog staat te wachten Smile.
Antwoord


Nog een heel kort gesprekje gehad op Facebook met mijn vriend en hij vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat ik zou willen zeggen 'goed', maar dat ik dan zou liegen. Ik zei dat ik het alleen zijn echt haat. En dan vraagt hij. Alleen zijn of zonder mij zijn? Wat voor een vragen zeg. Zoekt hij bevestiging? Want hij weet het klote-antwoord! Of hoopt hij op het moment dat ik zeg: ik mis jou niet meer, maar gewoon iemand naast me. Ik zou dat aan de ene kant willen zeggen, maar ik kan het niet. Dan zou ik echt liegen. Ik weet niet wat er goed is om te zeggen. En misschien moet ik daar ook niet over nadenken. Moet ik het vanuit mezelf laten komen en niet doen om hem te plezieren op de een of andere manier. Alleen zijn is ook niet mijn ding hoor, ik ies daar ook niet voor.
En dan vraag ik waarom hij dan dit verkiest boven werken aan onze relatie. En dan zegt hij weer dat hij het niet meer kan. En als ik vraag wat hij niet meer kan, dan antwoordt hij daar niet op. Ik zeg dan: van me houden, bij me zijn en dan zegt hij ja... Tjah... Beïnvloed door pillen en depressie of er echt van overtuigd zijn dat hij beter af is zonder mij. Ik hoop zo dat hij nog op zijn stappen moet terugkeren!
Antwoord


Register or login to view the content
Ik denk dat je dat soort dingen niet meer aan hem moet vragen nu Gietje. Keer op keer dezelfde vragen; de antwoorden zullen je toch niet bevredigen, alleen al niet omdat je geen idee hebt hoeveel waarde je eraan toe moet kennen.Register or login to view the content
Antwoord


(18-12-2016, 19:26)Leeuwin schreef: Register or login to view the content
Ik denk dat je dat soort dingen niet meer aan hem moet vragen nu Gietje. Keer op keer dezelfde vragen; de antwoorden zullen je toch niet bevredigen, alleen al niet omdat je geen idee hebt hoeveel waarde je eraan toe moet kennen.Register or login to view the content

Wat moet ik dan doen volgens jou, Leeuwin? Niets meer vragen? Dan lijk ik niet geïnteresseerd en ik wil wel dat hij weet dat hij zijn verhaal bij mij kwijt kan. Welke tips zou je me nu kunnen geven? Loslaten en doorgaan en zien wat er op mijn pad komt? Ik weet het echt niet dus alle raad is meer dan welkom!
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 18-12-2016, 21:07 door Leeuwin.)

Register or login to view the content
Ik heb de wijsheid ook niet in pacht hè Gietje. Ook al ben ik dan 'ervaringsdeskundige'.

Hij wéét echt wel dat je hem niet kwijt wilt, dat je van hem houdt en er voor hem wilt zijn. Dat heb je voldoende duidelijk gemaakt; dat weet ik zeker!
Ik zou het daarbij laten of het desnoods, bij gelegenheid, herhalen.

Dus: "ik hou van je en ik wil graag verder met je, ik denk dat wij - in hoofdlijnen - een hele goede relatie hadden. Jij kijkt daar nu anders tegenaan. Dat doet me verdriet. Wellicht verandert je kijk op mij/ons als het beter met je gaat en dan ben ik er nog steeds." 

Zoiets. Misschien niet letterlijk. Maar ja, dat is wat ik gedaan heb. Hoewel ik kapot was van angst, twijfel, onzekerheid, onbegrip, machteloosheid etc etc, heb ik me sterk voorgedaan. Vooral door de adviezen van mensen die er verstand van hebben die zeiden: dit is niet je partner, dit is de depressie die zo doet. Dus zo heb ik het tegen hem ook consequent gezegd: jij ziet de dingen nu anders en ik denk dat je blik gekleurd is door de depressie. Ik heb constant gezegd: voor mij stáát onze relatie gewoon, ik geloof in ons. Maar de situatie is natuurlijk niet identiek, mijn vriend bleef toch wel naar me toekomen dus liet ook echt wel signalen zien dat hij toch wel om me gaf. 

Dit weekend heeft hij voor het eerst gezegd 'ja ergens moet ik wel van je houden want ik kom wel telkens naar je toe, en dat doe ik toch echt uit vrije wil'. Bizar maar onder de huidige omstandigheden heel positief. Later ook, lachend, "je bent wel oké". Was soort plagerijtje en ik ben op zn schoot gaan zitten en heb gezegd: "pestkop! Ik weet echt wel wat dat betekent, onder huidige omstandigheden betekent dat gewoon dat je heel veel van me houdt!" En daar kon hij wel om lachen.

En zowaar, hij noemde me voor het eerst weer een keer "schatje". Lijkt misschien stom maar ik kon wel een gat in de lucht springen!!

Verder maar kort wknd samen. Zaterdagavond ging hij alweer weg, hij had behoefte om zondag alleen te zijn. Best moeilijk voor mij, ik moest ook even huilen. Maar zie ook dat dat eigenlijk goed is dat hij dat aangeeft. Deze week gestart met ophoging medicatie en ik zie dat het even wat minder gaat. Maar dan nog: hij ís er wel! De dingen die hij zegt (hoe vreselijk ingewikkeld dingen voor hem zijn bijv) baren me best zorgen maar aan de andere kant zie ik -ondanks dat het even wat minder is - zoveel vooruitgang! Hij communiceert veel meer, is liever voor me, inlevend en betrokken als ik even verdrietig ben. Ik begrijp ook best wat hij zegt als hij zegt dat het lijkt alsof ik altijd een stapje te snel voor hem ga. Ik moet alles wat we bespreken ook wel even verwerken als hij weer weg is. Wat dat betreft best goed om vandaag dagje alleen te zijn (liever niet natuurlijk...) Best moeilijk de gesprekken maar ook hoopgevend, terwijl ik me ook best zorgen maak. Zijn groei ontroert me en tegelijk realiseer ik me dat er nog een lange weg te gaan is. Hij zegt dat ook 'jij bent normaal en ik denk soms echt dat ik gek ben, mijn reacties zijn zo vaak niet normaal'. Niet leuk als hij zo over zichzelf praat; ik heb zo veel respect voor hem! En bewonder hem nog steeds en heb hem lief om de persoon die hij is!

Oh ja, hij zei ook nog iets over het niet gelijkwaardig zijn van de relatie. Dat hij me niet kan geven wat ik verdien. Dat heb ik nog nooit uit zijn mond gehoord, klinkt als meer bewustwording. Is waar natuurlijk. Ik krijg soms echt tranen in mn ogen als hij dat soort dingen zegt. Omdat ik vind dat daar zoveel ontwikkeling in besloten ligt.

Hier laat ik het even bij hoor...wilde kort reageren op mn telefoon maar heel epistel geworden:-)
Register or login to view the content
Antwoord


Ik denk dat jouw partner toch diep vanbinnen moet weten dat hij zijn beide handen mag kussen met zo'n partner als jij! Zoveel geduld, zoveel toewijding,... Ik vind het knap hoe je het blijft volhouden, maar ik snap het wel. Soms kun je echt vechten als een leeuw als je weet dat het goed voor je is. Als je weet dat het je gelukkig maakt en dat de basis meer dan goed zit.

Bedankt voor je wijze raad. Onze situaties zijn inderdaad niet geheel gelijklopend. Mijn vriend komt inderdaad niet naar me toe. Alhoewel... Ik vraag of ik zijn post in de bus moet komen gooien, maar dat wil hij niet. Hij wil het zelf komen halen. Ik weet eigenlijk ook niet goed waarom. Ik weet dat de weg is: hem lossen, mijn leven opbouwen en dan zien wat de tijd brengt, maar ik ben nog niet zo ver. Ik kan het nog niet helemaal lossen. En ik denk dat het nog een tijdje zal duren. Hij zit veel te diep. Ik zal het moeten leren, dat weet ik. En het is niet omdat ik het los, dat ik hem daarom in de steek laat. Zo moet ik het zien. Als onze relatie echt zo goed was, dan moet er volgens mij een dag komen dat er wat besef komt. Komt dat niet, dan was het niet goed genoeg en was het wellicht niet voorbestemd. Jammer dan, heel jammer en verschrikkelijk voor mij, maar we zien wel. Ik hou me taai dankzij mijn vrienden, familie en jullie! Bedankt!
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 19-12-2016, 02:07 door MinnieMouse.)

Register or login to view the content
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 19-12-2016, 12:25 door Positiva.)

(18-12-2016, 18:32)Gietje117 schreef: Nog een heel kort gesprekje gehad op Facebook met mijn vriend en hij vroeg hoe het met me ging. Ik zei dat ik zou willen zeggen 'goed', maar dat ik dan zou liegen. Ik zei dat ik het alleen zijn echt haat. En dan vraagt hij. Alleen zijn of zonder mij zijn? Wat voor een vragen zeg. Zoekt hij bevestiging? Want hij weet het klote-antwoord! Of hoopt hij op het moment dat ik zeg: ik mis jou niet meer, maar gewoon iemand naast me. Ik zou dat aan de ene kant willen zeggen, maar ik kan het niet. Dan zou ik echt liegen. Ik weet niet wat er goed is om te zeggen. En misschien moet ik daar ook niet over nadenken. Moet ik het vanuit mezelf laten komen en niet doen om hem te plezieren op de een of andere manier. Alleen zijn is ook niet mijn ding hoor, ik ies daar ook niet voor.
En dan vraag ik waarom hij dan dit verkiest boven werken aan onze relatie. En dan zegt hij weer dat hij het niet meer kan. En als ik vraag wat hij niet meer kan, dan antwoordt hij daar niet op. Ik zeg dan: van me houden, bij me zijn en dan zegt hij ja... Tjah... Beïnvloed door pillen en depressie of er echt van overtuigd zijn dat hij beter af is zonder mij. Ik hoop zo dat hij nog op zijn stappen moet terugkeren!

Zou het ook kunnen zijn dat hij hij heeft gehoord dat je die andere man geregeld ziet? En dat het een vraag is die voortkomt uit "gezonde"jaloezie?

Register or login to view the content
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
9 uren geleden
Laatste bericht: Positiva
27-05-2018, 23:29
Laatste bericht: Gietje117
21-05-2018, 14:36
Laatste bericht: JanW
09-04-2018, 18:23
Laatste bericht: Ray
21-03-2018, 09:44
Laatste bericht: Miek
21-03-2018, 05:31
Laatste bericht: Miek
18-03-2018, 17:28
Laatste bericht: Positiva
13-02-2018, 15:11
Laatste bericht: Infinity
11-02-2018, 22:38
Laatste bericht: Roy
  Mijn vriend is depressief Started by Anna@
1 Replies - 264 Views
20-11-2017, 17:45
Laatste bericht: Positiva



Gebruikers die dit topic lezen:
2 gast(en)