Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



De chatmeneer is achter in de 30 en woont nog thuis. Hoor ik nu. 

Ik geloof dat ik daar niet zo happig op ben. Ik snap dat ik ook niet makkelijk ben omdat ik mensen niet snel hier thuis vraag. Maar als je om en om bij de een en de ander kunt afspreken heb je nog een soort gevoel dat je kunt ademhalen. 

Ik weet het even niet. Er komt eigenlijk steeds een nieuwe aap uit de mouw.
Antwoord


Vanmiddag gezwommen en ik was vanavond echt heel moe. Ik sliep rond 23 uur maar helaas uurtje later weer wakker. Had een wazig en een beetje eng gevoel dus nu liever even helemaal wakker en dan hopelijk straks weer slapen. 

Dit soort nachten zou ik toch niet willen bij de ouders van chatmeneer in huis. Ik heb bij X ook af en toe een helse nacht gehad maar hij maakte er geen probleem van. 

Ik zet maar even TV aan en hoop weer in slaap te vallen.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 13-08-2021, 07:56 door misterj.)

hoi Feline 

ik hoop dat je nog wat geslapen hebt 

fijn zwemmen ik doe dat ook graag Smile

liefs J
Antwoord


Hoi Feline, 

Nachtelijk angstgedoe ben ik helaas mee bekend. Dat is naar en voelt dan zo 'unheimlich.' 
Soms helpt t mij dan om naar ontspanningsoefeningen of slaapverhalen te luisteren  via youtube.  Met  saaie kalmerende stemmen.    Helpt een beetje . 
(Je kan zelfs op die tijdstippen de luisterlijn bellen overigens) 

Nee  dan wil je niet bij n nog onbekende bij zn  ouders slapen .  Niet aan denken. 

Liefs!
Antwoord


Dank jullie wel. Ja gelukkig nog wel kunnen slapen en voor het eerst zelfs lekker geslapen. 

Ik vind het minder erg als ik s ochtends op tijd ergens moet zijn. Maar zo spoken en ook s ochtends niets hebben dat is vreselijk. 

Nu ik weer 1 keer goed geslapen heb snap ik bijna niet wat er normaal nou zo erg is. Maar als je tussen slaap en wakker in blijft hangen en je hoofd niet echt in slaap valt is vreselijk. 

Morgenochtend weer zwemmen, nu met een groep. Dus ook als ik lig te spoken ga ik er op tijd uit denk ik. 

Vanmiddag had ik X nog even gesproken. Het blijft een rare met al zijn gedoe op zijn werk. En weer vertelde hij iets wat niet klopte. Namelijk dat hij ooit wel pillen had gekregen (antidepressiva en slaappillen) maar dat hij er nooit aan begonnen was en dat de doosjes nog ongeopend in een laatje lagen. 
Pas later herinnerde ik me dat hij verteld heeft dat hij een zelfmoordpoging heeft gedaan met pillen en drank. 
Soms kloppen zijn verhalen niet. 
Verder zijn we naar het strand gereden en heb ik lang in zee gezwommen. Was erg lekker. Ik heb zelf geen auto en t is toch wel lekker even de stad uit te gaan. 

De chatmeneer chat nog wel. Ik weet niet zo goed wat ik me moet voorstellen bij iemand die eind 30 nog thuis woont. Of die verder wel een beetje ontwikkeld is. Ik zal ergens vlg week wel een ontmoeting voorstellen. 

Je kunt je hier in de stad vanaf 18 inschrijven bij de woningstichting. Mijn woning is rond de 420 euro dus niet gek duur. Als het dan met 37 nog niet gelukt is, is wel apart.
Antwoord


Ik ga nu echt minderen met Seroquel en pammen. Denk dat het voor mijn goed werkt om s ochtends dingen te plannen. Dan vind ik evt wakker liggen minder erg. 

X vroeg ook nog naar mijn medicatie. Hij heeft toen we nog aan het daten waren een briefje geschreven voor mijn psychiater. 
Hij vond dat ik best raar reageerde zodra ik de Seroquel had ingenomen. Hij zag duidelijk verschil voor en na. Zeker als ik het wel innam maar toch net niet in slaap viel... Eén keer was echt verschrikkelijk, toen heb ik de hele nacht lopen spoken bij hem. In bed, uit bed, in bed, uit bed, naar de wc, water drinken, in bed, toch maar weer naar de WC. Hij maakte er geen probleem van maar vond het voor mij wel vervelend. 

Ik had toen geen lorazepam mee. Dat geeft me vaak net een zetje om wel in slaap te vallen bij de Seroquel. Verder had ik naast zijn bed een haarspeld (schuifspeldje) zien liggen. Ik dacht dat er misschien iemand anders had geslapen maar vond het te laat om hem dat te vragen. Toen hele slechte nacht gehad. s Ochtends heb ik het gevraagd, hij zei dat het misschien nog van zijn ex was. En nu kan ik me wel voorstellen dat zo'n schuifspeldje nog ergens uit een kussensloop rolt maanden later. Ik heb het maar van hem aangenomen. 

Dat zijn wel van die dingen waardoor je net niet in slaap valt. 

Overigens normaal zou ik wel helemaal uit bed zijn gegaan en wat anders zijn gaan doen. Maar hij had twee grote honden en ik had geen zin om daar dan weer mee bezig te moeten s nachts. 

Meestal sliep ik wel lekker daar. Het uitzicht was fijn en die slaapkamer ook heerlijk rustig. Heel anders dan thuis, daar ligt het vol troep.
Antwoord


Hoi Feline, 

Goede voornemens allemaal hoor, beetje de moed er weer in, hoop ik ? 

Liefs.
Antwoord


Ik ben niet helemaal volledig geweest vorige week. Ik voelde me niet goed en de psychiater schreef om die reden extra pillen voor, weer iets nieuws. Ik sliep een paar dagen bij mijn ouders en dacht meteen maar 4 pillen te nemen de tweede nacht. Eigenlijk moest ik opbouwen van 1 naar 4 in een paar dagen. 

Heel lang verhaal maar ik heb het vooral voor mezelf opgeschreven. 

Ik voelde me nog slechter en ben flink aan de alcohol gegaan toen ze naar een afspraak waren. Zelf heb ik niet veel drank ik huis, juist omdat ik er helemaal los in kan gaan. s Nachts weer pillen en ik was ook nog jarig die week en voelde me nog rotter dus nog maar wat meer alcohol. 

Mijn moeder vond het niet normaal meer en zei dat dit ook echt niet kan daar in huis (helemaal terecht) en dat ik dan maar opname moest overwegen. Op mijn verjaardag hebben ze me toch nog meegenomen (ik was inmiddels weer nuchter) even naar de kust. 

Mijn vader had gevraagd of ik het OK vond om de psychiater te bellen en dat ze dan mee zouden gaan. Psychiater heeft al eens 'geëist' dat ik contactpersonen meenam dus ze hadden elkaar al eens ontmoet. 

Vorige week vrijdag naar de psychiater. Die gaf aan dat hij denkt dat ik me al die tijd beter voorgedaan heb dan dat het echt gaat. Ik vond hem ook een tikkeltje verwijtend klinken, omdat hij verschillende dingen heeft voorgesteld die ik niet wil. Hij stelde voor dat ik met die nieuwe blauwe pillen zou stoppen en dat ik de Seroquel ga afbouwen. Ook omdat mijn ouders hun twijfel uitspraken over die Seroquel omdat ik zo initiatiefloos ben geworden. 

Zij vinden het een sympathieke man en fijn dat hij meteen tijd had maar ze zien nu ook hoe makkelijk hij er een paar pilletjes bij doet (want hij had alweer een voorstel voor Weere wat nieuws) en vinden dat ik daar echt voor moet oppassen. Ik zei dat ik me kwetsbaar voel bij die man. Hij vraagt hoe het gaat en als er iets niet goed gaat schrijft hij weer wat nieuws voor. 

Hij stelde ook voor dat ik vaker kom zodat hij mij wat beter leert kennen. Dat is wel nuttig want met 1 x in het half jaar schiet het niet op met leren kennen. En dat is de reden dat ik meer dingen bij de SPV had neergelegd en dat is kennelijk weer de reden dat hij daar nu een beetje verwijtend over klonk. 

Mijn moeder had een verhaal over mijn tante die had zware pijnstilling na operatie. En toen dacht zij: s avonds hoef ik het niet want dan ga ik toch slapen. Maar ze had kennelijk een spiegel moeten opbouwen en ze werd helemaal raar die dag. Een 'bad trip'  noemde ze het. Mijn moeder was vol begrip daarvoor. 

Dus ik zei dat ik met Seroquel ook wel eens bad trip heb. Als ik het wel slik maar toch niet in slaap val. Ik ben één keer gaan hallucineren toen ik het met (heel veel) alcohol had gebruikt. Vond ik zelf op dat moment heel grappig want ik zag overal beestjes en als ik het licht aan deed waren ze weg. Ik heb toen denk ik hele nacht licht aan en uit gedaan want zo grappig vond ik het. En dat was de enige keer dat ik s nachts crisisnummer gebeld heb. Alleen die zouden terugbellen en toen probeerde ik net te slapen dus heb ze toen niet gesproken en volgende ochtend belde mijn SPV wel meteen. Vervolgens ben ik 5 dagen mijn huis niet uit geweest. Alleen om vuilnis buiten te leggen en dat had ik bijna op een heel andere dag gedaan dan normaal. Mijn ouders kennen dit verhaal niet want toen waren ze op vakantie. 

We hadden het over het bezoek aan de psychiater. Moeder zei dat ze nu ziet dat er idd elke keer een nieuw medicijn bij komt. En we hadden het over wanneer ik wat erbij had gekregen en dat dat eigenlijk gewoon 'dingen des levens' waren. 

Ik vertelde mijn moeder dat ik een paar jaar geleden de psychiater had gebeld toen het niet lukte met mijn (toenmalige) studie. De eerste grote opdracht was neit gelukt en ik merkte dat ik niet meer kon studeren zoals vroeger. Dat ik mijn arts erbij betrok was ook zodat ik tegen de opleidingscoordinator kon zeggen dat ik contact had met mijn arts en het echt wel serieus nam. 

Mijn moeder zei: Komt dat ook niet door de pillen dat je niet goed meer kunt leren? 

En het raakt me. Ik moet zeggen dat mijn moeder haar goede kant laat zien de laatste weken. Heel lang werd ze opgeslokt door werk maar ze is nu met pensioen. Nu is ze opeens veel sterker en dat is fijn nu. Vorige week liet ze duidelijk weten, ook bij de arts, dat er niks uit mijn handen komt en dat ik daarom niet kan slapen want ik doe niks waar ik moe van word. Maar deze week is ze blij dat ik in ieder geval met zwemmen ben begonnen. 

Ik schrijf dit zodat ik het later zelf kan teruglezen. Vooral dat ze vroeg of ik door de pillen niet goed kan leren dat raakt me. Ik kon vroeger heel goed leren en vond het leuk. De opleiding heb ik afgemaakt maar ik ben alles weer vergeten. (2019 deed ik m) 

Ik zei dat die pillen verslavend zijn en dat de slapeloze nachten als je evt stopt echt niet prettig zijn. Dat snapt moeder ook maar dan is het juist goed om met de psychiater samen af te bouwen.
Antwoord


Begrijpelijk verhaal hoor Feline, 

Anti psychotica heeft  veel bijwerkingen . Waaronder wat jij beschrijft .  Wel super dat je moeder ( en vader)  toch zo betrokken is. 
Mischien zou je bijv.  zelfs  met 1 goed werkende stemmingstabilisator  al veel beter uitkomen  dan deze combi.  Met wat kalmering als nodig.  Wat ik maar wil zeggen: 
Er zijn echt  wel veel meer mogelijkheden dan  t huidige pillenbeleid .   Tuurlijk is voorzichtigheid wel nodig, maar zoals t nu is heb jij er geen baat bij . 

Wat naar dat je door de ontregeling zo in drankgebruik bent geschoten .   Maar reken jezelf daar niet teveel op af hoor.  Die dingen gebeuren wel eens ,   mensen in het nauw ( of zowiezo)  verliezen zich weleens in een  onhandige vlucht in dingen . 

Liefs, en sterkte!
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 14-08-2021, 20:36 door Feline.)

Dank je wel Mabel. Ik waardeer je posts echt enorm. 

Ik heb alles opgedronken wat ik tegen kwam. Binnen een paar dagen. Zelfs een fles met een soort limonadesiroop... het was een glazen fles met siroop... er zat geeneens alcohol in maar zelfs dat ik heb opgedronken. Gewoon puur... 
Er konden 35 glazen limonade uit die fles en ik heb m half leeg gedronken. Het kwam er ook weer uit... maar dat geeft ook wel aan dat ik even helemaal de weg kwijt was. 

Sowieso is seroquel met alcohol geen goede combi maar met die nieuwe pillen er ook nog bij ben ik echt doorgedraaid. 

Ik ben niet gewend dat mijn moeder mij zo confronteert maar ik vind het wel prettig. Ze is dit jaar met pensioen gegaan. Maar voor die tijd had ze eigenlijk standaard teveel aan haar hoofd en liet ze mijn dingen maar een beetje gebeuren. Want er zijn bij mijn ouders in huis al heel wat flessen drank verdwenen door de jaren heen... vooral in 2005... en dat lieten mijn ouders maar een beetje gebeuren. Dan rook mijn hele kamer naar jenever en toch zeiden ze er niet zoveel van. 

Vaak vulde ik de jeneverfles met water en dan kocht ik nieuwe. Alleen toen kwam opa een keer op bezoek en had ik nog geen nieuwe jenever gekocht. Dus heb ik heel voorzichtig tegen mijn moeder gezegd dat er water in de jeneverfles zat. Toen moest ze lachen en zei: Haha ik zou opa's gezicht wel willen zien als hij gewoon een borrelglas met water krijgt (iets in die trant). 
En mijn broers speelden paaltjesvoetbal met lege wijnflessen. Toen was er een keer een fles weg en zei ik dat broers misschien per ongeluk met een volle fles gespeeld hadden. Tja dat zou dan wel... 

Ik denk dat ik in die tijd eigenlijk wel een confrontatie probeerde uit te lokken, onbewust. Ik had een heel ritueel dat ik wist wanneer mijn moeder naar boven ging en dan pakte ik een biertje en nam dat mee naar mijn kamer (ik sliep beneden). 

Uiteindelijk toen ik al in behandeling was bij GGZ is e.e.a. natuurlijk wel uitgekomen want ik had een mega verzameling lege flessen. Maar het ging mij niet alleen om de alcohol. Het was mijn 'spel' geworden. Naar de winkel, drank binnen smokkelen, lege flessen/blikjes/dopjes ongezien het huis uit smokkelen. En misschien hoopte ik ergens dat ik op een dag 'betrapt' werd en dat ze dan zouden snappen hoe erg het met me was en hoe slecht het ging. Tenminste zo kijk ik er nu naar. 

Maar vader ging naar zijn werk, kwam thuis en ging weer naar zijn werk. Moeder ook zoiets en ik denk dat ze haar ogen sloot voor mijn hele alcoholhobby. 

Dus daarom was nu de confrontatie eigenlijk wel prettig. Ze zei ook dat dit gedrag voor mijn vader te zwaar is (die is ziek) en dat ik dan maar opgenomen moest worden. En die avond hebben ze ook de psychiater gemaild, na overleg met mij. 

En moeder was bij de psychiater ook mondiger dan ik van haar gewend ben. Psychiater wilde weer iets nieuws erbij geven (pillen) maar moeder zei dat we dan ook niet zien wat het effect is van het afbouwen. Als je het één afbouwt en meteen weer iets anders neemt dan weet je het idd helemaal niet meer. 

Kort samengevat heb ik in het verleden die confrontatie wel gemist. Sowieso in de hele opvoeding waren ze erg meegaand, conflictvermijdend. En dat ik in 2005 onder hun dak zo ontzettend veel gezopen heb... dat is natuurlijk raar dat ze dat zo lieten gebeuren. Ik herinner me uiteindelijk wel een paar confrontaties maar de eerste maanden hebben ze er niks van gezegd. 

Terug naar het nu. Ik ben dingen vergeten van de week dat ik die pillen slikte. Laat ik zeggen mijn blauwe pillen. Want ik vergeet oprecht steeds hoe ze heten. Ik zocht vandaag iets van de post en nu blijkt dat ik het al lang gekregen heb en open gemaakt heb. 31 juli staat er op. Ik weet er niks meer van. 

Komt er op neer dat Seroquel afbouwen nu mijn 'hoofddoel' is. 

Verder heb ik het met mijn moeder gehad over verschillende familieleden van beide kanten die wat instabiel zijn. De één erger dan de ander. Sommige ooms en tantes zijn opgenomen geweest en de oma van mijn moeder ook. Bij sommigen heeft het beestje een naam, bij anderen niet echt. Maar ze hebben uiteindelijk allemaal een heel redelijk bestaan kunnen opbouwen. En dat willen we ook meenemen in het gesprek met de psychiater (moeder gaat weer mee, ook op zijn verzoek). Dat een aantal dingen er in onze familie bij horen en dat dat niet inhoudt dat ik 10 soorten pillen nodig heb. 
Ik denk dat het mooi zou zijn als ik het red met Lamotrigine en Lithium. En dan de Seroquel en Lorazepam er af en geen nieuwe blauwe pillen meer.

Overigens moest ik wel naar de stad voor alcohol want bij de plaatselijke supermarkt kreeg ik het niet meer mee  Dodgy
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
226 Replies - 5,589 Views
35 minuten geleden
Laatste bericht: Feline
  Dagboek Lee Started by Leetje
2 Replies - 62 Views
13-09-2021, 23:47
Laatste bericht: Feline
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 388 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)