Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



Dank jullie wel.

Ik had het er met broer nog over maar die zei dat het echt niet vol = vol is en dat ze daar gewoon ingeschat hebben dat Vriend er wel bovenop zou komen. En dat broer inmiddels weer foto's ontving van grote stukken biefstuk (dat is typisch iets voor die vriend.... gaat altijd over vlees).

Alleen ik vind broer wel een beetje TE nuchter. Want in meer steden hier in Noord Holland liggen de ziekenhuizen vol. Het is gewoon nog niet voorbij en ik merkte aan mezelf dat ik er alweer een beetje te makkelijk in ben.

Ik ben dus een tijdje bij mijn ouders geweest en wilde thuis eerst de boel weer wat leefbaar maken. Ik zie nu pas dat het niet zo goed ging. Ik was bijv bang voor de telefoon (UWV of wat anders), bang voor de bel en meer van die dingen. Boodschappen niet op orde dus ik at ook zomaar wat als het uitkwam. Binnen is het een soort ontploft en ik had mijn bed letterlijk al maanden niet verschoond.

Maar ik ben nu toch weer in mijn huis. Bij mijn ouders ging het ook niet meer zo lekker. Ze hebben al vier weken problemen met riool en dan wel zo dat af en toe de dr*llen in de douche drijven. Al een keer of 4 zijn er mannetjes geweest die de boel doorspoten of een stuk buis vervingen maar uiteindelijk moet het van de weg tot de wc helemaal vernieuwd worden, een flink aantal meters. Dus dat valt financieel erg tegen maar het is ook niet echt leefbaar. Alles loopt heel langzaam weg dus vaatwasser en wasmachine kon niet meer tegelijk maar wc doortrekken en douchen uiteindelijk ook niet meer.
Nouja dat vond ik een goed moment om te vertrekken. Ik heb (hoera) mijn bed verschoond en een voorraad boodschappen gehaald. Wel vergeten ze op te ruimen dus ze hebben 3 uur buiten de koelkast gestaan.... het gaat toch nog niet helemaal vlekkeloos.

Ik kan me best ergeren aan mijn moeder als ik iets vertel en ze begint over totaal iets anders. Maar vanmiddag vertelde ze een verhaal (over vroeger) en ze haalde echt vijf verhalen door elkaar. Ik heb zelf best een goed geheugen dus ik kon het nog een beetje puzzelen maar het was wel heel vreemd. Ik denk dat ze toch flink in de war is, niet alleen vanwege dat riool maar ook een soort overspannenheid.

Ik sprak vanmiddag een goede vriend en die zei, ze moeten echt verhuizen. Hij zelf heeft ouders op leeftijd maar die nemen nog de regie. Mijn ouders laten veel dingen gewoon liggen. Zo'n riool is natuurlijk heel dringend dus dat pakt vader wel op. Maar de meeste reparaties redt hij niet meer. En broers en ik willen best af en toe helpen maar zodra je het één maakt valt het ander alweer uit elkaar.

En dat is ook een wisselwerking met mij en ook daardoor is het in mijn hoofd best een rommeltje.

De vriend vroeg ook: Als je bij je ouders bent, kun je dan ook je verhaal kwijt? Dat je kunt vertellen hoe het echt gaat?
Ik zei, nee dat eigenlijk niet. Het is fijn dat ze op gezette tijden koffie en thee drinken en dat ik niet overdag in bed mag liggen van ze. En dat ze gezond eten. Maar de gesprekken gaan over de buren en over mensen van vroeger. Soms iets over mij maar dan is dat meteen een aanleiding voor moeder om over zichzelf iets te vertellen.

En daar zit m ook een beetje het probleem: Als ik bij ouders ben lucht het niet op. Er komt alleen maar meer bij in mijn hoofd.

En ik weet ook dat niet iedereen ouders heeft of geen contact heeft met de ouders. Of dat de ouders jong overlijden. Dus dit is meteen een grote disclaimer want ze zijn er nog.
Maar er moeten wel dingen veranderen want het gaat nu niet goed.
Antwoord


Ik probeer je verhaal een beetje te volgen (maar mijn concentratie is waardeloos). Fijn dat je weer thuis bent! Ik hoop dat je het een beetje op orde krijgt, voor mij is een opgeruimd huis belangrijk voor een opgeruimd hoofd ( al lukt het mij ook al tijden niet). 

Herkenbaar de verhalen over je ouders, je zou mijn zus bijna kunnen zijn. Bij mijn ouders moet je eerst een stoel ontruimen wil je ergens kunnen zitten... Voordeel is wel dat als ik het thuis een zooitje vind ik alleen maar aan mijn ouders hoef te denken om te concluderen dat het bij mij wel meevalt?

En je verhaal niet kwijt kunnen, ook herkenbaar. Uiteindelijk gaat het via tante zus of ome zo altijd over hoe erg het voor mijn moeder is, geen idee hoe ze het altijd zo weet te draaien.
Antwoord


Wat fijn dat je zoveel herkent!

Geen probleem als je niet alles kan volgen of wat overslaat... begrijp ik helemaal. Maar mijn hoofd zit zo vol en ik woon alleen dus niemand om tegen te praten s avonds.

Het is wel vaker zo dat kinderen moeten besluiten dat de ouders uiteindelijk naar een zorginstelling oid moeten. Dat hoor ik eigenlijk best vaak alleen dan zijn de ouders meestal wel wat ouder.

Hier in huis is nog veel werk aan de winkel, mijn eigen huis dus. Het is eigenlijk nooit helemaal af geweest, ook met kasten niet.... het is gewoon rommelig. Ik ben niet direct koopverslaafd maar ik bewaar wel veel. En dingen hebben niet altijd een vaste plek.

Als ik het huis van mijn ouders netjes kon toveren voor ze dan zou ik het doen. Maar die bewaren nog veel meer. Bijv in de keuken allemaal verschillende soorten servies en dat kun je eigenlijk maar op 1 manier stapelen anders valt de hele bende om. Dan zou ik zo graag gewoon 1 soort borden voor ze kopen maar dat willen ze echt niet.

En zo is het met alles. Je kunt iets wel weggooien maar ze vissen het zo weer uit de prullenbak of uit het oud papier.
Antwoord


En als je het direct naar de kringloop.brengt? Heel af en toe werkt dat nog wel bij mij ouders.

En loslaten..... Zolang ze leven is het hun probleem. Ik kan het zelf ook niet helemaal hoor, als ik de loterij zou winnen zou ik een ander huis voor ze erbij kopen/ bouwen zodat ze in ieder geval fatsoenlijk kunnen wonen. Maar die loterij winnen zal wel niet, en ik heb mijn handen vol aan mezelf dus probeer het zoveel mogelijk te negeren
Antwoord


Ja dat is wel verstandig. Vinden ze zelf dat het een probleem is?

Mijn moeder zegt heel vaak dat ze 'het niet meer weet'. Al jaren hoor, tientallen jaren. Maar nog steeds halen ze meer spullen in huis dan ze weg doen. Zeker nu ik een neefje heb van bijna 1 willen ze elke keer nieuwe dingen voor hem kopen.

Het was ook wel sneu dat moeder 1 kamer wel voor een deel had opgeruimd. En toen wilde ze dat aan mij laten zien en zei vader: Nou, de verwarmingsman komt morgen dus ik heb de spullen van bij de ketel even op die kamer gezet.
Precies dat ene stuk wat ze ruim had gemaakt....

Laatst gingen ze met zijn tweeën naar de kringloop 1 ding wegbrengen en toen hebben ze onderweg besloten het toch liever op MP te zetten. Dus toen kwamen ze er weer mee terug en het staat nog steeds niet op MP. 

Het is een wisselwerking en het is goed dat ik weer in mijn eigen huis ben. Voorbeeldje: Mijn moeder heeft een toontje voor de Whatsapp en ze is slechthorend. Dus een hele riedel, best hard. En als er een appgroep actief is ligt contant die telefoon te bliepen en ik word er gek van. Dan leg ik m in de eetkamer met de deur dicht. Maar dan komt moeder en is ze de telefoon kwijt. En toen heeft ze om mij tegemoet te komen een ander bliepje genomen, samen gekozen... maar dan, als er een groepsapp actief is blijft het hoogst irritant. Zegt ook iets van mij dat ik er zo geïrriteerd door raak.
En omdat ze toch al zo gespannen is, is het voor haar heel verwarrend als die telefoon weg is. Dat hij altijd op dezelfde plek in de eetkamer ligt daar denkt ze dan niet aan.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 10-03-2021, 00:00 door Freya25.)

Mijn moeder wel, mijn vader niet. Dat maakt het ook wel lastig. Lege plekken worden inderdaad zo weer opgevuld, geen beginnen aan om iets op te ruimen. Mijn ouders waren waarschijnlijk van de kringloop terug gekomen met meer spullen, het werkt echt beter als wij het wegbrengen. Misschien zien ze zelf het probleem beter als je zegt dat het voor neefje zo niet veilig is?

Ik snap dat je gek wordt van een constant piepende telefoon. En je moeder wil waarschijnlijk niets missen dus de groep op stil zetten zal wel geen optie zijn? En er zijn vast meer dingen, als je gewend bent om op jezelf te wonen valt het vast niet mee om je weer aan te passen, ook al was het even nodig.
Antwoord


hoi Feline hoe is het vandaag met jou ?

knuffel J
Antwoord


Ja het ging echt even niet meer thuis. En als ik zo terugkijk begrijp ik het wel. Een halfjaar voor het begin van Corona was ik al veel alleen thuis, in verband met een studie die ik  toen deed. Dat was één ochtend les, de rest thuis doen. Dan denk je dat het tijdelijk is...

Toen de lockdown, winkels dicht, avondklok. Het ging in de kerstvakantie al niet zo lekker maar januari krabbelde ik weer op. Maar met de sneeuw erbij voelde ik me zó eenzaam hier. Ik vind sneeuw prachtig hoor maar toen had ik helemaal het idee nergens heen te kunnen.

Ik denk dat mijn vader het niet eens erg zou vinden als we een grote container zouden laten komen en het meeste weg zouden doen. Natuurlijk wel zorgvuldig kijken of er niks waardevols bij zit zoals fotoalbums. Maar hij heeft bijv van 1991 tot 2005 ongeveer alle Donald Ducks bewaard omdat dat leuk zou zijn na zijn pensioen. Nou hij is al een aantal jaar thuis en ik heb m nog nooit een Duck van zolder zien pakken. Maar volgens mij kunnen ze ook allebei niet meer op zolder, lichamelijk gezien. Mijn vader heeft het verleden wat meer losgelaten, mijn moeder niet. Als zij bijv een bak spullen uitzoekt kunnen er drie dingen weg en de rest legt ze weer terug. Voor haar gevoel heeft ze dan opgeruimd. En dan weer de hele tijd over vroeger praten...

Ik was vanmorgen bij de hardloopgroep mijn tas vergeten. Ik wist nog dat ik m daar had..... en bij het winkelcentrum had ik m niet meer. Even nuchter nagedacht dat ik het best eerst naar huis kon om mijn pinpas te blokkeren en daarna tas zoeken. Maar er schoot wel van alles door mijn hoofd.
Thuis snel achter de laptop en toen belde mijn SPVer. (En ik dacht nog.... nee.... ook dat nog). Mijn tas was gevonden en haar visitekaartje zat er in en de vinder had meteen gebeld. En toen ik m appte zei hij dat hij toch naar mijn woonplaats moest en de tas wel even zou brengen.

Held.

Het was ook nog eens een hele leuke vent.... ik was zo blij. Ik zal m vanavond nog wel een berichtje sturen om nogmaals te bedanken.

Het is alleen wel een teken dat het niet echt goed gaat. Tas lag ook op een gekke plek buiten bij de deur. Heel vaag. De loopgroep is van GGZ en er loopt niet altijd een therapeut met je mee maar vandaag wel. En toen was het eigenlijk NOG een uur therapie en dat was eigenlijk teveel. Gelukkig vanmiddag en vanavond thuis. Eigen huis dus.
Antwoord


hoi Feline 

war goed nieuws van je tas 

ik herken het wel ik ben al zo vaak sleutels en pasjes verloren 

ik had een opa die ook niks weggooide toe hij dood ging 6 containers voor dat alles weg was en hij zei ook dat hij geen geld had maar toen hij dood ging lag er 300.000 gulden in huis ach ja 

ik heb nu niks van waarde in huis krijg ook maar uitkering en dat is niet veel 

liefst j
Antwoord


Ik heb ook n moeder die ook al haar hele alles ( niet)  oplost , met hulpeloos gedrag, en  i'k weet het niet meer' , afleiding door  onzinnige verhalen ,  
doel is dan dat iemand anders de shit voor haar regelt en  het overneent.  Trap er niet in !
Hoe oud ben jij  eigenlijk Feline ?
Ik kan het dan Mischien beter plaatsen.

Groetjes Mabel
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
104 Replies - 2,859 Views
4 uren geleden
Laatste bericht: Joy
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 298 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)