Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



Ik ben 38 Mabel. In principe met 19 uit huis gegaan maar tussendoor van 23 tot 28 weer periodes thuis gewoond. Ik heb geen partner of kinderen, ook niets echt serieus gehad. Vandaar nog best op mijn ouders gericht. In slechte periodes kan ik er terecht om te logeren. Ze hebben een groot huis met grote tuin in een rustig dorp, best wat anders dan mijn appartement in de stad.

Mijn broers zijn 35, 32 en 27. Allemaal uit huis dus.

Ja dat is het. Dat 'ik weet het niet meer'. Als ze zou zeggen: Feline wil jij zaterdag de plintjes schilderen? .. dan kan ik zeggen: Ja, of Nee, of: Nou niet deze zaterdag maar wel over 2 weken.

Maar steeds 'ik weet het niet meer'. Ik wilde bijna iemand vragen mee te denken over hun verbouwing. Iemand die ik ken die bouwkunde studeert en daar echt advies over zou kunnen geven. (dat was dus weer een valkuil) maar toen kwam ik en toen had ze ineens een heel plan voor een overkapping in de tuin. Toen heb ik het maar weer gelaten. En gelukkig...

Ze hebben nu een maand problemen met het riool en daar kunnen ze echt niks aan doen. Elke keer een andere monteur en nu ook een ander bedrijf dat in de tuin moet graven. En vandaag is het allemaal niet zo soepel verlopen. Ze kwamen later, gingen eerder weg, raakten een gasleiding waardoor een ander bedrijf het met spoed moest fixen. En nog meer gedoe en ze moeten morgen verder want ze kwamen er niet uit.

Eerlijk gezegd zou het mooi zijn als dit eigenlijk de druppel is dat het niet handig meer is, dit huis met al zijn mankementen. Of dat ze hopelijk inzien dat een hele verbouwing niet meer haalbaar is qua stress enzo.
Antwoord


Pfff voel me toch wel weer alleen. t Is te laat om nog ergens heen te gaan ivm avondklok.

Ik ben het een beetje zat. Ga nog liever uit logeren dan dit soort avonden. Ouders, broer, weet ik veel. Alles waar ik overdag normaal evt heen zou kunnen is dicht of gaat op inschrijving. Ik mag blij zijn met mijn hardloopclub alleen maakt dat dat je wél energie hebt en dan alsnog thuis zit. Hele dag hangen is bijna nog makkelijker dan de dag actief starten en daarna zo'n gat.

Sorry. Ben het even zat. Zal blij zijn als het pillen-tijd is, dan wordt mijn hoofd wat rustiger.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 10-03-2021, 22:04 door Freya25.)

(10-03-2021, 17:08)Mabel schreef: Ik heb ook n moeder die ook al haar hele alles ( niet)  oplost , met hulpeloos gedrag, en  i'k weet het niet meer' , afleiding door  onzinnige verhalen ,  
doel is dan dat iemand anders de shit voor haar regelt en  het overneent.  Trap er niet in !
Hoe oud ben jij  eigenlijk Feline ?
Ik kan het dan Mischien beter plaatsen.

Groetjes Mabel

Herkenbaar, dat hulpeloze. Ze kan zo goed manipuleren dat ondanks dat ik er niet intrap me dan toch schuldig voel. Maar is ook wel een oud patroon waar ik gewoon niet van los kom, juist ook omdat ik haar zie als hulpeloos

(10-03-2021, 21:34)Feline schreef: Pfff voel me toch wel weer alleen. t Is te laat om nog ergens heen te gaan ivm avondklok.

Ik ben het een beetje zat. Ga nog liever uit logeren dan dit soort avonden. Ouders, broer, weet ik veel. Alles waar ik overdag normaal evt heen zou kunnen is dicht of gaat op inschrijving. Ik mag blij zijn met mijn hardloopclub alleen maakt dat dat je wél energie hebt en dan alsnog thuis zit. Hele dag hangen is bijna nog makkelijker dan de dag actief starten en daarna zo'n gat.

Sorry. Ben het even zat. Zal blij zijn als het pillen-tijd is, dan wordt mijn hoofd wat rustiger.

Geen sorry zeggen, zo is het nou eenmaal. Heb je iemand waar je mee kan bellen of appen zodat het gat wat kleiner wordt?
Antwoord


Het is gewoon prettiger als iemand zelf de regie houdt. Als ze bijv zou vragen of ik één dag wil helpen met de administratie-kast, dan is dat concreet. En dan wil ik dat nog best doen. Maar telkens 'ik weet het niet met die kast' en dan ook beginnen dat er nog dingen van mij in zitten en dat ze het daarom niet meer weet. Het waren 2 keurige ladenblokjes, het was 1 min werk om dat apart te zetten. Geen reden om helemaal niet aan de kast te beginnen.

Ik heb een vriend met wie ik veel app maar dat was tussen een vriendschap en een date in eigenlijk. En het duurt al een hele tijd maar het gaat niet meer richting relatie, juist minder. We gaan het er in het weekend over hebben op mijn verzoek en ik denk dat het dan klaar is. Ik heb niks aan iemand die eens in de drie weken tijd maakt. Hoewel hij op de app 24/7 beschikbaar is.
Normaal s avonds met hem contact maar deze week is het rustiger.

En een lieve vriendin maar zij heeft iets met haar vingers waardoor appen veel energie kost en ze liever belt. Alleen ze is aan de telefoon best druk. Niet een oplossing voor de avonden.

Broer gaat weekend weg en meldt heel lief dat ik af en toe wel bij zijn kat mag zitten. Lief... maar een leeg huis van iemand anders met alleen een kat.... ik weet niet of dat me echt gaat helpen.

Ik wil eigenlijk wel weer gaan daten als ik met mijn huidige date gepraat heb. Het zou zoveel schelen om iemand te zien in de avonden.
Antwoord


Feline, 

Zorg dat je van dat schildgevoel afkont, accepteer het niet, verwerp . Je moeder is geen hulpeloos duifje. Maak aanspraak op haar eigen gezonde verstand, dat gaat weerstand oproepen . 
Laat je niet manipuleren , neem afstand , wees geen onderdeel van ern ziekmakend systeem. 
Voor een oplossing van je verveling etc is dat de slechtste plaats om te wezen, je haalt er niets . 
Zoek andere mogelijkheden. En kom niet alleen maar halen, maar ook brengen. 

Sterkte, Mabel
Antwoord


Dank je wel Mabel, dit zijn woorden om over na te denken.

Ik kom net bij therapie vandaan. Het was prettig. Ik realiseerde me ook dat ik bijv van 19.30 tot 20.30 nog best naar buiten kan gaan. Dan voelt zo´n avond al heel anders dan wanneer je steeds thuis bent en om half 9 krijg je het benauwd.

Therapeute benoemde wel dat het afscheid van je ouderlijk huis heel vaak pijnlijk is en dat je daar ook de tijd voor mag nemen. Huis als in, de stenen. En de tuin etc. Er dus vanuit gaand dat mijn ouders toch moeten verhuizen vroeg of laat.

Op de terugweg zag ik foto´s van de voortuin van ouders die echt compleet overhoop gegraven is. En dan echt helemaal. 1 struik lijken ze nog te willen redden en die staat tijdelijk ergens anders. Echt met graafmachines etc. Dit ivm het riool dat onverwacht helemaal vernieuwd moest worden.

Hier kunnen ze echt niks aan doen en ik bood aan iets tijdelijks te fixen voor de tuin en dat zij dan rustig kunnen nadenken wat ze willen. Tuinieren is wel mijn hobby en ik zou het leuk gevonden hebben. Maar moeder begint meteen met 1 specifiek iets wat zij wil en dat was nou precies niet de bedoeling. Ik zou het echt vrijdag, zaterdag, zondag willen doen zeg maar. Niet eerst nog overal over nadenken en tuincentra langs en toch weer niet en dan weer wel. En dan slaapt ze weer slecht van de tuin.

Grappig, mijn moeder heeft Duif van haar achternaam. Dus het is niet helemaal waar wat je zegt Blush 

Dus ik vul het weekend maar lekker met mijn eigen dingen. Ik heb vanmiddag dingen gezaagd uit de berging. Een oude kast en plinten die er al stonden sinds de vorige bewoner. Broer helpt me morgen het naar milieustraat te brengen maar hij heeft niet zo´n grote auto. Alles is nu in hapklare brokken en het was eigenlijk nog wel leuk om te doen. Nu is er in de berging ook weer ruimte om te 'werken'. Dus de rest ordenen. Eerst stond overal wat en was ik blij als de deur nog dicht kon.

Dus dat is positief. Die tuin bemoei ik me dan maar niet mee nu mijn voorstel is afgewezen.

,
Antwoord


Goed bezig! Zowel met je eigen berging ( fijn dat je broer je wil helpen) als met erop uitgaan in de vroege avond. En super dat je je grens trekt bij je moeder, zal vast niet makkelijk zijn.
Antwoord


Dank je wel.

Tweede avond dat ik huilend ga slapen. Ik voel me zo alleen hier.

Ik had een vriend waar ik af en toe logeerde. Soort friend with benefits, al best lang. Maar hij neemt Corona totaal niet serieus terwijl er meerdere jonge mensen om mij heen nu ziek zijn. Geen mensen die ik onlangs heb gezien, maar ze horen niet bij dezelfde groep. Totaal los van elkaar, zeg maar.

Ik heb deze week gezegd dat ik zo niet kan afspreken. Hij leeft zijn leven, doet zijn ding en het kan m niet schelen of hij ziek wordt. Wel werkt hij in een zeer 'steriele' omgeving en ziet op zich weinig mensen. Maar het feit dat hij zo onvoorzichtig is, vind ik erg. Dat hij er zo nonchalant mee is.

Er moest een keer een einde komen aan ons daten want voor hem zit er echt niet meer in. Ik heb soms wel hoop gehad maar eigenlijk vind ik het ook niks. Ik heb erbij gefantaseerd dat hij ooit heel huiselijk zou worden en dan met mij samen. Maar de waarheid is dat hij altijd voor zichzelf kiest. Hij doet een studie naast zijn werk en ik snap dat dat druk is. Maar ik heb ook gezegd, je gaat elke dag een paar keer je honden uitlaten, waarom lopen we dan niet samen? Hij heeft me enorm gesteund nu bijna een jaar maar hij houdt me ook een beetje 'patient'. Ik weet niet, ik word toch een beetje in het negatieve getrokken met hem.

We hebben komende zaterdag nog afgesproken en ik heb gezegd dat ik het af wil sluiten. Mijn vader is ziek (waar hij niet veel interesse in toont want hij heeft nooit een vader gehad) en we zitten in een pandemie. Ik ga niet verder daten met iemand die er zo makkelijk over denkt.

Bovendien wil ik weer open kunnen staan voor iets nieuws. Ik wil geen dingen door elkaar laten lopen en zo lang ik hem ken ben ik niet meer op zoek.

Lang verhaal maar in alle Coronashit voel ik me ook hierdoor verdrietig. We appten bijna altijd s avonds en dat is nu ook weg.
Antwoord


hoi Feline 

alles goed ?

ik ben zelf 44 

ik ga als het vies weer is met de bus naar dagbesteding maar het word steeds drukker in de bus ook niet fijn ik neen corona serieus omdat ik wat overgewicht heb niet veel maar toch wat te zwaar 

ik heb niet veel vrienden ik app alleen met een goede vriendin dagelijks meer kan ik ook niet aan teveel prikkels en wat op Instagram maar daar post ik alleen hoe slecht het met mij gaat alleen shit dus en facebook ook niet altijd alleen maar de leuke dingen van mensen die ik ken en het goed hebben geeft mij ook prikkels hebben een relatie kinderen alles wat ik niet heb wat ik wel eens mis iemand om te knuffelen maar ja dat kan ook  niet met corona 

ik hoop dat je vanavond niet huilt 

veel liefs J
Antwoord


Ach wat lief, je laatste zinnetje. Ik heb net even gewandeld en dat heeft me goed gedaan. Van 8 tot kwart voor 9. 

Verder heb ik die vriend/date gesproken op app. We hadden al een tijdje een afspraak staan voor morgenavond. En dan hebben we elkaar al 6 weken niet gezien ongeveer. Ik had hem dinsdag al geappt dat ik het morgen wil afsluiten. (soort uitmaken terwijl het toch al geen relatie was...)
Laat hij vandaag weten dat hij zondag heel vroeg op moet. Ik kan blijven liggen zegt ie en dan de voordeur achter me dichtdoen. (moet bijna wel blijven slapen met die avondklok). Hij zei het ook op een manier alsof hij al lang weet dat hij moet werken maar het alleen nog niet gezegd had. Dus ik zei: Dat is wel een erg sneu einde dan. Hij zei: We kunnen volgende week wel afspreken. 
Dus ik zei: Ik heb net gezegd dat ik het zaterdag wil afsluiten, hoe kom jij dan bij volgende week? 

Heel lang appgesprek gehad en hij snapt echt wel dat ik iemand zoek die vaker dan eens in de drie weken tijd heeft. Ik zei dat ik dan 20 avonden alleen ben en 1 avond met hem (uitgaande van avondklok). Ok ben vaak bij ouders maar dat even niet meegerekend. Ik zei dat ik huilend in mijn bed lig van de eenzaamheid. 
Ja dat had hij ook, zegt ie. 
En dat is dus het hele vage. We hadden zoveel tijd samen kunnen doorbrengen maar hij wil dat niet. Hij is nog steeds niet over zijn ex heen. Dat wist ik de hele tijd al, alleen niet dat het zo lang zou duren. En ik merkte aan alles dat hij een toekomst ziet maar niet met mij. Als in: Huis kopen voor zichzelf, kerst niet met mij, oud en nieuw niet met mij. Ik wist dat allemaal wel maar uit eenzaamheid ben ik blijven afspreken en ook omdat je tijdens Corona niet zo makkelijk weer opnieuw gaat daten. 

Ben wel opgelucht. Heb zo vaak op hem gewacht wanneer hij tijd zou hebben. Altijd zijn agenda in mijn hoofd die zeer onregelmatig is wegens onregelmatig werk en weet ik veel wat ie verder allemaal doet. Ik vertrouw er wel op dat hij naast mij niemand anders had. 

Tja Corona. Ik snap dat het je soms even de regels niet volgt. Ik heb met mijn broer in de auto gezeten vandaag, wel met mondkapje. Maar ik heb ook eens meegemaakt dat hij iets afzegde omdat een vriendin van zijn vriendin verkouden was. Dan weet je dat hij het serieus neemt. Ik vind het wat anders als iemand er helemaal geen rekening mee houdt en doet alsof het allemaal wel mee valt. Dat was misschien in de zomer zo hier.... maar inmiddels slaat Corona hier heel hard toe en ik snap niet dat iemand dat niet wil zien. 

Fijn dat je met de bus naar dagbesteding kan. Met slecht weer is dat toch wel lekker. Klinkt alsof je niet heel veel vrienden hebt maar wel een paar goede.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
104 Replies - 2,859 Views
3 uren geleden
Laatste bericht: Joy
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 298 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
2 gast(en)