Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Mijn verhaal


#21

Hoi Positiva, 

Bedankt voor je verhaal. Het lijkt een beetje op het mijne. Ik huil nu om je bericht. Je hebt zo gelijk! 
Ik ben nu bijna 6 jaar gescheiden. 
Ik woon beschermd en de hulpverlening zegt dat ik aan het rouwen ben om mijn verlies. Ik mis de kinderen en mijn ex. Het enige waar ik aan denk zijn de mooie jaren van vroeger. Ik heb ze nooit tegen hun vader opgezet, daar ben ik op tegen. Ik geloof in hetzelfde als wat jij zegt. Maar ik heb mezelf in de vergeethoek gezet hiermee. Ik liet de kinderen in hun waarde maar had natuurlijk best mogen vragen waarom ze ineens wegbleven. Er is nooit een woord over gesproken en das niet goed. Ze kwamen op het laatst maar 2 keer per jaar en dan alleen de jongste. Ik ben in 2015 ziek geworden ik kan me niet voorstellen dat ex het beter vond om ze weg te halen bij mama. Een kind hoort beide ouders te hebben. Stomme scheiding. Verder heb je gelijk vroeger is mijn gemis en niet van de kinderen. Ik weet wel dat ze niet komen vanwege vroeger. Maar ik wil ze liefde geven, aandacht en troost. 
Je hebt een mooi verhaal geschreven. Ik moet zeker mijn leven op de rit zetten. Maar een ding is goed nieuws: ik heb een woning aangeboden gekregen, kan ik ze meer ontvangen in mijn eigen stekkie. Ik hoop dat ze telefoon, voor whatsup ofzo of email willen uitwisselen want ik heb dat contact nog niet. Binnekort komen ze voor de 2e keer langs. 

Liefs Zip
Antwoord

#22

Hoi Zip,

Allereerst wat een verschrikkelijke ervaring heb jij door gemaakt. Dat lijkt me absoluut niet makkelijk. Niemand vraagt erom om ziek te worden en daarbij dan ook nog eens je kinderen kwijt te raken. Althans zo voelt het voor jou begrijp ik dat je ze verloren bent. Want ze zijn er nog, maar het voelt voor jou alsof je ze veroren bent. En dat kan ik me heel goed voorstellen en dat is een verschrikkelijk gevoel om iemand te verliezen. Dat lijkt mij ook een verschrikkelijk gevoel om iemand waar je zielsveel van houd te moeten verliezen. Maar wat fijn dat je nu de kans hebt om hierover te rouwen, want alleen daarmee kun je denk ik inderdaad weer terugkomen in het nu. Je zegt dat je nog heel vaak denkt aan de mooie jaren. Dat is denk ik heel goed, het is positief om aan positieve momenten te denken, maar mijn ervaring is ook dat stoppen met terugdenken soms kan helpen om uit je cirkel te komen, om te stoppen met denken en te gaan voelen. Alleen maar te voelen, wat voel ik nu, ik voel verdriet, ik voel boosheid, ik voel me alleen, ik voel me gekwets etc. En in dat gevoel te gaan tot je kunt beseffen dat het er mag zijn en het doorleven en dan een keuze maken om het los te laten. Ze hebben mij geleerd, wie niet loslaat heeft geen recht op de toekomst. En dat klopt heb ik ervaringen. Ik heb erg veel moeite met loslaten en heb ook de neiging erg terug te gaan naar het ervaringen vanuit het verleden in mijn denken, maar ik heb ook gemerkt wanneer je accepeteerd dat het is gebeurd en je het niet veranderd door er telkens aan te blijven terugdenken dat je er een vrede kan ontstaan in je denken. Wanneer je in je denken jezelf kunt vergeven, je kinderen en je ex man kunt vergeven kun je misschien ruimte maken voor een nieuw begin. En hier kun je alle tijd voor nemen want voor verwerking staat geen tijd. Hiervoor neem je de tijd die nodig hebt totdat jij zover bent om helemaal weer terug te komen in het hier en nu. Wat fijn dat je een woning hebt aangeboden gekregen en ze daardoor meer kan ontvangen. Word weer blij met jezelf lieve Zip, vind je weg terug naar jezelf want ik lees dat je heel goed weet dat je een lieve moeder bent en een liefdevol mens, stop met twijfelen, stop met je afvragen of het allemaal klopt, stop met jezelf te verwijten, het waren stemmen, maar die stemmen waren niet van jou, dat is niet wie je bent, jij bent van binnen die persoon waarvan je weet wie je bent, die liefdevolle moeder, vergeef jezelf en inderdaad zoals Positiva ook adviseert, richt je op je herstel, richt je op jezefl weer fijn voelen door je gevoelens een plek te geven. Het heeft geen mens beter gemaakt te blijven malen en malen, probeer als je kan het malen los te laten en je aandacht te richten op het nu, op je gevoelens van nu en daar een keuze in te maken ze los te laten zodat je weer bij je fijne gevoelens kan en weer beter kan worden.

het beste Zip

Liefs Domino
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen domino :   • Zip
Antwoord

#23
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-09-2018, 21:42 door Zip.)

Hoi Domino, 

Wat een mooi verhaal schrijf je! Ik voel me begrepen door het verhaal van jou en Positiva, dank jullie wel! Huilen doe ik natuurlijk weer als ik dit lees. Maar ik laat ze maar gewoon komen en gaan. 

Jij zegt het idd met de juiste en de rake woorden: het voelt idd dat ik ze verloren ben. En degene waar ik het meeste van houdt zijn mijn kinderen. 

In het nu leven vind ik idd moeilijk, maar ik zal er meer op gaan letten en je advies volgen. Ze hebben het me al meer geadviseerd en ik lees het hier ook terug hoe sommige dit doen. 
Bedankt voor de fijne reactie, doet me goed. 

Liefs Zip
Antwoord

#24

(23-09-2018, 21:36)Zip schreef: Hoi Domino, 

Wat een mooi verhaal schrijf je! Ik voel me begrepen door het verhaal van jou en Positiva, dank jullie wel! Huilen doe ik natuurlijk weer als ik dit lees. Maar ik laat ze maar gewoon komen en gaan. 
In het nu leven vind ik idd moeilijk, maar ik zal er meer op gaan letten en je advies volgen. Ze hebben het me al meer geadviseerd en ik lees het hier ook terug hoe sommige dit doen. 
Bedankt voor de fijne reactie, doet me goed. 

Liefs Zip

Hoi Zip,

Fijn om te lezen dat je je begrepen voelt, er is niets fijner dan dat wanneer je je niet ok voelt dat geeft toch een gevoel dat je minder alleen bent, althans zo ervaar ik dat altijd. Ik voel me dan gesteund en dat geeft mij weer moed en motivatie om positiever en liever voor mezelf te zijn. Inderdaad wanneer je verdriet voelt horen tranen daarbij, uiteindelijk zal het een keer stoppen, het huilen. Ik denk dat heel veel mensen in het leven het moeilijk vinden om in het nu te blijven. Maar dat kan ook alleen maar wanneer je er zelf voor kiest om in het nu te blijven. En dat kun je besluiten wanneer jij er klaar voor bent. Het is ook een gewoonte geworden om terug te denken aan het verleden en dit keer op keer te doen, nu zul je kunnen kiezen om het een gewoonte te laten worden het verleden bij het verleden te laten en jezelf te gunnen om op het nu te richten en je gevoelens van nu. En zodra je je gevoelens, je verdriet, je gevoel van verlies enz, hebt kunnen verwerken en een plek hebt gegeven zal het heel natuurlijk voelen om in het nu te zijn en zal je waarschijnlijk niet eens meer zin hebben om telkens terug te denken aan het verleden omdat het niet meer belangrijk is omdat je weer terug bent in het nu. Dat is toch een fijn vooruit zicht niet?! Dat is fijn inderdaad om terug te kunnen lezen hier op het forum hoe sommige dit doen, dat helpt.

Ok zet hem op lieve Zip,

Liefs Domino
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen domino :   • Zip
Antwoord

#25

Hoi Domino, 

Wat schrijf jij mooi! Ik voel me idd minder alleen. 
Ik kan hier niets aan toevoegen zo'n mooi verhaal! 
Je geeft het een mooie positive draai op een rustige manier. Zoals ik het zelf mag doen, zonder gepush of stop met huilen. Gewoon mezelf de tijd geven alle wonden te laten genezen. Die tijd geef jij mij, dankjewel. 
Ik hoop en ga ervan uit dat het gaat verlopen zoals jij schrijft. 
Ik ga er zeker voor...hoe moeilijk ik het af en toe ook vind. Ik dwing mezelf soms naar een activiteit te gaan anders zit ik maar op mijn kamertje. En ik ben altijd blij dat ik geweest ben. 

Liefs Zip
Antwoord

#26

(23-09-2018, 22:11)Zip schreef: Hoi Domino, 

Wat schrijf jij mooi! Ik voel me idd minder alleen. 
Ik kan hier niets aan toevoegen zo'n mooi verhaal! 
Je geeft het een mooie positive draai op een rustige manier. Zoals ik het zelf mag doen, zonder gepush of stop met huilen. Gewoon mezelf de tijd geven alle wonden te laten genezen. Die tijd geef jij mij, dankjewel. 
Ik hoop en ga ervan uit dat het gaat verlopen zoals jij schrijft. 
Ik ga er zeker voor...hoe moeilijk ik het af en toe ook vind. Ik dwing mezelf soms naar een activiteit te gaan anders zit ik maar op mijn kamertje. En ik ben altijd blij dat ik geweest ben. 

Liefs Zip

Hoi Zip,

Fijn dat je je minder alleen voelt. Verwerken kan alleen maar vanuit rust en de tijd nemen, althans dat is mijn ervaring, door pushen raak je alleen maar verder van jezelf verwijderd. Accepteren wat voorbij komt geeft rust en ruimte. Inderdaad wonden hebben tijd nodig om te helen en het is goed om jezelf die tijd te geven  en te gunnen. Wat goed dat je jezelf dwingt om dingen te ondernemen. Dat is inderdaad belangrijk om weer positieve ervaringen op te doen en fijn dat je dit al ervaart dat je altijd blij bent als je bent geweest. Dit geeft ook weer moed fijn hoor.

Ik wens je een goede nacht en het beste met je verwerkingsproces.

Liefs Domino
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen domino :   • Zip
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
23-05-2020, 12:11
Laatste bericht: Liefde+Hoop
10-05-2020, 09:54
Laatste bericht: Mabel
  Mijn probleem Started by Scoobeke
6 Replies - 349 Views
30-04-2020, 14:20
Laatste bericht: ChibiChiii
  Mijn verhaal Started by Kersenbloesempje
11 Replies - 738 Views
29-03-2020, 16:26
Laatste bericht: Soep-Truck
  Weer mijn hart luchten Started by Inge2019
24 Replies - 1,393 Views
28-01-2020, 12:06
Laatste bericht: Run
  Even mijn hart luchten Started by NO93
16 Replies - 1,126 Views
25-01-2020, 15:33
Laatste bericht: Shalin
  Mijn verhaal Started by Inge2019
23 Replies - 1,926 Views
01-01-2020, 12:29
Laatste bericht: Liefde+Hoop
  Mijn verhaal Started by Pjotr
4 Replies - 736 Views
29-12-2019, 17:51
Laatste bericht: Run
  Chaos in mijn hoofd Started by Loewiese
4 Replies - 467 Views
14-12-2019, 11:18
Laatste bericht: Inge2019
  Mijn schimmenbestaan Started by Msuperp
3 Replies - 322 Views
26-11-2019, 12:06
Laatste bericht: Ncapril85



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)