Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline


#1

Beste allemaal, 

In dit topic zal ik schrijven hoe het met me gaat, wat ik meemaak, etc. Ik heb me al voorgesteld in dit topic: 

https://www.depressie-forum.nl/Topic-Feline

Op dit moment zit ik thuis. Ben ziek uit dienst gegaan bij mijn werk, depressie als gevolg van overbelasting. Helaas ben ik pas eind april bij de psychiater aan de beurt. Het is nog een beetje zoeken om niet teveel hooi op mijn vork te nemen maar ook niet te passief te zijn. Hoop dat er mensen zijn die dat herkennen. 

Zou het fijn vinden hier een beetje van me af te schrijven  Smile
Antwoord

#2

Ik had gisteren wat plannen gemaakt om veel te gaan wandelen komende dagen om een beetje uit de sleur te komen. 

Maar helaas ben ik me nog slechter gaan voelen en ik denk dat het de griep is, die hier behoorlijk heerst. Ik kan griep nooit zo goed herkennen omdat ik nooit koorts heb. Het is meer een lamlendig gevoel. Maar ik ben door koor in ruimtes geweest met veel mensen dus het kan best dat ik het toen heb opgelopen. Heb in ieder geval wat vitaminepillen genomen en ik doe maar rustig aan verder.
Antwoord

#3

En weer een dag... 

Vanavond heb ik koor maar ik moet nog even kijken of ik me goed genoeg voel daarvoor. Vannacht erg gedroomd, dingen door elkaar van rond 2004 (toen ik ziek werd ongeveer) en nu. 

Soms zit ik te denken of er niet een plek is waar je heen kunt als je ziek thuis zit. Een soort koffiedrinken wat niet meteen therapie is. In de bieb zitten altijd wel mensen maar die zitten juist stil te lezen, dat is geen ontmoeting. Er is wel een wandelclub voor ontmoeting, ik ben er één keer geweest maar had mijn twijfels of het iets voor mij was. Veel ouderen en ik vond het erg draaien om 'het negatieve' (Ik wandel wel regelmatig maar dan moet ik eerst een stuk reizen... bedoel nu een wandelclub hier in de stad) Was wel van plan het nog een keer te proberen bij de wandelclub maar toen kwam de griep er tussen  Rolleyes

Ik keek een leuke serie op Netflix maar heb nu alle afleveringen gehad. Op zoek naar iets anders...
Antwoord

#4

Het is raar, ik schrok vanmorgen heel erg van iets en sindsdien voel ik me beter. Alsof ik door de adrenaline weer 'aan' ging. 

Ben ook van plan vanavond toch naar koor te gaan. Het gaat wel weer. 

(Heb zoiets ook een keer gehad met een reis. Was echt een beetje ingestort die dag, te warm, te moe, te weinig gegeten, huilbuien... Later gingen we zwemmen. Het water was lekker koud en toen raakte een oude mevrouw haar grip kwijt en was bang onder water te raken. Ze riep hard 'help, help' en toen heb ik haar gered, min of meer  Wink  Toen viel het anderen ook op dat ik van ziek, zwak, misselijk ineens weer helemaal fit was.)

Nu wordt het de kunst om niet te wachten tot er iets gebeurt, maar zelf die adrenaline te vinden. Misschien met een koude douche...?
Antwoord

#5

BOEH!!!!
Antwoord

#6

Dank je  Smile

Vanavond toch naar koor geweest. Er waren heel veel mensen afwezig, de griep heeft flink toegeslagen. Ik denk ook dat de druk een beetje van de ketel is, na twee optredens in korte tijd. Dat je eerst gewoon ging, ook als je niet fit was. En nu wat makkelijker thuis blijft. 

Was wel trots dat ik er wel was. Ik zit er nu bijna anderhalf jaar op en ben eigenlijk vanaf het begin moe, ziek, zwak, misselijk en ook niet zo gemotiveerd geweest. Toen ik begon was vrijdag een vrije dag maar het werd al snel een werkdag. En dan was het zingen me eigenlijk teveel na een dag werken. Maar ik wilde ook niet een nieuwe hobby meteen weer opgeven omdat mijn manager mijn werkdagen had veranderd. 

In het voorjaar ben ik toch een tijd afwezig geweest toen ik ook thuis was van werk. In het najaar weer begonnen met zingen maar na 3 weken ongeveer kwam ik weer thuis te zitten van werk. Toen dacht ik: Of ik blijf wel zingen op vrijdagavond, of ik moet besluiten niet mee te gaan naar de optredens (januari/februari). Het is me toch gelukt om de vrijdagen te blijven zingen, gelukkig. En ik heb meegedaan aan de optredens, wat een overwinning was dat! 

En nu merk ik dat ik ook liever geen repetities wil missen, omdat je altijd ook andere dingen mist. Informatie, jubilea, etc. 

Ik voel me echt een stuk beter dan de afgelopen dagen. Alleen een half uur voor t einde voelde ik me ineens heel moe, lichamelijk. 

Zo maar gaan slapen en hopen dat ik wakker word met zin. Ipv zo lamlendig als de laatste tijd.
Antwoord

#7

Oei mijn energie is weer op, voel ik. Zaterdag is voor mij helaas vaak the-day-after koor waarop ik niet zo veel kan doen. 

Ben nog beetje aan het uitproberen of puur lichamelijke inspanning wel lukt op zo'n dag... maar niet vandaag. Ik zit alweer te snotteren.
Antwoord

#8

Het is geen actieve dag geworden maar ik voel me mentaal wel beter. Heb wel zin in van alles, het ontbreekt me alleen aan de energie. Maar zoals we gisteren zeiden bij koor, we hebben elkaar wel aangestoken vorig weekend. Ik wijt het dus maar aan de griep. 

Ik moet even mijn hart luchten. Ik had een vriendin met wie de vriendschap 2 jaar geleden geëindigd is. Lang verhaal maar ze bemoeide zich heel erg met mijn leven en dat is geëscaleerd. 

Nu ineens duikt ze op bij twee van mijn hobby's. Beiden dingen waar je je online voor kunt intekenen. Ik had haar eerst niet eens herkend, wel de naam, maar de foto leek iemand anders. Ik kan haar wel ontlopen, heb ook echt geen behoefte meer aan contact. Maar het voelt een beetje vreemd.
Antwoord

#9

Lekker geslapen, ik merk dat de lange nachten me goed doen. 

Misschien komende week de ochtenden nog even niks plannen. Ik slaap makkelijk tot een uur of 10 en het doet me goed. Ik ken de principes van structuur, dagritme, etc. Maar er zijn zo vaak periodes dat het slapen me moeilijk lukt, dat ik veel te vroeg wakker ben, etc. Powermaps, middagslaapjes etc zijn sowieso niet voor mij weggelegd want ik kan niet zomaar slapen overdag. 

Mijn nieuwe coach vertelde dat ze met sommige cliënten een ritme opbouwt waarin ruimte is voor een middagslaapje. En het is zo simpel, maar in de 12 jaar dat ik bij GGZ loop heeft nooit iemand het woord middagslaapje in de mond genomen. (Even los van dat ik dus niet kan slapen, ik zou nl wel even kunnen rusten). En het grappige is dat bij ons in de familie het middagslaapje helemaal niet zo vreemd is. Boeren en tuinders, lange ochtenden werken, tussen de middag thuis warm eten en dan even rusten. De avonden waren vaak voor verenigingswerk of kerkenwerk dus vroeg naar bed was er ook niet bij. 

Bij mijn vorige werk zou qua ruimte nog best een relax-plek te creëren zijn maar ik denk niet dat ze de mogelijkheid geboden zouden hebben. Manager vond dingen al snel rommelig of onhandig en een middagslaapje zou wel het toppunt zijn van 'onhandig'. 

"Ja wat moeten we dan zeggen tegen de klanten Feline? Feline is er wel maar ze ligt te slapen?! Dat kan echt niet hoor Feline!"

Anyway, ik vind het middagslaapje best een optie die ik kan uitproberen. Ook als ik niet slaap maar alleen even rust, even niet meedoe aan de wereld.
Antwoord

#10

Hallo Feline,

Ik heb dit keer voor het eerst sinds tijden geen depressie deze herfst en winter.
Telkens als ik het gevoel kreeg van "hier klopt iets niet", wat mijn voorbode is voor een naderende depressie, ging ik forceren om het voor te zijn. Meer werken, actief blijven maar niet naar mijn gevoel, mijn energieniveau luisteren.
Dit jaar houd ik voor het eerst een soort winterslaap. Als er een dag geen activiteiten in mijn agenda staan zet ik 's avonds de wekker bewust niet. Dan slaap ik tot ik tot ik wakker word. Dat kan gerust tot elf uur 's morgens zijn. Toch slaap ik dan de nacht er op goed. Verder probeer ik geen afspraken te plannen voor elf uur 's morgens.
Dat bevalt mij prima en natuurlijk ook het feit dat ik nu geen depressie doormaak dit jaar. Dit jaar luister ik dus wel goed naar mijn energieniveau.

Groetjes,   Bert
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)