Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Hoi allemaal


#1

Ik ben tijdens mijn studie in 2010 depressief geworden, toendertijd verstopte ik dat heel goed en tegen 2011/2012 aan begon het verstoppen minder goed te lukken wat er voor gezorgd heeft dat ik gestopt ben met mijn studie. 

Ik verhuisde naar een andere stad, verloor de persoon die op dat moment t meeste voor mij betekende en kwam in een behoorlijk gat terecht. Geen studie/werk, geen mensen om mij heen en dat is nu, voor een groot deel hetzelfde. 

In 2012-2013 heb ik bij ern onafhankelijke psycholoog gezeten voordat ik naar het GGZ ging. Ik heb er altijd wel voor gezorgd dat ondanks hoe slecht ik in me vel zat en hoe klote ik me ook voelde, om de afspraken na te gaan. 

In 2013 begon een heel lang traject bij de GGZ, eerst het FACT-team, want schijnbaar was mijn persoonlijkheid (schizotypisch) belangrijker dan de depressie. Veel cursussen en dergelijke gedaan maar na 3 jaar nog steeds geen nieuwe vriendengroep of betaald werk/studie. Wel een arbeidstraject van de GGZ waar ik mijzelf communicatief weer vaardig kon maken. 

Na die periode werd ik overgescheept naar Team Autisme, want schijnbaar heb ik dat (nog steeds niet over eens maar dat zeg ik niet te hard op) en is daar dat hele riedeltje opnieuw begonnen en voor mijn gevoel minder uitgehaald dan bij het FACT-team. 

De afgelopen half haar zit ik ambulant bij Zintri en heb ik nog minder t gevoel dat ik iets opschiet terwijl de depressie wel steeds meer om de hoek komt kijken weer. 

In mei 2018 is het arbeidstraject opgeheven en sindsdien zit ik weer thuis. Toendertijds had ik veel energie om van alles te gaan doen en heb ook het een en ander opgezet voor mezelf. Zo ben ik weer staflid bij Scouting geworden, ben ik gaan zwemmen, ben ik gaan fitnessen en begonnen met Dungeons en Dragons. 

Ik zie de mensen van elke activiteit enkel op die activiteit, behalve dan van de DnD, die zie ik er wwl buiten, maar daar voel ik wel afstandelijkheid naar toe. 

Daarnaast ben ik nu een verdiepingscursus aan het doen dat een voorloper kan zijn voor de opleiding can ervaringsdeskundige, maar zo enthusiast maakt het mij nog niet echt. 

Ik ben beetje het einde zoek. Ondanks alle moeite die ik stop in bepaalde situaties blijft mijn houding naar contact hetzelfde, ik wil t wel maar liever niet, en als ik dan zie hoe anderen heel makkelijk contact maken met elkaar en ik niet dan word ik er niet vrolijker op. 

Ik weet dat er punten zijn om aan te werken maar zonder de juiste begeleiding zie ik dat niet snel gebeuren. Hetgene wat ik het meeste mis in mijn leven is de mogelijkheid om echt te verbinden met een ander, mezelf fijn te voelen met die verbinding en om mijn wensen kenbaar te maken. 

Uiteraard blijft het een groot zoekwerk en als t een lukt dan biedt er zich een ander probleem aan, maar dat probleen is er al zo lang dat ik er geen zin meer in heb, maar mezelf afsluiten is dan ook niet helpend ben ik al achter gekomen. 

Een hele hoop, maar toch wel fijn om gewoon ff te typen zonder na te denken over wat men nou denkt of niet.
Antwoord

#2

Hey welkom op t forum. Een heel traject al achter je hè. Goed dat je wel met verschillende hobby/sport dingen bezig bent. Misschien vind je t ook leuk hier af en toe te chatten voor wat sociaal contact. Er zijn vaak wel een beetje dezelfde mensen online, die leer je dan wat kennen. Al is dat natuurlijk anders dan real life. Succes met je verdere zoektocht.
Antwoord

#3

Welkom hier, 

Persoonlijk is bij mij de verbinding met de ander ook vaak problematisch.  En ik zit ook thuis , en binnen de ggz schiet t ook niet erg op. Denk dat je wel herkenning zal vinden hier.

Groetjes, Mabel
Antwoord

#4

welkom! Wat ik vaak voel is een soort eenzaamheid en het gevoel tot last te zijn. meestal gaat het goed, maar soms overvalt het mij. is dat vergelijkbaar?
Antwoord

#5

Ik heb van de GGZ niet veel goeds gehoord.
Je word er te weinig geholpen.
Ik zou via de huisarts naar een psychiater gaan.
Hier vind je een psychiater: https://www.zorgkaartnederland.nl/?zoekterm=Psychiater+

Ik wens je veel succes.
Groetjes,

Ans Shy
Antwoord

#6

(18-02-2020, 20:09)Lise88 schreef: Hey welkom op t forum. Een heel traject al achter je hè. Goed dat je wel met verschillende hobby/sport dingen bezig bent. Misschien vind je t ook leuk hier af en toe te chatten voor wat sociaal contact. Er zijn vaak wel een beetje dezelfde mensen online, die leer je dan wat kennen. Al is dat natuurlijk anders dan real life. Succes met je verdere zoektocht.


Heb gemerkt dat ik niet zo heel snel ergens aan sluit om te babbelen. Dus ik weet niet of ik hier dat wel ga doen. Heb mezelf vorige week wel aangemeld voor zo'n support/lotgenoten groep. Al weet ik nog niet of dat iets is voor mij. Ik zit thuis al genoeg in dat gevoel van "meh" dus om in een groep te zitten waar het hele gevoel "meh" is, is voor mij niet bevorderend.


(18-02-2020, 21:10)Mabel schreef: Welkom hier, 

Persoonlijk is bij mij de verbinding met de ander ook vaak problematisch.  En ik zit ook thuis , en binnen de ggz schiet t ook niet erg op. Denk dat je wel herkenning zal vinden hier.

Groetjes, Mabel



Mijn traject bij de GGZ is afgelopen en het heeft me zeker wel geholpen, maar dat was vooral oppervlakkig ipv dat het diepgaand was. Ik ben de afgelopen jaar wel bezig geweest met het zoeken naar een baan, maar ja, waar moet je heen als je geen diploma of werkervaring heb. Enkel magazijn werk is dat....Ik heb in een jaar tijd ook maar 2 sollicitatiegesprekken gehad en ondanks dat die voor mijn gevoel vrij goed liepen, werd ik niet aangenomen. In overleg met trajectbegeleiding toen besloten om dat stukje even te laten liggen omdat ik simpelweg niet goed in mijn vel zat, alle motivatie was gewoon weg. Dus nu ben ik weer aan het kijken voor dagbesteding, al ben ik daar ook niet al te enthusiast over. We zullen t zien.


(19-02-2020, 04:14)ingie schreef: welkom! Wat ik vaak voel is een soort eenzaamheid en het gevoel tot last te zijn. meestal gaat het goed, maar soms overvalt het mij. is dat vergelijkbaar?

Eenzaam best wel ja. Dat komt door het gebrek aan verbinding. Dan zit ik me helemaal op te vreten omdat ik niemand om me heen heb, en dan weet ik ook dat als ik thuis zit dat ik niemand tegen komt, maar alsnog blijf ik thuis zitten ipv dat ik de deur uitga en iets ga doen. Al heb ik dat de afgelopen jaren wel geprobeerd maar uiteindelijk niet verder gekomen. Dus ik denk dat eerst maar die Wajong uitkomen een goede eerste stap kan zijn.

En het gevoel hebben tot last te zijn heb ik wel, vooral met de contacten die ik dan de afgelopen jaar heb opgebouwd, dat ik ze niet wil belasten met mijn 'meh' gevoel maar juist gezellig wil hebben met ze. Dus dan ga ik niet vragen of ze iets te doen hebben als ik me slecht voel. En daarbij heb ik gemerkt dat het tot dusver altijd uit mij is gekomen, de vraag om wat te gaan drinken naar de groep, al weet ik dat hun onderling meer dan genoeg samen doen, en ik zit dan thuis zonder uitgenodigd te worden. Heb ik wel zoiets van....Wat doe ik dan fout??


(19-02-2020, 11:46)Ans schreef: Ik heb van de GGZ niet veel goeds gehoord.
Je word er te weinig geholpen.
Ik zou via de huisarts naar een psychiater gaan.
Hier vind je een psychiater: https://www.zorgkaartnederland.nl/?zoekterm=Psychiater+

Ik wens je veel succes.

Een psychiater zal medicatie voorschrijven. Ik ben verslavingsgevoelig dus van medicatie wil ik niks weten en dus doe ik het zonder. Het zal misschien wat langer duren voordat ik er helemaal doorheen ben maar tegelijkertijd vind ik dat de betere weg, dan het via medicatie te doen. Ik heb zelf ook niks met de moderne, oppervlakkige, psychologie, die alles in hokjes plaatst en vanuit de hokjes handelt, en dan heb je de verzekeringen nog die iedereen binnen 6 weken "genezen" wil hebben. Geef mij maar iemand die geleerd is in de daadwerkelijke diepgaande leer van de geest.
Antwoord

#7

(18-02-2020, 19:53)Inardesco schreef: Ik ben tijdens mijn studie in 2010 depressief geworden, toendertijd verstopte ik dat heel goed en tegen 2011/2012 aan begon het verstoppen minder goed te lukken wat er voor gezorgd heeft dat ik gestopt ben met mijn studie. 

Ik verhuisde naar een andere stad, verloor de persoon die op dat moment t meeste voor mij betekende en kwam in een behoorlijk gat terecht. Geen studie/werk, geen mensen om mij heen en dat is nu, voor een groot deel hetzelfde. 

In 2012-2013 heb ik bij ern onafhankelijke psycholoog gezeten voordat ik naar het GGZ ging. Ik heb er altijd wel voor gezorgd dat ondanks hoe slecht ik in me vel zat en hoe klote ik me ook voelde, om de afspraken na te gaan. 

In 2013 begon een heel lang traject bij de GGZ, eerst het FACT-team, want schijnbaar was mijn persoonlijkheid (schizotypisch) belangrijker dan de depressie. Veel cursussen en dergelijke gedaan maar na 3 jaar nog steeds geen nieuwe vriendengroep of betaald werk/studie. Wel een arbeidstraject van de GGZ waar ik mijzelf communicatief weer vaardig kon maken. 

Na die periode werd ik overgescheept naar Team Autisme, want schijnbaar heb ik dat (nog steeds niet over eens maar dat zeg ik niet te hard op) en is daar dat hele riedeltje opnieuw begonnen en voor mijn gevoel minder uitgehaald dan bij het FACT-team. 

De afgelopen half haar zit ik ambulant bij Zintri en heb ik nog minder t gevoel dat ik iets opschiet terwijl de depressie wel steeds meer om de hoek komt kijken weer. 

In mei 2018 is het arbeidstraject opgeheven en sindsdien zit ik weer thuis. Toendertijds had ik veel energie om van alles te gaan doen en heb ook het een en ander opgezet voor mezelf. Zo ben ik weer staflid bij Scouting geworden, ben ik gaan zwemmen, ben ik gaan fitnessen en begonnen met Dungeons en Dragons. 

Ik zie de mensen van elke activiteit enkel op die activiteit, behalve dan van de DnD, die zie ik er wwl buiten, maar daar voel ik wel afstandelijkheid naar toe. 

Daarnaast ben ik nu een verdiepingscursus aan het doen dat een voorloper kan zijn voor de opleiding can ervaringsdeskundige, maar zo enthusiast maakt het mij nog niet echt. 

Ik ben beetje het einde zoek. Ondanks alle moeite die ik stop in bepaalde situaties blijft mijn houding naar contact hetzelfde, ik wil t wel maar liever niet, en als ik dan zie hoe anderen heel makkelijk contact maken met elkaar en ik niet dan word ik er niet vrolijker op. 

Ik weet dat er punten zijn om aan te werken maar zonder de juiste begeleiding zie ik dat niet snel gebeuren. Hetgene wat ik het meeste mis in mijn leven is de mogelijkheid om echt te verbinden met een ander, mezelf fijn te voelen met die verbinding en om mijn wensen kenbaar te maken. 

Uiteraard blijft het een groot zoekwerk en als t een lukt dan biedt er zich een ander probleem aan, maar dat probleen is er al zo lang dat ik er geen zin meer in heb, maar mezelf afsluiten is dan ook niet helpend ben ik al achter gekomen. 

Een hele hoop, maar toch wel fijn om gewoon ff te typen zonder na te denken over wat men nou denkt of niet.

Ja je ei kwijt kunnen is ook belangrijk he.
Jammer dat je niet erg opschiet maar je gevoel. Als je achterom kijkt hoe het was dan ook niet? Dan pas zie je je voortgang in mijn ervaring. Maar kleine stapjes idd.
Ja depressie door frustratie als autisme spectrum mens dat is niet onlogisch. Jammer dat de diagnose voor jou niet goed herkenbaar is. Kan he want jij kijkt van binnen naar buiten.
Het kan je wel behoeden voor wat frustratie als je meer doet wat je Het beste  kan...
Antwoord

#8

Het klinkt moeizaam allemaal. ..  vooral dat nergens enthousiast over zijn en het allemaal maar doen omdat je er nou eenmaal iets aan  moet doen omdat het zoals het gaat ook niet goed voelt. 
Maar knap dat je des ondanks dingen probeert!
Antwoord

#9

(19-02-2020, 12:52)Liefde+Hoop schreef: Ja je ei kwijt kunnen is ook belangrijk he.
Jammer dat je niet erg opschiet maar je gevoel. Als je achterom kijkt hoe het was dan ook niet? Dan pas zie je je voortgang in mijn ervaring. Maar kleine stapjes idd.
Ja depressie door frustratie als autisme spectrum mens dat is niet onlogisch. Jammer dat de diagnose voor jou niet goed herkenbaar is. Kan he want jij kijkt van binnen naar buiten.
Het kan je wel behoeden voor wat frustratie als je meer doet wat je Het beste  kan...

Vanuit team Autisme kreeg ik te horen dat Zintri daar geschikt voor was. Ook voor het bespreken van sociale situaties waarin ik vast kwam te lopen, maar dat heb ik nog niet zo ervaren. Het was tot dusver enkel praktisch gericht op huishouding en, ondanks dat ik het nut er wel van inzie, niet mijn prioriteit op het moment. Tuurlijk is er vooruitgang geboekt. Hoe ik me 5 jaar geleden "goed" voelde zou op dit moment juist erg slecht zijn. En als ik me nu slecht voel dan zou dat 5 jaar geleden echt fantastisch geweest zijn. Dus dat zit er ook wel.

Qua autisme. Weet je, ik weet dat ik als kind zijnde mezelf heb afgesloten op basis van dingen die vanuit me ouders kwamen. Als ik ergens mee zat moest ik niet zeuren, dus dan leer je niet om je gevoel te uiten op een gezonde manier, ik kreeg altijd te horen dat ik de slimste moest zijn, dat ik eerst moest denken en dan doen, dus dan ga je uiteindelijk niks doen omdat je alleen maar aan het denken ben, gepest worden door broers en nooit serieus genomen worden als kind zijnde. Tuurlijk kom je der hartstikke "autistisch" uit, maar is het dan nog wel autisme? Gezien autisme iets aangeboren zou zijn en het voor mij juist aangeleerd gedrag is om zo min mogelijk op te vallen zodat ik niet mot met mijn broers kreeg of op mijn klote van mijn ouders. Dat neem je dan toch mee naar de middelbaar en later het HBO, waarin ik depressief werd. En nu tegenaan loop om mijn leven weer goed op de rit te krijgen.


(19-02-2020, 12:56)Mabel schreef: Het klinkt moeizaam allemaal. ..  vooral dat nergens enthousiast over zijn en het allemaal maar doen omdat je er nou eenmaal iets aan  moet doen omdat het zoals het gaat ook niet goed voelt. 
Maar knap dat je des ondanks dingen probeert!

Doen om iets te doen is ook niks vind ik. Zwemmen ben ik leuk gaan vinden, fitness vind ik zo vervelend om te doen maar als ik er eenmaal ben geen probleem, behalve dan die 20 minute op de loopband....Kennen ze geen 3 schermen neerzetten waardoor ik in iedergeval iets anders zie dan hetzelfde en het gevoel heb ook daadwerkelijk 2,5km te lopen in die tijd....De DnD is gewoon leuk, omdat het mij toch de ruimte geeft om uit mijzelf te stappen en even iemand anders te zijn. En stijldansen, had ik volgens mij niet genoemd, maar dat had ik paar jaar geleden gedaan, basis, en vorig jaar weer opgepakt.  Net zoals Scouting, daar heb ik vroeger veel plezier uitgehaald dus waarom niet weer.

Ben vooral onzeker over het stukje werk, me eigen geld verdienen en qua relaties. Door hoe ik mijzelf beperkt heb op het middelbaar en dan tegenaan liep tijdens het HBO heb ik geen mogelijkheid gehad om een relatie aan te gaan, en nu ergens te gevoel dat er wel van mij verwacht word om te weten hoe dat in z'n werk steekt, wat me ook wel onzeker maakt op dat gebied, maar tegelijkertijd wel steviger in me schoenen dan tijdens de studie om een relatie aan te gaan, hoe raar dat ook klinkt.

Zoals Liefde+Hoop zei met je ei kwijt kunnen, heb ik al gelange tijd niet kunnen doen.
Antwoord

#10

je vertelt een duidelijk verhaal, jammer dat je zo vast zit, want je hebt redelijk wat inzichten, alleen altijd moeilijk, wat kun je er mee, hoe los je het op. Ik wens je alle sterkte.

groet,
Run
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
18-04-2020, 11:42
Laatste bericht: hans007
  Hoi allemaal Started by Jojo350
5 Replies - 549 Views
28-03-2020, 15:30
Laatste bericht: Maggi
  Hallo allemaal Started by Bearded Fighter
2 Replies - 468 Views
08-02-2020, 22:07
Laatste bericht: Bearded Fighter
  Hallo allemaal Started by Denisevdk
1 Replies - 556 Views
24-04-2019, 11:37
Laatste bericht: cyranno
  Hallo allemaal Started by Stimerol
3 Replies - 656 Views
20-03-2019, 19:33
Laatste bericht: JoviHorst
  Hoi allemaal Started by Het grijze wolkje
7 Replies - 1,231 Views
14-03-2019, 16:32
Laatste bericht: Shalin
  Hoi allemaal Started by Driterix
2 Replies - 626 Views
26-09-2018, 16:43
Laatste bericht: pedra
  Hallo allemaal Started by ALC
7 Replies - 1,289 Views
22-09-2018, 23:21
Laatste bericht: Ray
  Hallo allemaal. Started by daisycvitkovic
3 Replies - 733 Views
17-09-2018, 19:29
Laatste bericht: Ray
  Hallo allemaal Started by lisanneravestein
2 Replies - 1,124 Views
12-09-2018, 14:50
Laatste bericht: Renee



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)