Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



Verder werkt één van de groepsleden in een hotel, al heel lang. Hij zegt dat er soms van die bijeenkomsten zijn van artsen waar dan een nieuw medicijn gepromoot wordt. En dat daarna opeens dat medicijn veel voorgeschreven wordt. En dat in het verleden zulke congressen ook wel in het buitenland waren en dan was dat geheel verzorgd met een dagje golven erbij enzo. 

Want het is ons vaker opgevallen dat in een bepaalde periode zo ongeveer iedereen op Seroquel gezet werd en dat dat middel bijna heilig werd verklaard. Ik weet nog dat mijn arts het er al heel lang over had (vorige arts) alsof het zo'n beetje de redding was voor iedereen die vast liep. Eerst was ik er bang voor maar uiteindelijk toch mee begonnen. Ik had destijds niet meteen door wat het met me deed.
Antwoord


hoi Feline 

wat jij zegt kan wel eens kloppen toen ik pas ziek werd kreeg ik lexapro er lagen toen bij die psychater zakdoekjes met reclame van lexapo valt mij nu in 

liefs J
Antwoord


MisterJ, het is zo'n rare wereld. Het lijkt of mijn psychiater er met open ogen in tuimt...

We hadden al eerder besproken dat iedereen in dezelfde periode aan de Seroquel gezet is. In onze groep was het allemaal rond 2012... en raad eens... ik ook in 2012. Volgens mij heeft de rest het wel eerder afgebouwd en die slikken nog wel andere dingen maar niet meer zo heftig.

Er is iets wat niet helemaal goed voelt. Een vriend van me had gevraagd wat dingen te schrijven voor zijn project. En ik heb eigenlijk nee gezegd in juli. En toen zei hij: Ok als Piet een deel doet, wil jij dan het andere deel doen? (Piet is een bekende van ons). En toen heb ik ja gezegd terwijl ik eigenlijk nee wilde zeggen maar het voelde alsof ik er niet onderuit kon.
Het probleem is een beetje dat hij weet dat ik geen betaald werk heb en dan verzint hij klussen om mij een plezier te doen... maar hij deed me er geen plezier mee. Vervolgens lukte het ook niet en misschien was het zelfs een beetje een zetje richting depressie omdat ik mij voelde falen.

Hij zei dat het niet uitmaakt en dat hij het zelf zal oppakken. Maar ik vind het vervelend dat hij dingen wil doen om mij een plezier te doen, terwijl ik daar niet om gevraagd heb, en vervolgens heb ik het gevoel dat ik er niet onderuit kan.

Bijv iemand heeft een prima huis. En die hoort dat ik van schilderen houd en die denkt: Nou omdat Feline van schilderen houdt kan ik wel vragen of ze een muur groen wil schilderen. Terwijl hij niet echt een groene muur nodig heeft.

Ik ken hem overigens al sinds mijn vierde en we zitten ook al sinds mijn vierde in dit patroon, haha. Hij zou me er wel voor betaald hebben. Ik denk eigenlijk dat ik nooit meer iets voor hem moet doen dat over geld gaat. We hebben dat al eerder gehad en toen was het ook lastig. In de basis zijn we vrienden en volgende keer moet ik nog harder nee zeggen denk ik.
Antwoord


hoi Feline 

in 2012 heb ik ook Seroquel geslikt 100 mg xr en 50 mg gewoon hoe bizar dit  Confused ik ben er gelukkig van af alleen de kilo's niet die ik ben bijgekomen  Angry

ik heb dat ook dat ik geen nee durf te zeggen daarom moet ik morgen iemand verhuizen waar ik geen zin heb ik herken het wel 

ik hoop dat je een fijn weekend gaat hebben 

liefs en knuffel J
Antwoord


Dank je Mister. Bizar he, dat jij het ook in dat jaar kreeg. Kennelijk heeft Seroquel toen heel erg veel reclame gemaakt en zijn de artsen daar met zijn allen in getrapt.

Ik help ook wel eens mensen met verhuizen. De ene keer gaat het soepeler dan de andere keer...
Alleen deze vriend heeft eigenlijk een klus verzonnen om mij een klus te geven. Dus bijv dat je iemand laat verhuizen en je zet het s avonds weer terug ;-)
Hij bedoelde het echt goed zodat ik ook een zakcentje zou hebben deze zomer maar het voelt niet helemaal goed.
Antwoord


In een ander topic gaat het over een huisdier meenemen als je naar een instelling gaat.

En ineens zie ik alles weer voor me, mijn opname. Ik bleef maar dingen kopen om me een beetje meer thuis te voelen. CD's vooral maar ook allemaal andere dingen. Ik weet niet eens meer wat. We kochten regelmatig dingen in het ziekenhuiswinkeltje. Maar hoeveel CD's je ook koopt, je gaat je niet thuis voelen. Niet echt. Omdat je ook weet dat het tijdelijk is, het is uiteindelijk toch een ziekenhuisopname en je gaat op een dag naar huis. Alleen mijn huis werd me afgenomen...
Opeens kan ik me zo voorstellen dat het beter voelt als je een dier mee hebt. En hoe mijn medepatiënten hun huisdieren ook verschrikkelijk gemist moeten hebben. Ik weet dat nog zo goed, één man was bang dat zijn vier katten geen eten zouden krijgen. Het maakt die mensen daar echt niet uit of je dieren eten krijgen, als je gedwongen wordt opgenomen. Misschien als je geluk hebt dat iemand wil mee kijken als je iets regelt. Maar als je pech hebt mag je niet bellen en niet op internet en dan kun je niets regelen.

Ik had een paar maanden voor de opname een katje maar dat hebben we weg gedaan. Het was een kitten van de poes van mijn ouders. Mijn moeder zei, als je hem houdt is het jouw kat. En ik dacht: Dat kan niet want je kunt niet een kat houden op een studentankamer. Dus toen hebben we hem weggegeven aan lieve mensen.

In het ziekenhuis had ik een foto van het katje... maarja die kun je niet aaien.

Ik word er opeens heel verdrietig van. Later hebben mijn ouders een andere kat wel gehouden. Ik heb eigenlijk nooit gedacht dat ik de kat ook wél had kunnen houden. Dan had ik misschien al die tijd wat meer reden gehad om mijn bed uit te komen enzo.

Ik kon tijdens die hele depressie niet bij mijn gevoel maar toen die kat weg ging toen brak ik echt.
Antwoord


Vandaag naar het concert geweest met de meneer van de date. Dus tweede keer dat ik hem zag.

Voor relatie zie ik het niet zo zitten. Maar het is prettig dat zijn wereld zo ongecompliceerd lijkt. Wat hij denkt dat spreekt hij uit. En wat anderen vinden daar is hij echt niet mee bezig. Hij is anders dan andere mensen. Hij ziet er anders uit, hij denkt anders. En natuurlijk is iedereen anders, maar hij is echt anders dan de mensen die ik ken. Bijv vandaag in het theater, dan gaat ie hele normale dingen navragen bij het personeel. En als ik op de wc zit belt ie of ik cola mee wil nemen. En 3 min voor het begint bedenkt hij dat hij eigenlijk zijn jas nog uit de auto wil halen. Terwijl we er letterlijk 1,5 uur van tevoren waren omdat hij dat graag wilde.

Hij ging ook hard zitten meezingen terwijl niemand nog zat te zingen. Ik heb wel gevraagd of het wat zachter mocht.

Het is grappig om zo'n persoon te leren kennen. En na een zomer met een flinke dip en allemaal moeilijke gesprekken en een heleboel pillen en waar iedereen alleen nog maar over psychiatrie lijkt te praten, is hij een soort verademing. Gewoon in het hier en nu. 

Soms kan ik ook niet geloven dat het deze zomer zo slecht gegaan is. Het kwam best onverwacht maar het was meteen ook een heel diep gat.
Antwoord


Ik ben heel erg moe vandaag. Had ook niet zo goed geslapen. 

Het is net of alles van gisteren niet goed geland is. Het concert was leuk maar om zomaar een avond door te brengen met een volslagen vreemde dat heeft wel energie gekost. Want daar komt het wel op neer. En voor hem was het iets minder vrijblijvend dan voor mij. Hij had al aan een paar mensen over mij verteld en had foto's van mij laten zien. En zijn schoonzus had gevraagd wat ik dan precies voor werk deed, dus nu vroeg hij dat aan mij omdat hij dat niet precies had begrepen en hij wilde dat aan zijn schoonzus vertellen. 
Dit concert was de tweede date. De concertkaartjes hadden we al gekocht voor de eerste date. We vinden deze muziek allebei leuk en ik vond het een leuk idee. Alleen zelf had ik na de eerste date het idee: Het wordt niks maar we gaan nog wel naar het concert. En hij heeft juist na 1 date gedacht: Ik ga mensen vertellen dat ik aan het daten ben. 

Ben nu zo moe dat ik alles ook negatief ga zien. Denk dat ik om 21 uur naar bed ga. Als ik eerder ga dan raak ik uit mijn ritme denk ik. 

Ik vind het ook lastig dat het in de zomer niet zo zonnig was en vandaag opeens weer wel.
Antwoord


hoi Feline 

hoe gaat het nu met jou ?

ik hoop redelijk 

liefs en knuffel J
Antwoord


Hoi Mister, 

Ik heb gisteren geschilderd bij mijn broer. Heb ook 2 x een uur gereisd, hij woont niet in de buurt. En s avonds leek ik vol adrenaline te zitten en heb ik nog heel lang op internet gezeten. Vandaag weer heel erg moe. Toen ik gisteren bij broer begon met schilderen dacht ik al, ik ben eigenlijk best moe. Toch wilde ik graag 1 kamer helemaal schilderen en dat is wel gelukt. 
Ik heb de vorige weken elke nacht iets te weinig geslapen (sinds afbouwen medicatie) en dat begin ik nu te voelen. Afgelopen zaterdag was een vermoeiende dag met het concert. En gisteren was weer vermoeiend. Ik heb voor komend weekend een afspraak afgezegd (in de stad, teveel prikkels) en hoop de komende dagen wat te kunne bijkomen. 

Vanmiddag zou ik EMDR hebben maar ik heb de psycholoog gemaild dat ik liever een gewoon gesprek heb. Ik heb nu geen behoefte om weer met het verleden aan de slag te gaan. Dan wil ik eerst wat meer energie hebben. 

Het lijkt alsof ik sneller en meer nadenk nu ik minder medicatie heb, daar moet ik ook weer een evenwicht in vinden.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
226 Replies - 5,589 Views
47 minuten geleden
Laatste bericht: Feline
  Dagboek Lee Started by Leetje
2 Replies - 62 Views
13-09-2021, 23:47
Laatste bericht: Feline
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 388 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)