Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



Wat dan wel weer leuk is, mijn neefje lijkt als hij op een bepaalde manier kijkt echt op mij van vroeger.

Zijn vader (mijn broer) had vroeger donker haar, heel dik, zonder krullen. Blauwe ogen. Zijn moeder kastanjebruin haar met wat slag (al heb ik eigenlijk nooit kinderfoto's van haar gezien) en bruine ogen. Maar mijn neefje met blonde krullen en dikke wangen lijkt echt wel op mij.
Alsof de natuur een grapje uitgehaald heeft. Zij het geluk van goede gezondheid, trouwen, kindje.... alleen het kindje lijkt precies op tante Feline Smile
Antwoord


(07-05-2021, 15:11)Feline schreef: Wat dan wel weer leuk is, mijn neefje lijkt als hij op een bepaalde manier kijkt echt op mij van vroeger.

Zijn vader (mijn broer) had vroeger donker haar, heel dik, zonder krullen. Blauwe ogen. Zijn moeder kastanjebruin haar met wat slag (al heb ik eigenlijk nooit kinderfoto's van haar gezien) en bruine ogen. Maar mijn neefje met blonde krullen en dikke wangen lijkt echt wel op mij.
Alsof de natuur een grapje uitgehaald heeft. Zij het geluk van goede gezondheid, trouwen, kindje.... alleen het kindje lijkt precies op tante Feline Smile

wat lief ik vind het leuk voor jou Feline ik heb ook een neefje maar die heb ik al 10 jaar niet meer gezien die leek ook op mij ook zijn karakter en deed dingen die ik toen ook deed hij was 8 jaar dacht ik toen ik hem voor het laatst gezien heb  Sad

en door de lego gaan met de handen is ook fijn ook om dat te horen 
ik had begin van het jaar een heftruck gekocht van technisch lego was leuk om in el kaar te zetten nu staat hij op een tafeltje in de woonkamer  Smile

liefs J
Antwoord


Wat leuk, misschien zet ik mijn Lego ook wel neer. Ach wat jammer lijkt me dat als je je neefje niet meer kunt zien. Daar zou ik wel veel verdriet van hebben. Neefje is iets ondernemender dan ik vroeger maar duidelijk rustiger dan broer (de vader). Broer kon ook heel ontevreden zijn met van alles. Neefje is echt een tevreden mannetje. Kan heerlijk spelen.

ER is veel veranderd in een jaar, haha. Vorig jaar in augustus op mijn verjaardag vond ik het helemaal niks dat hij er was. Ik werd niet eens gefeliciteerd, iedereen was met neefje bezig en die jankte veel. Echt toen wou ik dat ik m kon terugsturen ergens heen....
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 07-05-2021, 15:51 door misterj.)

Hoi Feline 

ik heb 2 neefjes van mij zus en der man (als ze nog samen zijn dat weet ik niet ) ik weet dat de oudste autisme heeft maar dat was toen pas bekent toen ik hem voor het laats zag ja heeft mij wel verdriet gedaan toen ik van de gesloten opname kwam en ik weer wat helderder was ik was boos op mij ouders vooral mijn moeder die was dominant vroeger wij mochten niks en zij alles mijn vader is langs geweest toe ik was opgenomen maar maakte alleen verwijten ik heb het de deur gewezen ik heb via via gehoord dat hij mij wel mist maar eerst moet ik alles verwerken voor ik weer contact met hem opzoek en dan zonder mij moeder daar heb ik het meegehad mijn zus en ik mochten niet verdrietig zijn wat ze wel deed alles dure dingen kopen voor ons op de middelbare school mee gepest omdat ik dure kleding aanhad ben wel verwend maar niet echt liefde gehad en mij vader was nooit thuis 

dat snap ik van jou verjaardag si niet leuk nee helemaal niet leuk ik snap het wel van jou

liefs J
Antwoord


Dat is naar hoe alles gelopen is...

Ik had een afspraak staan met een vriendin morgen om te wandelen. Alleen het weer is slecht en nu hebben we het afgezegd. Maar mijn hoofd... ik heb opeens zo'n moeite om weer te schakelen. Ik zou broodjes kopen vandaag om mee te nemen maar dat hoeft dus niet. Echt... het stempel autisme komt nu wel van pas hoor.
Ik zou het mezelf nog makkelijker maken bijna om zelf dan te gaan lopen. Ik vind regen niet zo erg.

Mijn whatsapp is ook erg druk de hele week. Misschien moet ik de telefoon af en toe even helemaal uit zetten.

Vrienden van mij gaan een midweek weg. Vorig jaar was ik ook mee maar ik vond het niet leuk. Nu komt het weer ter sprake en ik heb gezegd dat ik andere plannen heb die week. Het heeft geen zin om het 'niet leuk' te bespreken. Zij waren gewoon zichzelf en ik was ook mezelf maar het klikt gewoon niet zo goed. Het is niet dat er iets voorgevallen is waarom ik niet mee wil. Het is gewoon... ik heb niet zoveel geld.... en als ik dan een 200 euro ofzo kwijt ben aan iets wat ik niet leuk vind...
Alleen eentje reageert dan buiten de appgroep tegen mij dat hij het jammer vindt. En ik word daar kriebelig van... ik heb nee gezegd... ik snap het als je misschien in die appgroep er iets over zegt maar waarom mij dan apart nog appen. Waarschijnlijk als ik zeg dat ik het niet gezellig vind (wat ik vorig jaar ook echt niet onder stoelen of banken heb gestoken) gaat hij proberen het gezelliger te maken. Dat is echt wel aardig.... maar het is niet helemaal mijn groepje. Ook qua bezigheden niet, ik wil een rustige vakantie en zij willen 18 uur per dag dingen doen en dan kort slapen en weer dingen doen.

Ik besef wel dat mijn hoofd te druk is nu. Misschien daarom ook wel beter dat ik morgen dagje voor mezelf heb.
Antwoord


Feline, 

Ik vraag me af , word je dan ook eens getest op autisme ?  
Omschakelproblemen , structuurdingen , sociale ongemakken en legohobby's  komen wel bij meer mensen voor namelijk. 


En vlak die pillen effecten ook zeker  niet uit. 

Zou je geen zekerheid willen? 

Groet Mabel 
.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 07-05-2021, 20:06 door Feline.)

Ik heb het met de psycholoog er over gehad. Maar aangezien we én met het trauma aan de slag willen én met autisme, kan het niet allebei tegelijk. Dus eerst komt het trauma en daarna gaan we een officieel onderzoek doen ivm autisme.

Ik zie het overigens niet zo zwart wit. Ik ben ook niet 100 % een bipolaire stoornis.
Er zijn mensen die het hebben die nooit opgenomen geweest zijn, er zijn mensen die vaak opgenomen geweest zijn. Er zijn mensen die opgenomen wilden worden, er zijn mensen die het niet wilden. Binnen onze groep met allemaal bipolaire stoornis zie ik ook veel verschillen. Ook in zelfredzaamheid. De één leeft een teruggetrokken bestaan. De ander leeft eigenlijk gewoon zijn leven met alleen nog die ene keer zelfhulpgroep en 1 tabletje lithium. De ander heeft ups en downs all over en is een groot deel van de tijd bezig met 'bipolair zijn'.

Het zal dus niet opeens zo zijn dat ik bij diagnose autisme een ander leven ga leiden dan bij 'vermoeden van autisme door de psychiater'. Het feit dat het tegenwoordig 'autisme spectrum stoornis' genoemd wordt geeft ook al aan dat het niet iets zwart wit is. Niet zoals je wel of niet kleurenblind bent oid.

Het moet dus nog even wachten en ik vind dat niet zo erg.

Ik merk dat ik het er eigenlijk even niet meer over wil hebben, sorry. En ook niet over pillen.

Ook niet over weekendjes weg, regenpakken (al dan niet), zwemclubs en wat je er allemaal voor moet aanschaffen (lang verhaal) en ook niet meer over de kat van een vriendin en de vriend die haar vriend niet is.

En ook niet over vogeltjes met een lange staart en een gele buik.

Ik wil gewoon mijn pyjama aan en suffe programma's kijken. Dus dat is wat ik ga doen.
Antwoord


Zeker doen Feline .

Lekker uitrusten .

Groet, m
Antwoord


Hoi Feline 

doe maar rustig aan ik hoop dat je een goede nacht hebt gehad dat gun ik jou wel 

liefs J
Antwoord


Dank jullie wel.

Ik was gisteren constant aan het denken: Wanneer zijn mijn afspraken? Welke kan ik afzeggen? Mag dat nog zo kort van tevoren?
En ook dat ik de zelfhulpgroep misschien even moet overslaan als ik weer zo onrustig ben. Afgelopen keer twijfelde ik ook al en toen wist ik vooraf natuurlijk niet dat we ook nog voor de dichte deur zouden staan.

Ik heb de coördinator gemaild daarover. Maar nu komt er vanuit de groep (van die drukke persoon) weer een mailtje of ik al iets van de coördinator gehoord heb... ik merk dat de bijeenkomsten een nasleep krijgen. Waar het eerst om kwart voor 12 'doei' was en dan zag en hoorde je elkaar een maand niet.

Zoals ik woensdag in de groep zei: Ik zou willen dat alles onder één persoon kon. Dat bijv de man van de hardloopgroep ook mijn medicatie kon voorschrijven en EMDR met mij kon doen. En dat al die papierentroep (behandelplan etc) gewoon niet nodig was. Ik heb niks aan zoveel verschillende mensen.

Maar ik ga een beetje rust proberen te houden. IN ieder geval wat minder op PC en telefoon dit weekend.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
226 Replies - 5,589 Views
42 minuten geleden
Laatste bericht: Feline
  Dagboek Lee Started by Leetje
2 Replies - 62 Views
13-09-2021, 23:47
Laatste bericht: Feline
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 388 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)