Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Wat een diep, diep, vervelend gevoel!


#1

Hallo mensen,

Hier even een berichtje van Pieter. 

Op het ogenblik zit ik inmiddels vier weken thuis en wacht ik op het eerste echte gesprek met de psycholoog. Ik loop regelmatig tegen de muren op van onrust en soms heb ik een betrekkelijke rust in mij. Op de achtergrond brand het dan alsnog van binnen maar zo af en toe geeft tv kijken, wat in het huishouden doen, de boodschappen, koken, een telefoontje plegen met een bekende, een stukje wandelen of fietsen iets van lucht.

Ik blijf mij maar druk maken over de toekomst en hoe het nu verder moet het werk, ik ben er doodsbang voor dat ik straks nooit meer in mijn oude functie terug mag keren en dat ik op zoek moet naar wat anders. Ik kan betrekkelijk weinig anders dan mijn huidige functie en ik wil ook eigenlijk niks anders. Het werk is een groot onderdeel van mijn leven, met veel mooie ups en wat betrekkelijke downs doe ik dit werk al jaren. Ik kan het maar niet loslaten.

Een paar collega's vertellen mij dat ik mij nog steeds niet druk hoef te maken over mijn baan en mijzelf aan de depressie moet toegeven, het werk moet proberen los te laten, maar het lukt me niet. 

Gelijktijdig maak ik mij ook zorgen over mijn relatie, hoe kan iemand van mij houden als ik niet van mijzelf hou? Hoe zal het lopen met ons huis als er straks een stuk inkomsten weg zijn?

Binnen twee weken heb ik de eerste afspraak met de psycholoog en dan in dezelfde week mag ik ook langskomen bij de bedrijfsarts, ik weet dat ik aan hun mijn vragen kan stellen maar ik ben zo bang voor de antwoorden die ga krijgen. 

Voorlopig moet ik mij bezig houden met het online hulpprogramma, waar ik voor mijn gevoel geen ene reet aan heb. 

Is dat angstige en paniekerige wat ik voel normaal bij een depressie? Want ik lees ook dat je bij een depressie niks of niemand je kan schelen, dat heb ik op sommige momenten dan wel, maar de angst en het malen blijft me steeds meer bezig houden. 


Rustige avond mensen.
Antwoord

#2

Hallo Pieter,

Wat vervelend dat je zo voelt. Zoals ik lees herken ik veel in je verhaal. De onrust, het vele piekeren, het negatieve zelfbeeld. Ik lees dat je al veel aanpakt. En dat je dingen blijft ondernemen, heel goed! Herkenbaar is ook dat je geen rust pakt, want met rust heb je tijd om na te denken. Kan je niet bij een praktijkondersteuner terecht? Kan je alvast je verhaal doen. Die kan je misschien wat tips geven en handvaten. Ik hoop dat je snel wat rust vind. Weet dat je er niet om gevraagd hebt maar dat het je overkomt.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Beangstigend gevoel Started by Samantha
5 Replies - 243 Views
01-05-2018, 07:47
Laatste bericht: Letitgo
  Down gevoel op reis Started by Elbobbah
1 Replies - 301 Views
17-09-2017, 20:20
Laatste bericht: pedra
26-08-2017, 11:17
Laatste bericht: Pieter



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)