Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Op weg naar ...


#1

Hoi allemaal, 

Ik ben nikkiero. 39 jaar 2 Kids en getrouwd. 

Kom van een ander forum, indepressie.nl maar ik las dat er veel zijn overgestapt op deze site.

Ben benieuwd hoe het hier is. of er nog bekendeniet zijn.

Ff kort mijn verhaal. in 2014 van de een op andere dag kompleet ingestort. na veel hulpverleners en 2 opnames, een bak met medicatie heb ik nu het idee dat ik langzaam weer wat licht aan 't eind van de tunnel zie. helaas ben ik er nog lang niet maar voor het eerst in een dikke 2 jaar kan ik zeggen dat het iets beter gaat. 

Mijn diagnose : sympsymptomen van borderline, symptomen van bipolair type 2 en een zeer ernstige depressie.

Momenteel zit ik in de wga en heb nog veel therapie en wordt nauwlettend in de gaten gehouden door mijn psychiater . 

Hoop hier wat steun en herkenning te vinden . 

Liefs, nikkiero
Antwoord

#2
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 07-12-2016, 00:10 door ings.)

Register or login to view the content
Antwoord

#3

Hoi Nikkiero, fijn dat het wat beter met je gaat! Ik heb op het oude forum ook met je meegelezen en gun het je van harte! En vooral moed houden hoor! Toevallig ben ik opgenomen geweest met iemand die uiteindelijk 4 a 5 keer is opgenomen geweest. 2keer 20+ ECT maar niks hielp. Nou dan denk je dat gaat nooit meer goed komen, maar wat denk je de persoon is weer aan het werk. praat weer en doet weer. Uiteindelijk was het een combi van medicatie en arbeidstherapie. Erg bijzonder. Dat geeft mij iig weer moedSmile
Antwoord

#4

Register or login to view the content
@ Trebe, dat soort verhalen geven inderdaad moed!!! Kunnen we bij tijd en wijle allemaal goed gebruiken, zowel de mensen die zelf worstelen met depressie als hun naasten. Het blijft ook een wonderlijk (niet helemaal goed woord ..) iets zo'n depressie.
Kan volgens mij ook zo zijn dat behandeling x (of dat nou een bepaald medicijn of een bepaalde therapie is) in eerste instantie niet aanslaat maar een jaar later bijv wel. De tijd moet er ook rijp voor zijn denk ik wel eens. Benieuwd hoe jullie daar tegenaan kijken!
Register or login to view the content
Antwoord

#5

Register or login to view the content
Antwoord

#6

Register or login to view the content
Ja ik herken wat je schrijft Ings! Ik heb de indruk dat mn partner laatste tijd echt wel stappen maakt. En dat terwijl hij verder geen therapie heeft. Alleen medicatie. Tweemaal deeltijd 2 dgn pw gedaan, 9 mnd en 6 mnd. Tweede traject voortijdig gestopt trouwens. Hij zei wel veel geleerd te hebben toen maar ook dat het zijn beslag moest gaan krijgen/landen. Einde behandeling was februari en laatste maanden zie ik pas echt duidelijk verandering. Anders met dingen omgaan, deeka bewust, deels onbewust. Doet er niet zo toe maar vraag me soms af waardoor het komt. Is het de therapie die nu pas landt/verwerkt wordt? Is de tijd nu 'gewoon' rijp ervoor? Is het de medicatie? Of is het gewoon zo dat de depressie -los van voorgaande- wat opklaart en lukt het dáárdoor om stappen te zetten? Maakt feitelijk niet uit of het kip of het ei is; enige dat telt is het resultaat. Register or login to view the content
Antwoord

#7

Register or login to view the content
Antwoord

#8

Nikkiero ,

Fijn dat je ook hier beland ben. !
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Schuldig naar omgeving Started by Dagmar
2 Replies - 111 Views
20-08-2018, 22:39
Laatste bericht: Letitgo
09-04-2018, 18:46
Laatste bericht: Sanna
11-06-2017, 22:34
Laatste bericht: Liz is fighting



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)