Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Voelt als depressie


#1

Ik ben een 25 jarige die geen diagnose heeft maar wel veel symptomen heeft. Even wat achtergrond:

Tot twee jaar geleden was mijn leven vrij normaal. Soms ups en downs, maar wat hoort bij het leven.

September 2020 werd er bij mijn vader kanker vastgesteld. Na een periode van chemo en bestraling en kreeg hij een operatie. Hierna werd hij schoon verklaard, al wijzen de statistieken erop dat de kans dat het terug zou komen groot is. Daarentegen hoop je natuurlijk op de uitzondering.

April 2022 ging ik naar Australië voor een langdurige reis waar ik flink voor heb gespaard. Helaas kwam het nieuws dat de kanker terug is en dat het dit keer zo verspreid zit dat het ongeneeslijk is. Met andere woorden, de behandelingen die ze nu geven zijn levensrekkend, maar niet meer levensreddend. Uiteraard ben ik halsoverkop richting Nederland vertrokken, waar ik nu alweer een maand ben bij mijn ouders thuis. 

Bij een oom (broer van mijn vader) werd twee maanden geleden ook kanker vastgesteld, dezelfde soort als mijn vader origineel had. Hij heeft bestraling en chemo erop zitten en zou eigenlijk net als mijn vader geopereerd worden. Alleen nu was hij vanmorgen in het ziekenhuis voor een scan, en het lijkt zich naar andere plekken te hebben verspreid dus de operatie gaat niet meer door. Er komt nog een punctie om zeker te weten of het echt kanker is wat ze op die andere plekken zien, maar ziet er niet goed uit. 

Ik merk aan mezelf dat ik het niet goed een plek kan geven. Er gebeurd teveel gelijk. Ik zit niet goed in mijn vel. Eten, drinken en slapen gaat nog wel, maar ik heb geen motivatie om iets anders te doen. Ik voel me diep ongelukkig, en ik kan niet aan andere dingen denken. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen om van dit gevoel af te komen. En de situatie wordt er hoe dan ook niet beter op, want in de nabije toekomst zal ik zowel mijn vader als mijn oom moeten missen.
Antwoord

#2

Hallo ,welkom op het forum I.

Ik weet niet of dit perse  onder depressie valt. Het kan absoluut  zeker een depressief gevoel geven als er zoveel op je afkomt. 
Ik denk dat dit onder narigheid valt waar je onder lijdt ,verdriet angst en rouw, schrik. Lijkt me vrij logisch dat je dat niet van je af kan zetten. Dit is gewoon erg zwaar. En het is best een goede reden om eens te gaan praten of dat nou met de omgeving is of een professional. Daar mag je best hulp bij vragen. Of hier schrijven. 

Veel sterkte en liefs van Mabel
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  B12 tekort en depressie? Started by kat1989
7 Replies - 4,300 Views
25-01-2023, 15:47
Laatste bericht: Kevin2023
  Depressie of burn out Started by Staf
5 Replies - 1,460 Views
09-05-2021, 22:14
Laatste bericht: J@n
  Blog depressie Started by Bert
9 Replies - 2,733 Views
03-04-2021, 17:47
Laatste bericht: Mabel
15-01-2020, 23:29
Laatste bericht: Depressiestrijder
  Depressie en vaak moe zijn Started by Superman
7 Replies - 6,027 Views
01-07-2018, 17:13
Laatste bericht: Beagle
  Voelt iemand dit ook Started by xLoveKx
10 Replies - 5,686 Views
02-03-2018, 15:17
Laatste bericht: Infinity
  Restverschijnselen depressie Started by Winnie
12 Replies - 9,637 Views
04-01-2018, 09:15
Laatste bericht: Raya



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)