Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Slechte gedachten.


#11

Hey Pamat,


Misschien heb je iets aan mijn verhaal m.b.t. medicatie. Ik hoop het. Ik heb/had last van angsten en depressies.


Tot mijn 42e heb ik vele therapieën gehad (regulier en alternatief) Niets hielp echt, ben ik veel te eigenwijs voor denk ik. Toen heb ik er een punt achter gezet; genoeg!!! Ik wilde medicatie en dat heb ik mijn huisarts gezegd. Hij wist dat ik het meende. Ik kreeg Xanax en later dat jaar Seroxat en godzijdank hielp dat voldoende om én de angst én de depressie dragelijk te maken. 

Mijn angst van verslaafd raken aan die medicatie deed de huisarts af als onzin. Hij zei dat dat pas een probleem werd als ik ermee zou stoppen, maar dat als het werkte er geen enkele reden was om ermee te stoppen. Dus gebruik ik het nog steeds, al is Xanax nu vervangen door Mirtazapine.

Nu geen angsten meer en depressie grotendeels onder controle. Minpuntje is mijn afgevlakte emotie (beige dus), maar daar heb ik eigenlijk vooral last van als muzikant. Gevoel is weg, maar ach, als dat alles is …

groet,
Ray
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Ray :   • Pamat2
Antwoord

#12
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 19-06-2018, 20:16 door Pamat2.)

Hey Pamat,


Misschien heb je iets aan mijn verhaal m.b.t. medicatie. Ik hoop het. Ik heb/had last van angsten en depressies.


Tot mijn 42e heb ik vele therapieën gehad (regulier en alternatief) Niets hielp echt, ben ik veel te eigenwijs voor denk ik. Toen heb ik er een punt achter gezet; genoeg!!! Ik wilde medicatie en dat heb ik mijn huisarts gezegd. Hij wist dat ik het meende. Ik kreeg Xanax en later dat jaar Seroxat en godzijdank hielp dat voldoende om én de angst én de depressie dragelijk te maken. 

Mijn angst van verslaafd raken aan die medicatie deed de huisarts af als onzin. Hij zei dat dat pas een probleem werd als ik ermee zou stoppen, maar dat als het werkte er geen enkele reden was om ermee te stoppen. Dus gebruik ik het nog steeds, al is Xanax nu vervangen door Mirtazapine.

Nu geen angsten meer en depressie grotendeels onder controle. Minpuntje is mijn afgevlakte emotie (beige dus), maar daar heb ik eigenlijk vooral last van als muzikant. Gevoel is weg, maar ach, als dat alles is …

groet,
Ray

Hoi Ray, 

Bedankt voor je berichtje en fijn om te horen dat medicatie bij je aanslaat! Ik heb, net als jij, last van angsten en depressies. Hierdoor zit mn hoofd eigenlijk altijd vol en zoals ik het van jou begrijp zorgen de medicijnen wel voor een stukje rust? Dit lijkt me heerlijk! 

Alleen ik ben echt heel bang om beige te worden. In hoeverre het mij zou beïnvloeden weet ik natuurlijk niet tot Ik het probeer en wil binnenkort toch maar eens hierover in gesprek gaan met de huisarts. Ik moet wel zeggen dat ik het moeilijk vind; ik ben er zelf altijd erg terughoudend tegenover geweest. Maar nu na ongeveer 10 jaar, meerdere psychologen en meerdere therapieën wordt het misschien toch tijd.

Ik snap je standpunt als muzikant wel. Muziek maken is voor mij echt een uitlaatklep en ik zou het zonde vinden als dat minder word. Eigenlijk het enige wat ik echt leuk vind om te doen is muziek maken; gitaar spelen en zingen. Het liefst zou ik dat ieder moment dat ik me ook maar een beetje goed voel doen. Helaas ontbreekt het aan talent of zelfvertrouwen om er meer mee te doen, al is het maar hobbymatig in een bandje spelen ofzo. Maar Goed, of ik daar minder gevoel bij heb is natuurlijk ook alleen maar uit te vinden door het te proberen. 

In ieder geval bedankt voor je bericht! Je ervaringen helpen me enorm! En als ik ooit iets voor jou kan betekenen dan hoor ik dat graag! 
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Pamat2 :   • Ray
Antwoord

#13

Hoi Pamat, misschien dat je te hoge eisen aan jezelf stelt? Zou je niet in plaats van een druk, actief, sociaal leven enz. enz. tijdelijk tevreden kunnen zijn met uit bed komen en naar je werk gaan? En, zoals Sanna ook zegt: accepteren dat het even wat minder gaat. Je bent erg streng voor jezelf.
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Positiva :   • Pamat2
Antwoord

#14

Hoi Pamat, misschien dat je te hoge eisen aan jezelf stelt? Zou je niet in plaats van een druk, actief, sociaal leven enz. enz. tijdelijk tevreden kunnen zijn met uit bed komen en naar je werk gaan? En, zoals Sanna ook zegt: accepteren dat het even wat minder gaat. Je bent erg streng voor jezelf

Hoi Positiva, Bedankt voor je berichtje. 

Ik zou het graag willen  en probeer het ook maar ik vind dat erg lastig. Tevreden zijn met uit bed komen en naar mn werk gaan. Ik weet dat ik te hogen eisen stel. Waar dit vandaan komt geen idee, misschien uit bovenstaande, het gevoel dat ik vroeger niet goed genoeg mn best deed en niet goed genoeg was, Dus nu proberen te compenseren. Compleet niet rationeel natuurlijk. Hoe pakken jullie dit aan? 
Antwoord

#15

Hoi Forumleden, 

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst wat gepost heb. Ik zou graag een vraag willen stellen. 

Ik heb besloten toch weer graag met iemand te gaan praten. Nu is de vorige psycholoog, Silver, me totaal niet bevallen door allerlei administratieve onzin. 

Ik zou graag willen vragen of jullie tips hebben voor een goeie psycholoog in de omgeving Schiedam/Rotterdam. 

Ik wil toch mijn 'diagnose' gaan dubben checken bij deze nieuwe persoon, en kijken of ik meer kan doen tegen mijn paniek, angsten en spanningen. 

Het ging een tijdje wat beter maar ik ben mezelf nu weer aardig gek aan het maken namelijk.. alvast bedankt iedereen!
Antwoord

#16

Hoi Pamat,


Dank voor het delen van je verhaal.

Zelf ben ik bijna 45, en eerlijk gezegd al zeker sinds mijn 15e last van milde depressie. Periodes lukt het me tanden op elkaar en doorgaan, voor de buitenwacht ging het dan goed met me, periodes liep ik helemaal vast. Altijd onder de nullijn, echt gelukkig, vrolijk, energie, opgelucht... nee dat kende ik niet.

Op dit moment heb ik weer een slechte periode (sinds mei), maar toch wil en kan ik je (hopelijk) een hart onder de riem steken.

Pas toen ik 31 was en burnout ben ik echt vol in gaan zetten op herstel, echt herstel. Daarvoor had ik wel eens met iemand gepraat maar dat hielp eigenlijk niet. De eerste psy die mij echt hielp was iemand die met geleide meditatie, energiewerk en Voice Dialogue werkte. Dankzij haar ging ik weer wat voelen, kwam ik uit mijn zombie-staat. Veel huilen, maar ook opluchting en lichtheid, echt vrolijk zijn. Veel later hielp iemand die Human Givens toepaste (jammer genoeg heeft dat in NL nooit echt voet aan de grond gekregen, zij is ermee gestopt, de aanpak is in de UK vrij groot). Recent heb ik goede ervaringen met iemand die (ook) EMDR doet. Voor mijn huidige terugval heb ik nu rMTS gepland, mocht dat niet werken dan overweeg ik IEMT (wordt helaas nog niet vergoed, soort pressure cooker EMDR) of hartcoherentie. rMTS, EMDR en rMTS worden ook aangeboden door de GGZgroep, bij mij in de buurt in Amsterdam, bij jou in Den Haag, misschien een optie

Bottom line (advies): alleen praten-psy's hebben mij nooit veel geholpen. Wel die methodes met een energetische of meer fysieke component toepassen. Laat je niet ontmoedigen door ervaringen met psychologen die je niet hielpen. Er lopen er helaas veel van rond (zoals de opleiding tot GZ psy tot nu is vormgegeven selecteert ze meer op omvang van bankrekening dan op talent IMHO). Vertrouw op je gut-feeling en het effect van elk contact moment: helpt het je ja of nee? Jij bent altijd degene die dat weet, de enige zou ik zeggen. En er zijn er die (vergoed worden en) goed zijn voor jou. Je hoeft geen genoegen te nemen, of door te zetten met iemand anders. Dat slaat gewoon nergens op. Wees meedogenloos op dit vlak; het gaat om jou! (Hetzelfde geld trouwens voor je huisarts/ POH-GZ, werkt die mee of tegen? Heb je daar wat aan? Veranderen mag.) Depressie "is behandelbaar", heet het, tegelijk zijn er veel mensen die er mee rond blijven lopen na behandeling... volgens mij is er nog veel te ontdekken en verbeteren in die behandeling, en ben je daarin als client zeker zo kundig als je huisarts (die meestal minder tijd heeft, en hopelijk niet jouw persoonlijke urgentie en motivatie, om uit te zoeken wat er allemaal is en wat nou voor jou werkt).

Hoe dan ook, gezien je emotionele dromen en herinneringen, adviseer ik je EMDR eens te bekijken, of liever nog IEMT, als je het kan betalen. Het klinkt alsof er behoorlijk wat zware emotionele lading op je herinneringen zit. Daar word je heel moe van en dat vraagt om aandacht en met EMDR kun je dat aanpakken.

Sterke!

Hartelijke groet,

Vera

PS evt. kun je dan via http://www.emdr-therapeuten.nl/ iemand bij jou in de buurt vinden.
Antwoord

#17

Vera, heel erg bedankt voor je openhartigheid en advies! Ik waardeer het enorm. Nu heb ik emdr al gedaan, ik geloof 12 of 14 sessies. Dit heeft me zeker een heel stuk geholpen. Ik kan nu namelijk weer enigzins normaal functioneren! 

Het blijkt dat de angsten en neerslachtigheid pittige tantes zijn die niet zomaar opgeven. Daarnaast schommelt mijn gemoed heel erg, tussen heel erg goed en verschrikkelijk. Mijn vorige psychologen hebben hier nooit te veel achter gezocht. Mede door dit, en door de administratieve ramp die Silver is (3 psychologen in nog geen half jaar tijd) ben ik daar toen ook gestopt. Een tijdje leek het wel goed te gaan en had ik het idee het alleen te kunnen handelen. 

Nu kom ik echter tot de conclusie dat ik zeker nog verder wil graven en meer wil werken aan mezelf, aangezien de spanning en angsten en moodswings aanhouden.
Antwoord

#18

(29-08-2018, 22:56)Pamat2 schreef: Vera, heel erg bedankt voor je openhartigheid en advies! Ik waardeer het enorm. Nu heb ik emdr al gedaan, ik geloof 12 of 14 sessies. Dit heeft me zeker een heel stuk geholpen. Ik kan nu namelijk weer enigzins normaal functioneren! 

Het blijkt dat de angsten en neerslachtigheid pittige tantes zijn die niet zomaar opgeven. Daarnaast schommelt mijn gemoed heel erg, tussen heel erg goed en verschrikkelijk. Mijn vorige psychologen hebben hier nooit te veel achter gezocht. Mede door dit, en door de administratieve ramp die Silver is (3 psychologen in nog geen half jaar tijd) ben ik daar toen ook gestopt. Een tijdje leek het wel goed te gaan en had ik het idee het alleen te kunnen handelen. 

Nu kom ik echter tot de conclusie dat ik zeker nog verder wil graven en meer wil werken aan mezelf, aangezien de spanning en angsten en moodswings aanhouden.

Hoi Pamat, dat is fijn (dat EMDR je heeft geholpen) en jammer (dat het niet nieuw voor je is) tegelijk. Net als ik haast jaloers kan zijn op het feit dat jij je ook heel erg goed kan voelen - al die jaren dat ik als een soort zombie rondliep, ha ha. Angsten heb ik dan weer niet zozeer. Voor je werk als muzikant is die enorme emotionele rijkweidte wel een bijzondere bron lijkt me... "mood indigo," pfff.

Wat heb je verder al gedaan? Voeding? Ken je het Handboek Energetische Bescherming van Delnooz?

Verder weet ik ook even niet, misschien leest iemand dit nog die ook ervaring heeft met zulke heftige stemmingswisselingen... of je zou het forum daarop kunnen doorzoeken??

Sterkte!!

PS Misschien heb je hier ook wat aan: SAGE encyclopedie van therapie methoden. Deze link vond ik gisteren op zoek naar een goede omschrijving en de herkomst van de IEMT-methode. Op Internet is zo'n wildgroei aan informatie, deze encyclopedie is volgens mij redelijk veelomvattend en geeft voor elke methode een bondige omschrijving. Zo kun je zelf gericht onderzoeken wat er is en wat jij denkt dat bij je past, ipv je afhankelijk te maken van de keuzes en administratieve bureaucratie van verzekeraars, zorgverleners/instellingen en het alternatieve circuit.
Antwoord

#19

Hey Vera, 

Haha ergens begrijp ik de jaloezie.. Aan de andere kant zou ik liever niet zo schommelen, is zo vermoeiend en eigenlijk belemmert me het dingen op de lange termijn te plannen.

Naar voeding heb ik nog niet gekeken! Is inderdaad wel eventjes een goeie, een tip waar ik zeker in ga duiken. Ik heb voor aankomende maandag maar een afspraak gemaakt voor (weer) een verwijsbrief. Ze kunnen me beter een doorlopende geven heb ik het idee haha. Maargoed dan zien we weer wel verder!

Ik ga inderdaad het forum eens doorspitten naar ervaringen met moodswings, wellicht heb ik er iets aan! 

Nogmaals bedankt Vera!
Antwoord

#20

De demon is terug in mn hoofd geslopen. Ik wil niet meer. Ik word bang van deze gedachten maar aan de andere kant, misschien is het wel beter. Zou het beter zijn? Het heeft bijna 8 jaar geduurd voor ik dit het laatst dacht en er iets mee deed. Ik heb gezworen het nooit meer zover te laten komen maar ineens was hij terug, de demon. Ik zal er niet naar handelen maar de gedachten maken me bang.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
28-07-2018, 04:47
Laatste bericht: Jets



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)