Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Leren leven


(Dit bericht is het laatst bewerkt op 07-05-2017, 20:28 door Skanul.)

(05-05-2017, 20:26)Bert schreef: Dank je Skanul,

Hoe gaat het me je?

Hey Bert,
Het is wisselend. Het ene moment lukt het om wat dingen te doen, het volgende moment stort ik weer in door wat hier allemaal gaande is. Gisteren zwaar moment gehad nav zoon die bij psycholoog moest. Vandaag veel afleiding gehad, maskertje weer op en lachen... Ben nu stikop. Afgelopen nachten waren weer hels. Uren wakker gelegen. Ik denk dat dat er fysiek ooit een keertje gaat uitkomen en ik vrees voor dat moment. Hoop niet dat ik volgende dagen de rekening gepresenteerd ga krijgen... 
Groetjes, Skanul
Antwoord


(07-05-2017, 20:27)Skanul schreef: Hey Bert,
Het is wisselend. Het ene moment lukt het om wat dingen te doen, het volgende moment stort ik weer in door wat hier allemaal gaande is. Gisteren zwaar moment gehad nav zoon die bij psycholoog moest. Vandaag veel afleiding gehad, maskertje weer op en lachen... Ben nu stikop. Afgelopen nachten waren weer hels. Uren wakker gelegen. Ik denk dat dat er fysiek ooit een keertje gaat uitkomen en ik vrees voor dat moment. Hoop niet dat ik volgende dagen de rekening gepresenteerd ga krijgen... 
Groetjes, Skanul

Hallo Skanul,

Weet even niet wat te zeggen. Hou je taai en je weet het één stapje tegelijk.
Je bent in mijn gedachten.
Groetjes,  Bert
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Bert :   • Skanul
Antwoord


Hallo Skanul,

Hoe deze belangrijke dag voor je vandaag?
Antwoord


Hi Bert,

hoe loopt het leven bij je? Al even niets van je gezien dus vroeg het me af. Lukt het met je andere idee dat je wilde uitvoeren?


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord


Hallo Liz,

Ik heb inderdaad al een tijdje niet geschreven op dit topic.
Overigens wel gereageerd op andere schrijvers op dit forum.
Als ik hier vaker zou schrijven zouden het toch vooral positieve verhalen zijn.
Over mijn werk, over mijzelf en het feit dat ik mijn huis grondig aanpak op dit moment.
Het voelt voor mij zelfs een beetje misplaats om dit hier te delen. Maar misschien heb ik het mis.
Misschien willen mensen hier op reageren. Wat het met je doet als je juist positieve verhalen zou lezen.
Ik vind het nu een beetje moeilijk Liz.

Groetjes,  Bert
Antwoord


Smile  best grappig Bert, hoop doet leven toch?! Maar ik ben zelf niet depressief natuurlijk (en de vraag wordt dus ook niet aan mij gesteld). Ik ben in ieder geval blij voor je dat je zo goed uit zo'n donkere periode bent gekomen, blij voor jou en ook blij omdat er dus wellicht voor iedereen licht gloort aan het eind van de tunnel!
Antwoord


Dank je Leeuwin,

Die vraag stel ik ook aan jou en iedereen die een partner hebben die een depressie door maakt.

Groetjes,  Bert
Antwoord


Ehm....ik ga een antwoord geven zoals ik het voel. 
Als Het Erg Goed gaat met mensen ben ik heel blij voor ze. Maar er kan ook al vervreemding optreden denk ik. Dat het minder aansluit bij iemand met een depressie.  Dat voel je denk ik wel goed aan.
  
Kinkt heel onaardig. Maar je weet dat dat niet zo is. Een depressie is gewoon moeilijk om te hebben...


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Liz is fighting :   • Momtobe
Antwoord


Als je vanuit de depressie ziet dat iemand er al uit aan het kruipen is..... is ook hoopvol. Iedere positieve dag is een overwinning en een zegen. Een dag zonder depressie is er een om gelukkig te zijn dat we leven en weer kunnen genieten. 
Ik wil die overwinning bereiken. En dat jij al voor me uitloopt vind ik misschien toch inspirerend. 
Zijn er momenten op de dag dat je tegen issues aanloopt, ondanks alle positieve dingen?  Neem die dan ook mee in je verhaal. Dan houd je denk ik balans en connectie met het herstelproces of ziekte proces wat mensen hier brengt.


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord


Beste mensen,

Er zijn een paar vragen die mij nu al weken bezig houden. Misschien dat het hier opschrijven mij meer duidelijkheid geeft.
Als ik zoek naar de oorzaken voor depressie kom ik steeds min of meer het hetzelfde rijtje tegen. Tot een paar jaar geleden had ik mij daar nooit mee bezig gehouden. Tot ik besloot voor het eerst hulp te vragen. Ik wilde grip krijgen op die somberheid, wilde graag anders in het leven gaan staan. Maar hoe dan!!
Ik ging steeds vaker met anderen over dit onderwerp praten en ontdekte dat bij iedereen die ik sprak naast de depressie ook andere problemen een rol speelde. Bij mij ook trouwens, ik had daarnaast een probleem met verslaving, in mijn geval alcohol.
Ik dacht eerst ik ben gewoon een sombere wat angstige man, dat is nu eenmaal zo. Maar hoe meer ik er over praatte ging ik daar toch aan twijfelen. Als ik over mijn jeugd na dacht, viel mij op dat ik mij er weinig van kon herinneren. Toeval??
Was er toch iets gebeurd in mijn jeugd waardoor ik dat sombere mannetje was geworden?
Wat bleek alle "lotgenoten" die ik sprak hadden een min of meer problematische jeugd gehad. Allemaal!!!!
Dat geeft toch te denken niet?
Ik ging voor het eerst in gesprek hierover met een psycholoog die ik zorgvuldig had uitgezocht. Ook ging ik voor het eerst in gesprek met mijn zus over dit onderwerp. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat ik niet zo zeer traumatische dingen had meegemaakt. Maar dat vooral het ontbreken van genegenheid en echte warmte ontbrak in ons gezin. Dat er gewoon niet over gevoelens gesproken kon worden.
Emoties niet geuit konden worden. Ik ben op mijn zevende jaar al in mijzelf gekeerd geraakt en nogal somber geworden. Ook heb jarenlang niet kunnen leren op school. Ik ben mij op een erg krampachtige manier gaan ontwikkelen, altijd onzeker, wat bang, weinig zelfvertrouwen.
En weer bleek in gesprekken dat anderen een soort gelijk proces hadden doorgemaakt. Dat die die krampachtige ontwikkeling allerlei forse andere problemen hadden veroorzaakt.
Ik vraag mij af of jullie hier ook iets in herkennen? 
Hebben jullie iets dergelijks meegemaakt? Is er bij jullie ook sprake van meerdere problemen naast depressie?
Voor mij zijn die vragen erg belangrijk. Als ik die krampachtigheid van mij af kan schudden verdwijnen die depressies dan?
Kan ik in de toekomst dat leven als een wat verwrongen depressief beukennootje definitief achter me laten??
Ik hoor heel graag jullie ervaringen hiermee. Is het herkenbaar?

Groetjes,  Bert
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)