Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Hallo


#1

Hallo, ik ben JaneDoe en ik weet niet precies wat ik hier moet neerzetten.. maar ik zie dat sommige hier hun verhaal al neerzetten dus dan zal ik maar hetzelfde doen. Het is wel een lang verhaal want het is een ophoping van dingen die nu al 8 jaar duren. 

Ik ben 24 jaar, heb geen baan, zelfvertrouwen en heb faalangst en ik voel me langzaam weer in een derde depressie zinken, of misschien zit ik er al in...
Op mijn 16e ben ik van mijn eerste mbo-school afgestuurd omdat ik te stil was, dit heeft mij bestempeld waardoor iedereen opeens kritiek over me kon geven denkend dat ze me hiermee hielpen. Ik was inderdaad te stil volgens de meeste, Ik zou dit moeten veranderen, moeten "fixen" Ik zou hier eens iets aan moeten doen, Ik zou meer als andere moeten zijn... en bij mijn tweede school moest ik verplicht een assertiviteitscursus volgen wilde ik uberhaubt aangenomen worden. Ik heb geprobeerd mezelf te veranderen, 4 jaar lang zelfs maar niets hielp. De cursussen waar een of twee psychiaters de leiding hadden hebben niets anders gedaan als mijn houding compleet verwoest te hebben, of overduidelijk laten zien dat ze het alleen maar voor het geld deden.. alles wat ze me geleerd hebben heeft er alleen tot geleid dat ik nu mijn leven lang aan steunzolen vast zit en schouders die ik niet meer kan ontspannen. Hier kwam mijn eerste depressie opduiken en hier ben ik overheen gekomen door naar een andere school te gaan en mijn leven proberen op te pakken, proberen informatie te vinden over hoe ik ermee om kon gaan, tips uitproberen en proberen mijn leven die een andere richting op werd geforceerd op te pakken. Een nieuwe start is hier denk ik de beste beschrijving. 

Ik had dan wel weinig zelfvertrouwen over maar het ging weer beter, ik deed het goed op school en ging veel om met vrienden. Maar wat ik geleerd heb van mezelf is dat ik eerst mentaal gewoon diep kom en daarna als ik hier weer goed zit mijn lichaam het nog moet verwerken. Als dit gebeurd komen veel lichamelijke problemen die eerst oke waren 2x zo sterk te voorschijn. Hierdoor ging ik veel naar dokters en heb ik veel slechte ervaringen met dokters gehad. Dokters die me zomaar medicatie gaven voor dingen waar ik geen last van had, verkeerde diagnoses stellen of het gewoon allemaal afschuiven op stress en er verder niets aan doen.  Ik weet nu van alle lichamelijke problemen hun oorzaak en niets had met stress te maken, dit versterkte het wel maar was nooit de oorzaak. Hierna kwam mijn school er in het derde jaar ook nog mee aanzetten dat als ik niets veranderde het nooit iets met me zou worden (en dit kwam van mijn mentor af nadat ik dacht dat het beter ging met mezelf). Hierdoor slipte ik langzaam in mijn tweede depressie.. en toen mijn stage plaats me van allerlei zware misdaden ging beschuldigen zonder enig bewijs (waarschijnlijk voor een poging wat geld te verdienen met het verzekeringsgeld) en ik hierdoor geen examen kon doen viel ik er diep in. Het enigste wat me boven water hield is dat ik mijn diploma moest halen, ik kon niet nog een mbo-opleiding aan waar ik constant kreeg te horen dat ik "te stil was" en moest veranderen, ik heb vaak om hulp gevraagd met dingen zoals depressie en faal angst waar ik dacht last van te hebben, maar dit mocht ik absoluut niet vragen want daar had ik geen last van, ik was gewoon te stil. En mocht het absoluut ook niet meer verder vragen want dat zou de tijd van andere mensen afnemen die wel hulp nodig hadden en nadat er iemand van onze school redelijk snel daarna zelfmoord heeft gepleegd heb ik nooit meer om hulp durven te vragen.

Na bloed zweet en tranen heb ik dan toch uiteindelijk een diploma en ondertussen ook rijbewijs (mijn rij instructeur heeft me geholpen mijn faalangst te ontdekken en er een beetje mee om te gaan). Het enigste wat ik nog miste was een baan. Maar hier begint mijn momentele probleem. Het is onmogelijk om werkt te vinden in mijn sector. Ik ben afgestudeerd als Dierenverzorger en in mijn omgeving zitten niets dan plaatsen die prop vol zitten met vrijwilligers. Ik doe zelf ook vrijwilligerswerk en vind het super om te doen maar het verdiend niet. Ik heb geprobeerd werk te zoeken waar geen diploma voor nodig is maar ik ben of te oud, bedrijven die me aannemen gaan failliet of heb ik slechte ervaringen zoals mijn laatste uitzendwerk waar ik in het nederlands en pools werd verteld/geschreeuwd dat ik te langzaam was en dingen altijd fout deed zonder enige training of uitleg te hebben gehad. Ik zit nu dus momenteel thuis bij mijn ouders zonder werk. Het zoeken naar werk heb ik momenteel stop gezet omdat ik de constante nee na nee na nee niet meer kan verdragen en ik in tranen uitbarst zodra ik een nieuwe mail binnen heb. Maar dit stopt niemand ervan om te vragen of ik al werk heb. Waar ik ook heen ga er is altijd wel iemand die me kent en ik ben al momenteel op het punt waar mensen nog geen hoi meer eens zeggen.. het is een tik op de schouders en de vraag of ik al werk heb.. Wat me nog meer in de put schopt. Mijn ouders geloven niet in mijn depressie en zien me thuis "niets" doen maar ik probeer al mijn oude tips voor depressie uit, ik probeer thuis te helpen maar het is zwaar en met alle kritiek die mijn ouders op me hebben en geen zelfvertrouwen kan ik het niet meer aan... Ik weet niet meer wat ik moet doen, wat ik kan doen.. praten met mijn ouders helpt niet want het enigste wat ze me vragen is "Hoe lang?" alsof ik ergens een knop kan omdraaien en voilla want het mag absoluut geen jaar duren, terwijl ik weet dat sommige mensen er jaren lang mee moeten leven. Ik ben bang om andere om hulp te vragen omdat het voelt alsof zij hun tijd beter kunnen besteden en naar een doktor gaan ben ik echt als de dood voor door mijn vorige ervaringen. 


help...
Antwoord

#2

Ik heb ook slechte ervaringen met zorgverleners, maar dat wil niet zeggen dat er geen goede meer zijn. Het is moeilijk dat vertrouwen te herwinnen en over die drempel te stappen, maar ik denk dat professioneel praten echt verlichtend kan werken voor je. In mijn jonge jaren hebben ze mij ook "verwoest" via therapie, maar later ben ik dan weer opgebouwd. Mijn huidige psychiater is daar enkel voor medicatie en net zoals jij doe ik het meeste zelf. Maar ik heb wel de hulp nodig gehad in het verleden en deze dan op rock bottom ook gezocht en aangegrepen.

Je moet helemaal niet zoals de anderen zijn. Stiller zijn is geen zonde. Ik zou de verwachtingen die op je afkomen even loslaten, ook wat andere mensen over je denken maar even lekker aan jezelf denken en uw arm uitsteken in de professionele wereld.
Je hebt al een lange weg afgelegd en je bent succesvol doorheen je schooljaren kunnen komen. Dat is al een hele prestatie gezien de omstandigheden. Laat je daarom nu niet van de wijs brengen maar probeer grip op de zaken te krijgen via een goed gesprek bij een gemotiveerde zorgverlener.

Succes.
Antwoord

#3

Hoi JaneDoe, welkom op het forum! De eerste stap is al gezet. En dat is dat je je verhaal hier op het forum hebt gedeeld.
Ik ben het helemaal met Whatever eens. Er zijn echt wel goede psychiaters en/of psychologen. Je moet ze alleen eerst vinden. En dat is meestal niet de eerste waar je terecht komt. Verder vroeg ik me af toen ik jouw verhaal las: wat wil jezelf? Wil je mondiger, enthousiaster, duidelijker zijn? Of gewoon liever rustig en misschien een beetje verlegen? Want met dat laatste is zeker niets mis! Waarbij je natuurlijk niet over je heen moet laten lopen. Dus denk er eens over wat je zelf wilt. En als je momenteel geen vaste baan wilt, maar ook niet bij je ouders thuis wil zitten, denk dan eens aan vrijwilligerswerk. Dat geeft heel veel voldoening en staat ook nog eens goed op jouw cv.
Antwoord

#4

Hey jane 

Ik raad je aan om zeker nog een hulp te zoeken bij de huisarts. maar maak dan misschien eens een afspraak bij een andere huisarts, die moet dan met een nieuwe blik naar jou kijken. Ook kan je vragen naar een checklijst voor depressie. daarbij moet je dan een vijftigtal vragen bij antwoorden en dat geeft je dan een indicatie. dat is dan tenminste 100% objectief en sluit aan bij wat jij voelt.

Voorderest het is niet erg dat je nu even niks doet. depressie is een ziekte net als al het andere alleen minder zichtbaar. met een gebroken been ga je ook geen wedstrijd lopen. daarbij wacht je ook tot het been weer is genezen. verschil is echter wel dat je met depressie niet stil kan blijven zitten en stappen moet zitten die je uiteindelijk helpen.

Je ouders zien niks dus je bent "gezond" en dus kan je werken. op zich is een beetje pushen om te werken niet erg maar je moet ook doen wat goed voor jou op dit moment is. als je daadwerkelijk een goede diagnose hebt geeft dat misschien wat meer inzicht voor je ouders.
Dat je nog vrijwilligerswerk doen is al een hele goede stap. dan ben je onder de mensen en blijf je ook tenminste bezig. Thuis zitten en uiteindelijk met werkloosheid/ziekteuitkering zitten is ook maar zo nutteloos en helpt je zeker niet met het herstel. 

Als je er verder over wilt praten je mag me altijd een berichtje sturen

Pedra
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Hallo Started by Flatbeat
1 Replies - 41 Views
17-05-2018, 15:20
Laatste bericht: Sanna
  Hallo daar Started by Scientifica
2 Replies - 57 Views
11-05-2018, 23:06
Laatste bericht: Sanna
  Hallo allemaal Started by fedor
3 Replies - 95 Views
10-05-2018, 08:29
Laatste bericht: Ray
  Hallo ik ben Falco Started by Falco
5 Replies - 97 Views
09-05-2018, 13:21
Laatste bericht: Falco
  hallo Started by Kaat
11 Replies - 300 Views
25-04-2018, 05:24
Laatste bericht: Whatever
  Hallo iedereen! Started by Gabke
5 Replies - 104 Views
09-04-2018, 19:44
Laatste bericht: Gabke
  Hallo Started by Marco
5 Replies - 351 Views
09-04-2018, 18:08
Laatste bericht: Gabke
  Hallo allemaal Started by Ray
10 Replies - 222 Views
08-04-2018, 23:38
Laatste bericht: Ray
  Hallo ik ben Jaartal Started by Jaartal
0 Replies - 91 Views
26-03-2018, 16:14
Laatste bericht: Jaartal
  Hallo Started by T94
1 Replies - 145 Views
27-02-2018, 23:48
Laatste bericht: Bert



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)