Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Escitalopram en suïcidaal?


#1

Hey allemaal,

sinds begin deze week ben ik gestart met escitalopram omdat ik op mijn vorige AD (Venlafaxine) een slechte reactie deed.
Nu voel ik me al de hele week enorm slecht: niet kunnen slapen (ondanks Trazodone 's avonds), zeer heftige emoties, huilbuien, geen eetlust, overgeven, automutileren en ook de suïcidale gevoelens (die dankzij de venlafaxine en intensieve therapie onder controle waren) zijn weer in alle heftigheid terug.
Ik ben echt bang dat ik er uiteindelijk naar ga handelen.

Herkent iemand dit? Tips om ermee om te gaan? Ik weet dat AD enkele weken tijd nodig hebben vooraleer ze werken; ik vrees alleen dat ik het op deze manier niet alleen volhoud.
Dagelijkse therapie is gisteren ook gestopt; ik moet het nu 3 weken alleen redden (eind volgende week wel afspraak bij ambulante therapeute) vooraleer ik elders met intensieve therapie kan starten. Op dit moment zie ik dat echt niet zitten...
Antwoord

#2

Hoi Pinootje,

Wat heftig dat jij je zo voelt ? .
Bij alle AD kunnen de klachten in het begin heftiger worden en je kunt ook last krijgen van suïcidale gedachten. 

Trek aan de bel als je merkt dat het niet lukt of als je erna wilt handelen. Daarvoor zijn crisisdiensten en dergelijke. Heb jij misschien ook iemand in jouw omgeving met wie je kunt praten?

Liefs,
Marjolein
Antwoord

#3

(02-04-2018, 08:27)Letitgo schreef: Hoi Pinootje,

Wat heftig dat jij je zo voelt ? .
Bij alle AD kunnen de klachten in het begin heftiger worden en je kunt ook last krijgen van suïcidale gedachten. 

Trek aan de bel als je merkt dat het niet lukt of als je erna wilt handelen. Daarvoor zijn crisisdiensten en dergelijke. Heb jij misschien ook iemand in jouw omgeving met wie je kunt praten?

Liefs,
Marjolein

Hey Marjolein,

ik vind het moeilijk om mijn omgeving ermee lastig te vallen. Al weten ze wel dat ik enorm slecht/amper slaap voor het moment en ook geen eetlust heb. Over de suïcidale gevoelens heb ik het met hen niet graag.
Ik heb donderdag een afspraak met m'n psychologe en volgende week met m'n huisarts.

Ik voel me wat in de steek gelaten door de behandelaars van traject dagtherapie dat vorige week afliep. Ze hebben me een aantal keren niet serieus genomen en gaven eind vorige week ook heel fel het gevoel dat het daar afgelopen is voor mij (lees: hun probleem niet meer is).
Daar werd ik opgevolgd door oa psychiater; maar nu weet ik dus niet goed waar ik met m'n vragen/problemen terecht kan (tenzij bij de huisarts)
Antwoord

#4

(03-04-2018, 13:51)EPinootje schreef: Hey Marjolein,

ik vind het moeilijk om mijn omgeving ermee lastig te vallen. Al weten ze wel dat ik enorm slecht/amper slaap voor het moment en ook geen eetlust heb. Over de suïcidale gevoelens heb ik het met hen niet graag.
Ik heb donderdag een afspraak met m'n psychologe en volgende week met m'n huisarts.

Ik voel me wat in de steek gelaten door de behandelaars van traject dagtherapie dat vorige week afliep. Ze hebben me een aantal keren niet serieus genomen en gaven eind vorige week ook heel fel het gevoel dat het daar afgelopen is voor mij (lees: hun probleem niet meer is).
Daar werd ik opgevolgd door oa psychiater; maar nu weet ik dus niet goed waar ik met m'n vragen/problemen terecht kan (tenzij bij de huisarts)

Hoi Pinootje,

Ik vind het echt heftig waar je door heen gaat. Het lijkt pech op pech te zijn. Het loopt allemaal even niet.
Heb je wel nog mogelijkheden om afleiding te zoeken? 
Mag ik vragen hoe lang jij al last van je depressie hebt? Bij mij is het vanaf september/oktober  raak. Ben er echt klaar mee Sad

Groetjes,
Marjolein
Antwoord

#5

(04-04-2018, 22:02)Letitgo schreef: Hoi Pinootje,

Ik vind het echt heftig waar je door heen gaat. Het lijkt pech op pech te zijn. Het loopt allemaal even niet.
Heb je wel nog mogelijkheden om afleiding te zoeken? 
Mag ik vragen hoe lang jij al last van je depressie hebt? Bij mij is het vanaf september/oktober  raak. Ben er echt klaar mee Sad

Groetjes,
Marjolein

Hey Marjolein,

ik heb inderdaad ook erg het gevoel dat het allemaal eindelijk es mag gaan meevallen.
Ik ben in oktober naar mijn huisarts gestapt en toen werd de diagnose gesteld; maar de depressie was toen al even aan het broeden (al wou ik dat toen nog niet toegeven).

En je hoort idd wel dat je het tijd moet geven en dat het meestal eerst erger wordt vooraleer het betert, maar ik heb het nu ook wel echt gehad. Ik verwacht zeker geen steile klim uit het dal, maar af en toe een trapje omhoog zou toch wel fijn zijn.

Ik probeer afleiding te zoeken in wandelen en fietsen, maar merk dat ik me daar soms ook in verlies. De psychomotorische therapeut die me de afgelopen weken begeleidde heeft me dus op dat vlak ook wat restricties opgelegd (naar aantal uren beweging/dag) omdat hij vreest dat het anders zou escaleren. Op zich is beweging zeker goed, maar de laatste weken was het soms van het goede te veel en neigt het naar een vorm van zelfbeschadiging.

Wat helpt jou om afleiding te zoeken?
Antwoord

#6

Hoi Pinootje,

Hoe gaat het nu met je?
Heb je wat minder last van suïcidale gedachten en merk je misschien al iets positiefs van de medicatie?

Zelf een behoorlijk zware week achter de kiezen. Om even terug te komen op jouw vraag. Ik vind kleding naaien leuk, maar ook lezen en bakken. Daarnaast nog een dochter van 4 en twee huisdieren. 

Groetjes,
Marjolein
Antwoord

#7

(08-04-2018, 09:18)Letitgo schreef: Hoi Pinootje,

Hoe gaat het nu met je?
Heb je wat minder last van suïcidale gedachten en merk je misschien al iets positiefs van de medicatie?

Zelf een behoorlijk zware week achter de kiezen. Om even terug te komen op jouw vraag. Ik vind kleding naaien leuk, maar ook lezen en bakken. Daarnaast nog een dochter van 4 en twee huisdieren. 

Groetjes,
Marjolein

Nog geen verandering; morgen naar de huisarts om met hem es te bekijken hoe het verder moet.
Verder probeer ik wat afleiding te vinden in wandelen en fietsen; het mooie weer van het afgelopen weekend was zeer welkom.

Ik duim alvast voor je dat het bij jou ook weer wat beter gaat!
Antwoord

#8

Hoi Pinootje,

Wat vervelend! 
Hopelijk heeft de huisarts je kunnen helpen of iets van bevestiging kunnen geven?

Ik ben momenteel weer volledig ziek gemeld. Dat heeft mij wel wat rust gegeven. Ik heb mij voorgenomen om eens op te houden met het ophogen van de druk om mij zo snel mogelijk beter te voelen. Hopelijk gaat mij dat wat helpen.

Groetjes,
Marjolein
Antwoord

#9

Helaas is dit te herkenbaar man. Ben zelf op dag 11 van Escitalopram en het is hels. Meteen al na de eerste dag kwam ik erg diep te zitten. Daarvoor was ik niet per se despressief, had ik vooral last van angstklachten en bijbehorende, daaruit voortvloeiende somberte. Nu: een diep dal waarin alles me naar de keel vliegt. Tv-series, zelfs stomme spelletjes kan ik niet ‘handelen’. 

Dus ja, suïcidale gedachtes komen ook bij mij op. En dat is voor mij nieuw. Nooit gehad. Depressie ook niet sowieso. 

Hoe ik deze 11 dagen door ben gekomen is me een raadsel. Dat ik er nog minstens 10 moet is een hel. Maar ja, overlevingsinstinct hè. Dus we houden vol.
Antwoord

#10

Hey kilootje  

Ik begrijp wat je bedoelt ik heb gisteren men eerste dosis venlafaxin genomen en twijfel nu al om mijn dosis voor vandaag nog te nemen de angst klachten die ik nu krijg zijn 10x erger als voorheen.  Zou het verstandig zijn om te stoppen dit id de aller eerste keer dat ik AD gebruik btw.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Bijwerkingen Escitalopram Started by Mika
1 Replies - 244 Views
16-07-2018, 06:54
Laatste bericht: Ray
  Trazodone en escitalopram Started by kat1989
3 Replies - 794 Views
16-12-2017, 12:40
Laatste bericht: Bert
  sipralexa/escitalopram Started by Skanul
1 Replies - 573 Views
22-07-2017, 16:56
Laatste bericht: janwillem



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)