Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het heeft allemaal geen zin meer.


#1

Hallo,

Ik ben nieuw hier. Ik ben 30 jaar en momenteel zit ik al ongeveer een klein jaar in een depressie. De depressie heeft een zware invloed gehad op mijn leven.
Ik ben mijn vriendin verloren waar ik 11 jaar mee samen was. Ik ben er altijd voor haar geweest en heb haar gesteund door dik en dun, maar het moment dat ik opgenomen werd in het ziekenhuis is haar liefde voor mij met de noorderzon vertrokken. Ze heeft me die 11 jaar nooit echt goed behandeld en is er nooit echt geweest voor mij. De enige persoon die telde in haar leven was haarzelf. Ik had echter schrik dat ik nooit meer iemand anders ging kunnen vinden en dus bleef ik maar bij haar. We hebben ook een zoontje van 6 jaar samen dus dat bemoeilijkte de situatie ook enorm voor mij. Ik had besloten voor mezelf het uit te houden bij haar tot ons zoontje 18 was, maar daar besliste zij anders over. 

De manier waarop ze onze relatie ten einde maakte was door me te vertellen dat ze op een reis naar india iemand tegengekomen had waar ze gevoelens voor had.
Dat feit en het feit dat ze opeens besefte, na 11 jaar, dat ze dringend wat aan haar persoonlijkheid moest doen duwden mij nog verder in mijn depressie. In die 11 jaar heeft ze nooit beseft hoezeer ze me telkens kwetste en als ze dan een einde maakte aan de relatie besefte ze dat ze moest veranderen. Dit samen met de gevoelens die ze had voor die andere persoon maakte mij woest. Ik had geen controle meer over mezelf en heb daarbij een paar kasten vermorzeld en mijn hand bijna gebroken op een deur. Ik was de wanhoop nabij. Ik heb me dan nagenoeg elke avond bezat in de hoop dat het mijn gevoelens wat zou wegmoffelen, maar dit hielp echter niet.  Uiteindelijk ben ik dan verhuist toen ik iemand heb leren kennen. Deze persoon was echter niet geschikt voor mij omdat ze met zware psychotische episodes zat. Ik heb haar dan na een maand aan de deur gezet. Toen ben ik weer een poosje alleen geweest en dan heb ik terug iemand leren kennen, maar die relatie is ook afgesprongen omdat ze nog hield van haar ex. Ik heb het gevoel dat niemand me moet, ik ben continu alleen en alle zaken spelen iedere dag door mijn hoofd en overheersen alles, het gevoel van niets te zijn en niets voor te stellen is heel groot. Ik weet niet wat ik kan doen zodat ik me beter voel. Vele mensen zeggen, doe wat je graag doet, maar ik weet zelfs dat niet meer. Ik stel alles in vraag en twijfel enorm aan mezelf. Alle discussies die ik gehad heb met mijn ex spelen continu door mijn hoofd. Was ik de slechte, kon ik het beter doen ???? Ik leef nu van dag tot dag zonder enige vorm van plezier. Het leven boeit me niet meer omdat ik het gevoel heb dat niemand iets van mij moet weten. Niks kan mij nog iets schelen. Ik adem en mijn hart klopt, maar dat is ook alles. 

Het enige lichtpuntje in mijn leven is mijn zoontje. Moest hij er niet zijn zou ik er al lang een eind aan gemaakt hebben. 

Ik verwacht niet dat iemand met een antwoord komt op mijn problemen. Ik wou gewoon even mijn hart luchten.

Bedankt Alvast
Antwoord

#2

Eat ik lees is jou verhaal is dat je ex je slecht behandelde en dat dat geen situatie was waar je in wou blijven. Nu is dat weg (en is het misschien niet op een lieve manier gegaan) maar dat is uiteindelijk voorjezelf beter. Je kind maakt de situatie wel lastig maar de situatie is daar nu eenmaal. Geef hem alle liefde die hij verdient. Wees er voor hem want zonder vader is hij zeker niet beter af

Voorderest al meerdere kansen op een nieuwe relatur. Dan is het misschien ook niet goed afgelopen maar dat is altijd het risico toch? Je leert elkaar beter kennen en soms klikt het toch niet helmaal. Er zijn wrl mensen die iets goeds in jou zien en dat verder willen verkennen. Blijf het proberen en uiteindelijk vind je wel diegene die helemaal bij je past

Je mag je hart hier zeker gewoon op tafel gooien. Veel mensen hier op het forum zitten in zelfde situaties en zijn al wat verder in het proces en kunnen je tips geven. Je bent niet alleen, je hoefd het wiel ook niet alleen weer uit te vinden. Als je het al niet hebt gedaan zeker even een afspraak maken met de huisarts die kan je naar de juiste plek verwijzen.

Als laatst schrijf je. Doen waar je zin in hebt.. Ik zou er aan toevoegen. Doe iets wat je nog nooit gedaan hebt. Kijk of je dat leuk vind en misschien leer je dan ook weer nieuwe mensen kennen
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen pedra :   • Chiburi_
Antwoord

#3

Bedankt Petra voor de geruststellende woorden.

Ik zit ook met zoveel woede in mij waar ik geen blijf mee weet. Woede tov mijn ex voor de manier waarop ze me behandeld heeft. 
Ik weet niet hoe ik daar moet mee omgaan. Telkens ik haar naam hoor of een foto zie komt mijn haar recht. Ik kan haar niet meer zien of luchten.
Ik weet dat het slecht klinkt maar ik hoop echt dat haar leven één grote puinhoop wordt en dat ik het hoederecht krijg over mijn zoontje zodat ze voor eeuwig uit mijn leven is.
Antwoord

#4

(11-09-2017, 12:08)hallo ik weet niet wie je bent maar dit is heel erg. ik kan je misschien wel helpen. ik ben nu aan het werk maar ik ga mn best doen. schreef: Hallo,

Ik ben nieuw hier. Ik ben 30 jaar en momenteel zit ik al ongeveer een klein jaar in een depressie. De depressie heeft een zware invloed gehad op mijn leven.
Ik ben mijn vriendin verloren waar ik 11 jaar mee samen was. Ik ben er altijd voor haar geweest en heb haar gesteund door dik en dun, maar het moment dat ik opgenomen werd in het ziekenhuis is haar liefde voor mij met de noorderzon vertrokken. Ze heeft me die 11 jaar nooit echt goed behandeld en is er nooit echt geweest voor mij. De enige persoon die telde in haar leven was haarzelf. Ik had echter schrik dat ik nooit meer iemand anders ging kunnen vinden en dus bleef ik maar bij haar. We hebben ook een zoontje van 6 jaar samen dus dat bemoeilijkte de situatie ook enorm voor mij. Ik had besloten voor mezelf het uit te houden bij haar tot ons zoontje 18 was, maar daar besliste zij anders over. 

De manier waarop ze onze relatie ten einde maakte was door me te vertellen dat ze op een reis naar india iemand tegengekomen had waar ze gevoelens voor had.
Dat feit en het feit dat ze opeens besefte, na 11 jaar, dat ze dringend wat aan haar persoonlijkheid moest doen duwden mij nog verder in mijn depressie. In die 11 jaar heeft ze nooit beseft hoezeer ze me telkens kwetste en als ze dan een einde maakte aan de relatie besefte ze dat ze moest veranderen. Dit samen met de gevoelens die ze had voor die andere persoon maakte mij woest. Ik had geen controle meer over mezelf en heb daarbij een paar kasten vermorzeld en mijn hand bijna gebroken op een deur. Ik was de wanhoop nabij. Ik heb me dan nagenoeg elke avond bezat in de hoop dat het mijn gevoelens wat zou wegmoffelen, maar dit hielp echter niet.  Uiteindelijk ben ik dan verhuist toen ik iemand heb leren kennen. Deze persoon was echter niet geschikt voor mij omdat ze met zware psychotische episodes zat. Ik heb haar dan na een maand aan de deur gezet. Toen ben ik weer een poosje alleen geweest en dan heb ik terug iemand leren kennen, maar die relatie is ook afgesprongen omdat ze nog hield van haar ex. Ik heb het gevoel dat niemand me moet, ik ben continu alleen en alle zaken spelen iedere dag door mijn hoofd en overheersen alles, het gevoel van niets te zijn en niets voor te stellen is heel groot. Ik weet niet wat ik kan doen zodat ik me beter voel. Vele mensen zeggen, doe wat je graag doet, maar ik weet zelfs dat niet meer. Ik stel alles in vraag en twijfel enorm aan mezelf. Alle discussies die ik gehad heb met mijn ex spelen continu door mijn hoofd. Was ik de slechte, kon ik het beter doen ???? Ik leef nu van dag tot dag zonder enige vorm van plezier. Het leven boeit me niet meer omdat ik het gevoel heb dat niemand iets van mij moet weten. Niks kan mij nog iets schelen. Ik adem en mijn hart klopt, maar dat is ook alles. 

Het enige lichtpuntje in mijn leven is mijn zoontje. Moest hij er niet zijn zou ik er al lang een eind aan gemaakt hebben. 

Ik verwacht niet dat iemand met een antwoord komt op mijn problemen. Ik wou gewoon even mijn hart luchten.

Bedankt Alvast
Antwoord

#5
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-10-2017, 18:57 door Inga.)

(11-09-2017, 12:08)Chiburi_ schreef: Hallo,

Ik ben nieuw hier. Ik ben 30 jaar en momenteel zit ik al ongeveer een klein jaar in een depressie. De depressie heeft een zware invloed gehad op mijn leven.
Ik ben mijn vriendin verloren waar ik 11 jaar mee samen was. Ik ben er altijd voor haar geweest en heb haar gesteund door dik en dun, maar het moment dat ik opgenomen werd in het ziekenhuis is haar liefde voor mij met de noorderzon vertrokken. Ze heeft me die 11 jaar nooit echt goed behandeld en is er nooit echt geweest voor mij. De enige persoon die telde in haar leven was haarzelf. Ik had echter schrik dat ik nooit meer iemand anders ging kunnen vinden en dus bleef ik maar bij haar. We hebben ook een zoontje van 6 jaar samen dus dat bemoeilijkte de situatie ook enorm voor mij. Ik had besloten voor mezelf het uit te houden bij haar tot ons zoontje 18 was, maar daar besliste zij anders over. 

De manier waarop ze onze relatie ten einde maakte was door me te vertellen dat ze op een reis naar india iemand tegengekomen had waar ze gevoelens voor had.
Dat feit en het feit dat ze opeens besefte, na 11 jaar, dat ze dringend wat aan haar persoonlijkheid moest doen duwden mij nog verder in mijn depressie. In die 11 jaar heeft ze nooit beseft hoezeer ze me telkens kwetste en als ze dan een einde maakte aan de relatie besefte ze dat ze moest veranderen. Dit samen met de gevoelens die ze had voor die andere persoon maakte mij woest. Ik had geen controle meer over mezelf en heb daarbij een paar kasten vermorzeld en mijn hand bijna gebroken op een deur. Ik was de wanhoop nabij. Ik heb me dan nagenoeg elke avond bezat in de hoop dat het mijn gevoelens wat zou wegmoffelen, maar dit hielp echter niet.  Uiteindelijk ben ik dan verhuist toen ik iemand heb leren kennen. Deze persoon was echter niet geschikt voor mij omdat ze met zware psychotische episodes zat. Ik heb haar dan na een maand aan de deur gezet. Toen ben ik weer een poosje alleen geweest en dan heb ik terug iemand leren kennen, maar die relatie is ook afgesprongen omdat ze nog hield van haar ex. Ik heb het gevoel dat niemand me moet, ik ben continu alleen en alle zaken spelen iedere dag door mijn hoofd en overheersen alles, het gevoel van niets te zijn en niets voor te stellen is heel groot. Ik weet niet wat ik kan doen zodat ik me beter voel. Vele mensen zeggen, doe wat je graag doet, maar ik weet zelfs dat niet meer. Ik stel alles in vraag en twijfel enorm aan mezelf. Alle discussies die ik gehad heb met mijn ex spelen continu door mijn hoofd. Was ik de slechte, kon ik het beter doen ???? Ik leef nu van dag tot dag zonder enige vorm van plezier. Het leven boeit me niet meer omdat ik het gevoel heb dat niemand iets van mij moet weten. Niks kan mij nog iets schelen. Ik adem en mijn hart klopt, maar dat is ook alles. 

Het enige lichtpuntje in mijn leven is mijn zoontje. Moest hij er niet zijn zou ik er al lang een eind aan gemaakt hebben. 

Ik verwacht niet dat iemand met een antwoord komt op mijn problemen. Ik wou gewoon even mijn hart luchten.

Bedankt Alvast

Hoi ben ik weer. Ik kan je echt helpen. Gratis. Mail me even via deze site . Weet niet maar heb met je te doen.ben niet meer depri. Daarom wil ik je spreken, ik mail je terug. Ondertussen zal ik al proberen te helpen. Kijk maar ff of het helpt. Ik heb ook depressie gehad maar gaat nu om jou en ff niet om mij. Ik heb man en kind en 12 jaar samen, ik hoef niets van je , ik heb man en kind. Als het helpt hoop ik dat je mailt en dan vertrouw je mij misschien. Ik doe niks raars of geks maar kan wel dingen.groet inga

(23-10-2017, 18:27)Inga schreef:
Hoi ben ik weer. Ik kan je echt helpen. Gratis. Mail me even via deze site .er is dus hoop . Ik maak geen grapjes ik zou nooit en nooit en never met iemand zijn haar oprechte gevoelens spelen . Ik hoop dat je me kan berichten. Ik ben nu 47 en was vet depri en ben echt in die donkere hel geweest . Nu ben ik vrolijk en blij echt en niet nep. Ik hoop dat je nog een keer inlogd. Er staan de meest vreselijke verhalen hier maar kan niet iedereen helpen. Ik moet het even uitleggen waarom ik denk dat ik jou kan helpen. Je moet me met al je wantrouwen1 kans geven. Ik denk eigenlijk dat het nog erger is dan dat je hebt verteld. Dat snap ik wel. Voor een man hier zn verhaal doen. Echt respect  groet Inge. Ik check Mn email straks anders hoor je morgen weer. Gratis hè ik woon in Alkmaar . Gratis omdat degene die mij dit geleerd heb zegt dat ik het kan . 17 jaar lang les gehad . Je weet echt niet wat je gaat meemaken . Nou kijk maar
Antwoord

#6

(23-10-2017, 18:27)Inga schreef:
Hoi ben ik weer. Ik kan je echt helpen. Gratis. Mail me even via deze site . Weet niet maar heb met je te doen.ben niet meer depri. Daarom wil ik je spreken, ik mail je terug. Ondertussen zal ik al proberen te helpen. Kijk maar ff of het helpt. Ik heb ook depressie gehad maar gaat nu om jou en ff niet om mij. Ik heb man en kind en 12 jaar samen, ik hoef niets van je , ik heb man en kind. Als het helpt hoop ik dat je mailt en dan vertrouw je mij misschien. Ik doe niks raars of geks maar kan wel dingen.groet inga


Hoi Inga,

Alle hulp is welkom. Ik weet niet meer hoe ik met deze situatie moet omgaan en heb het gevoel dat ik verder weg aan het zakken ben. 
Alle hulp is dus zeker welkom.
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Chiburi_ :   • Inga
Antwoord

#7
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-10-2017, 23:01 door Inga.)

ik had wat geschreven maar moest opnieuw beginnen . is er een prive box hier?

oja begin het een beetje door te krijgen. als ik je niet kan helpen, dan weet ik wel iemand die het zeker wel kan 100% ik het lijkt raar te geloven maar is waar. ik mail er vanavond even.  wil je weten hoe ik voelde ik zal het je beetje zeggen maar is natuurlijk niet positief voor jou. het was al niet goed met mij maar de klapper kwam toen ik inderdaad ook verlaten werd. het was verschrikkelijk en ik kon er niet mee omgaan. gewoon niet zeg maar. ik lag op de bank deed niets, zat elke avond in de kroeg. gelukkig wel met het besef van... inge pas op dat je niet aan de alcohol raakt. dat is gelukkig nooit gebeurd. vind de kroeg nog steeds gezellig maar kom er maar 1 keer in de week. mn huis was een bende. mn hoofd was een chaos. ik had de angst voor de angst dat ik mezelf iets zou aandoen. dus ging naar mn zus en viel 10 kilo af en ik was maar 62 kilo en 1.78. ik zag er niet uit...zooo mager. ik kon niet douchen meer en ik kon niet meer op mn benen staan. ik ging helemaal naar de verdommenis zeg maar. het was de hel op aarde zeg ik altijd....de echte hel met kettingen om mn nek. pijn angst...woede en noem het maar op.... pillen nee ik werd daar echt helemaal kierewiet van...2 dagen later smeet ik ze door de kamer en zij.... ik moet geen pillen. dokter uit het dorp kwam me opzoeken, mn vader mn moeder ze kwamen allemaal, maar konden mij niet helpen todat ik annet tegen kwam en toen ging het beter. ik had gezocht en gezochte en gezocht en gezocht overal voor een oplossing. als ik rijk word krijgt zij een huis bij de zee van mij want dat heb ik beloofd aan haar. het gaat nu goed met mij echt goed . ik heb een eigen website. ik heb vast werk al 11 jaar en was toen ongeveer 1,5 jaar uit het werk. ik was toen rond de 30 en ben nu 47.    we moeten eveb chatten dus. ik heb dit alleen opgeschreven omdat ik jou verhaal ook weet maar beter is voor positieve tijd

snap dit forum echt niet hoor, maar maakt niet. ik heb afstand dingen voor je gedaan. ik hoop dat je snel iets beter voel. als je geen tijd meer hebt vanvond, mail me morgen weer even en vertel me even hoe je je voelt en wat je dwarszit. als het goed is, gaat er al veel worden opgelost worden in je hoofd lichaam ziel en geest. geen hocus pocus maar wil wel haarfijn uitleggen in kindertaal wat ik dan precies doe en dat wil niet zo op dit forum. ik heb wel een website als jij die verlaat krijg je een box te zien waar je je email in kan vullen en dan als je je naam als chiribiri invult weet ik dat jij het bent en heb ik je email en jij krijg dan mijn email. website heet succestoekomst google het maar. 
je vind het wel... het gaat over zelfvertrouwen  falen en meerder blogposten. hij is groen met blauw enz ..... jaja ik ben slim maar zo hebben we wel elkaars email adres. ik kan je alleen iets verder helpen als er meer contact is ...... doe het nou maar... je kan me altijd weer blocken ofzo volgens mij kan dat wel. ik weet het niet. je moet me maar vertrouwen denk ik. ik kan niet anders zeggen.
Antwoord

#8
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 24-10-2017, 06:44 door Whatever.)

De drang van het verlangen en de wil om te manifesteren lossen bepaalde gevoelens in de mensheid.
Ken Uzelf en gij zult alles kennen. Zolang mensen zichzelf niet kennen en "wanhopig" vasthouden aan het verlangen zal men botsen op obscure gevoelens.
Eerst jezelf, de rest volgt dan automatisch.

Ik heb ook veel vrouwen weg gejaagd en mij lang afgevraagd waar aan het lag. Ik was te onwetend met mezelf en kende mezelf niet. Mijn verlangen dreef mijn wil naar gevoelens die niet uit mijn authentieke zelf kwamen. Ze ontstonden uit ideeën en gedachten. Daaruit ontstond jaloezie, wrok, haat, woede, ... Want bij het verlangen komt de drang om te voldoen.

Veel mensen beginnen aan een relatie om zichzelf te vervolledigen. Maar ik ben nu toch van mening dat je zelf heel moet zijn alvorens je aan een succesvolle relatie kan beginnen. Als één de onvoorwaardelijke liefde ontziet omdat het verlangen naar... groter is, is het ego nog te dominant. Dan is de tijd gekomen terug tot de gnosis te keren.

Mijn kinderen komen voor alles en iedereen. Ik heb mijn vorige relatie op gegeven omdat mijn ex teveel energie van me opslorpte en te onbekend met haarzelf was. Ze zocht volmaking in anderen en materiële zaken. Als mens neem je daar snel afstand van. Ik zie mijn kinderen nog wekelijks en probeer mijn fouten niet aan hen over te geven. Daarvoor moest ik me wel eerst bewust van mezelf worden.

We zijn datgene we aantrekken.
Antwoord

#9

Het is waar dat het beter is dat je eerst van jezelf moet houden om een relatie te doen slagen, maar je kunt het ook samen doen hoor. Als de een de ander respecteert kom je al een heel eind. je groeit samen in de relatie. en in je eentje. het geeft niet als je nog aan jezelf moet werken als de ander je accepteert om wie je bent en niet om wat je kan of nog niet kunt. dan is het ook goed. ik vond het een mooie topic whatever. je hebt het goed door. misschien wil je zeggen wat je van mijn website vind. zou het leuk vinden als ieman een comment geeft op mijn website , want dan kan ik er ook weer wat mee. ik omarm kritiek en dan kan ik zef ook weer verder groeien. mijn  ego staat niet in mijn  weg. De website heet succestoekomst.nl Hier staat een goed artikel in over respect in je relatie.
Antwoord

#10
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 24-10-2017, 08:42 door Whatever.)

Wel Inga, ik hou me bezig met gnosticisme. Uw website is gestoeld op aardse verlangens in deze wereld. Zelf-vertrouwen is goed. Maar tot welk doel zal het dienen. Als het doel succesvoller in het leven te staan is, is dat dan werkelijk wat het "zelf" wilt? Of is het Zelf zich daarbij aan het conditioneren op aardse verlangens? Verlangens die uit een materiële verder spruiten en niet meer uit ons authentieke zelf komen. Zelfvertrouwen wordt zo snel zelfwantrouwen. Bij het ene te creëren creëer je automatisch het andere. Geen hoog zonder laag. Geen zelfvertrouwen zonder wantrouwen. Die dualen dan terug in de eenheid beleven is volgens mij de kunst naar zelfkennis.
Zelfkennis, waar te vinden op je website? Belangrijk om op te bouwen alvorens één nog maar betrouwd met iets geraakt? Want de ene is niet de andere. "Wie ben ik" is een levensvraag waaraan wij allen dienen herinnerd te worden. Weet jij wie je bent, waar je vandaan komt? Waar je echt voor staat los van het ego?
Zo kan ik een ideaalbeeld aanhangen en mijn zelf daarop bouwen, daar vertrouwen in winnen maar daarmee ben ik misschien nog verder van mezelf ontspoord dan voorheen. Al zal de illusie schetsen dat ik een succesvol persoon ben die het gemaakt heeft in dit leven.
Ik kan bekend worden met oorlogstrategieën en door mijn kennis meer veldslagen winnen waardoor mijn vertrouwen in mezelf groeit. Maar ben ik daarom naar de essentie van mijn aards bestaan geleid? Is dit waar het allemaal om draait?

Het is overigens geen kwestie van geloven, maar van weten.
Weet wel dat ik een misantroop ben. Bovenstaande is mijn visie daarop, geen absolute.

Waar het in een relatie vooral "gevaarlijk" wordt is dat je als onbekenden tegenover elkaar staat. Onbekend met jezelf, onbekend met de andere. We schetsen onderweg onze verwachtingen uit die vanuit het verlangen en ego vertrekken. We kneden elkaar en misvormen onszelf naar het ideaalbeeld van de ander. Daarom is het beter jezelf in alle authenticiteit te worden/zijn/kennen alvorens men overweegt relaties aan te gaan. Zolang men iets zoekt in de ander om zichzelf te vervolledigen zal men nooit het ware geluk kennen denk ik zo.
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
07-05-2018, 21:38
Laatste bericht: Dame
13-04-2018, 06:30
Laatste bericht: Whatever
  Ik kan niet meer Started by kiki16
1 Replies - 197 Views
23-02-2018, 01:35
Laatste bericht: Bert
  geen fut meer... Started by Corey
12 Replies - 1,044 Views
05-12-2017, 17:03
Laatste bericht: Positiva
  Kan niets meer Started by kat1989
11 Replies - 757 Views
10-11-2017, 22:14
Laatste bericht: Anouk
02-11-2017, 20:02
Laatste bericht: Bert
  Hou het niet meer vol.. Started by Peetie
9 Replies - 698 Views
12-08-2017, 12:13
Laatste bericht: Liz is fighting
  depressief. niet meer.... Started by juulie
12 Replies - 1,098 Views
08-07-2017, 13:17
Laatste bericht: Kleintje82



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)