Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

persoonlijkheidsstoornis


#41

je hebt het over je korte termijn geheugen.die snap ik niet icm dit. wss dat deze site slecht reageert? namelijk dat je niet al het voorgaande ziet waar men op wilt reageren?
naja,boeit me ook niet.ik ben gewoon een rare vogel,te complex voor die simpele zielen die in de GGZ werken.weet verder ook niet wat te zeggen.deze site is niet om over diabetes te lullen.ik zie nu tijdens reageren ook niet eens wat je getikt hebt....erg naar van deze site...heb er zo ook geen zin in.heb behoefte aan contacten die gewoon altijd serieus op dingen in gaan en vice verca/versa.verwachtte ik niet van jou hoor (of wie dan ook).nu ontstond dat toevallig even zo.ik hou het hier maar bij.en ja,het gaat niet goed met me,al een tijd zo.ben teleurgesteld in mensen en zonder me dus meer af.heb daardoor geen behoefte meer aan contacten,ook niet in REAKT.kom er nog wel,maar gewoon oppervlakkig.heb geen zin dat allemaal uit te leggen,is ook amper uit te leggen.alleen lotgenoten snappen dat en die ene die ik had is dood.ik wacht het allemaal wel af,wat het UWV wilt.doe maar wat ze van me willen en zie wel waar het schip strandt.mijn wens is gewoon dat ik zsm dood ben.is geen "bui" van waaruit ik spreek,is al jaren zo.een ernstige hypo kan daar bij helpen.maja,telkens op tijd gevonden :Smile  ik zit gewoon de rit uit en zie wel.sorry,ben geen positivo.het ga je goed.groet ; Ray
Antwoord

#42

Hoe verschillend kun je in het leven staan? We zijn ongeveer even oud. Ik ben 5 jaar geleden "opnieuw begonnen". Ben 3 jaar geleden mijn nieuwe liefde tegen gekomen en hoop nog minstens even veel tijd samen met hem te kunnen doorbrengen, als ik al gehad heb. Ik hoop ondanks alles dat je nog een goed leven zult hebben tot het einde. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Dus toch ook voor jou: het ga je goed Ray.. op welke manier jij ook wilt..
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Positiva :   • NAO
Antwoord

#43

nou,het UWV-gedoe is grotendeels achter de rug.vandaag de arbeidsdeskundige gesproken.op basis van de rapportage van de verzekeringsarts,heeft hij iets bedacht.
ik moet weer werken.zoals ik het tot nu snap (was een erg ingewikkeld verhaal),voor 20 uur.er is vooral rekening gehouden met mijn lichamelijke beperkingen.zoals ik gewend ben,amper voor de psychische....(wel deels).naja,oke,doen we dat.er wordt gezocht naar een passende plaats,dat gaat weer middels het zoveelste mannetje.vind het best erg dat al die mannetjes binnen het UWV die ik gesproken heb,elkaar niet kennen.het begrip "mannetje" kwam van mij,nav het eerste gesprek met een man.die man was bij de latere gesprekken totaal niet in beeld,ook niet in de pc en de rapportages....ik wist zijn naam niet,dus noemde hem maar "het eerste mannetje"...dat begrip/woord werd overgenomen door de vervolg-mannetjes :Smile  naja....ik zie wel hoe alles verder loopt.20 uur werken valt nog te overzien,vermoed ik.heb alleen geen idee wat de financiele consequenties zijn.ik zie het allemaal wel.natuurlijk ben ik doodsbang,vooral bang aan mijn lot overgelaten te worden of aan een vaag reintegratieburo.ik hou van enige houvast,iemand op wie ik terug kan vallen.zo'n iemand heb ik bij de GGZ.het UWV blijkt zoiets ook te bieden als ik dat trajekt in ga,iig voor 2 jaar.mocht ik aan de slag gaan voor 20 uur,is er iig voldoende tijd om regelmatig naar de GGZ en de internist e.d. te blijven gaan BUITEN de werktijden EN kan ik nog naar REAKT.het werkplein die dat regelt,zit gelukkig in mijn eigen woonplaats.ik had het met dit mannetje nog over vroeger (krijg je op mijn leeftijd....),ik deed ooit uitzendwerk bij een bedrijf in mijn woonplaats.dat was een warm bad....het viel me op dat daar een aantal mensen met "een beperking" werkten en dat die zo mooi en respektvol benaderd werden.ik was me toendertijd nog niet goed bewust van mijn problematiek,op psychisch gebied.maar het is me altijd bijgebleven.ik was er "maar" uitzendkracht,maar werd behandeld als een vaste kracht.kreeg gewoon een kerstpakket van ze,al werkte ik er maar een paar weken.de direktie bestond uit jonge gasten,die zich gewoon mengden tussen alle werknemers.alles bij elkaar maakte dat een zeer goede indruk op me,zelfs nu na 10 jaar.wieweet kan ik daar terecht,het 3e mannetje had de naam van dat bedrijf wel opgeschreven.nu is het tijd om te slapen,ben total loss.bye!
Antwoord

#44

Hai Ray, fijn om te horen dat je weer aan het werk gaat. Voor 20 uur is prima toch? Als je het aankan is het goed. Via UWV kun je ook begeleiding krijgen. Maar waarschijnlijk moet je er wel om vragen. En bij een reintegratie bureau zijn zeker job-coaches aangesloten. Dus niet bang zijn, maar gewoon naar vragen. Ik weet wel dat er in het bedrijf van mijn zoon ook enkelen met gebruiksaanwijzing werken en daar komt de jobcoach (vanuit een uitzendbureau) zelf mee werken af en toe. Dus zo kan het ook. En bedrijven zijn tegenwoordig verplicht om mensen "met een achterstand op de arbeidsmarkt" in dienst te nemen, dus dat wordt steeds beter begeleid. Ook hier zul jij je weg wel weer in vinden, zoals volgens mij met heel veel dingen al gelukt is.
Antwoord

#45

(07-02-2018, 22:46)Positiva schreef: Hai Ray, fijn om te horen dat je weer aan het werk gaat. Voor 20 uur is prima toch? Als je het aankan is het goed. Via UWV kun je ook begeleiding krijgen. Maar waarschijnlijk moet je er wel om vragen. En bij een reintegratie bureau zijn zeker job-coaches aangesloten. Dus niet bang zijn, maar gewoon naar vragen. Ik weet wel dat er in het bedrijf van mijn zoon ook enkelen met gebruiksaanwijzing werken en daar komt de jobcoach (vanuit een uitzendbureau) zelf mee werken af en toe. Dus zo kan het ook. En bedrijven zijn tegenwoordig verplicht om mensen "met een achterstand op de arbeidsmarkt" in dienst te nemen, dus dat wordt steeds beter begeleid. Ook hier zul jij je weg wel weer in vinden, zoals volgens mij met heel veel dingen al gelukt is.

ja,20 uur lijkt me een goede optie.ik weet nog niet hoe ik het in ga delen in overleg met een toekomstige werkgever.dan bedoel ik: 5x4 uur of 4x5 uur.stel,het gaat goed (ook tussen werkgever en ik) zie ik mss 3x8 uur nog wel zitten (is dan iets meer).maar is allemaal theorie,is maar net hoe alles gaat en hoe het met mij gaat.en zoals je zegt: "als je het aankan is het goed".
het gesprek met dat 3e mannetje verliep goed.sommige dingen die hij vertelde,vulde ik aan en werd hij weer enthousiast door mijn opmerking,zoiets.
toch vind ik het jammer dat er TE weinig tijd is om dingen GOED te bespreken en een GOED beeld van mij te krijgen.een uur is dan echt te weinig.globaal hebben ze wel een beeld,merkte ik.maar dat beeld ging met name om mijn fysieke zaken.qua fysieke zaken weet ik natuurlijk al lang wat mijn beperkingen zijn.in de tijd dat ik tijdelijk afgekeurd werd,ging het om mijn psyche en dat kwam niet goed in beeld,vond ik.
hoe het financieel verder gaat,weet ik niet.hij had het er wel over.risiko kan er zijn dat ik er financieel op ACHTERUIT ga.kan me dat niet voorstellen,want leef op bijstandsniveau,daar heeft iedereen recht op.ik vermoed dat die man geen idee had dat ik van het minimum leef.ik weet niet hoe het verder loopt,stel ik vind iets voor 20 uur,dan weet ik niet hoe dat precies verder gaat qua UWV.  b.v. dat mijn loon wordt aangevuld tot het bedrag wat ik altijd al kreeg.er zat een wat ingewikkeld verhaal aan vast.die begeleiding waar je het over hebt,die krijg ik dus van het UWV.hij kent iemand van het UWV in mijn woonplaats die hij erg goed vind,daar word ik aan gekoppeld.die is erg thuis in alle arbeidsplekken.daar ga ik een gesprek mee krijgen.maja,blijft een subsidiebaantje....natuurlijk willen werkgevers mij dan,lekker goedkoop en de verantwoordelijkheid ligt dan bij het UWV.dat trajekt duurt 2 jaar.wat gebeurt er NA die 2 jaar????  geen idee.... ik weet niet of die 50% afkeuring definitief is,of dat ik na die 2 jaar aan mijn lot overgeleverd ben.maja,iig ben ik de komende 2 jaar zoet.die begeleiding hoef ik dus niet om te vragen,word dan al geleverd.hoef niet zelfstandig op zoek te gaan naar banen.

reintegratiebureaus en jobcoaches..... in theorie klinkt dat allemaal mooi.maar heb genoeg doku's en andere tv programma's gezien die laten zien dat het daar puur om geld draait en jij aan je lot overgelaten wordt.....heb dat ook meegemaakt bij mijn laatste baan.een collega (autist) kwam binnen via zoiets.die "coach" liep 2 of 3 keer mee en dat was het.de ondersteuning die hij zo hard nodig had,kreeg hij dus eigenlijk van ons,zijn collega's.er waren een paar mensen die om hem gaven,waaronder ik.de chef had geen oog voor hem.... dat soort buro's zijn vooral gericht op geld en niet zozeer op de persoon die ze begeleiden.vraag me nu eigenlijk wel af hoe het met die toenmalige collega gaat.ik was al weg,maar viavia hoorde ik nog wat.bedrijf ging failliet (uiteraard weer een smerig truukje van de baas,die dat vaker gedaan had: zaken failliet laten gaan en hop weer een nieuwe beginnen....) dus ook die autist weer op straat.....

ik weet dat bedrijven verplicht zijn mensen met een beperking in dienst te nemen.ik geloof er geen bal van....wel dat ze het verplicht zijn,maar dat ze dat echt niet doen.gaat dan vast via bepaalde construkties hoor,zoals dus dat soort buro's en coaches,want die verdienen er flink aan.bedrijven zijn steeds meer verantwoordelijk voor de ziektekosten van hun werknemers.dus logisch dat ze liever geen beperkten in dienst nemen! grote bedrijven kunnen dat mss wel hebben/dragen,maar de kleinere niet.de bedrijven moeten het eerste jaar,en mss ook wel het 2e jaar,van je ziek zijn ZELF betalen! (belachelijk!).
of het steeds beter begeleid word,betwijfel ik... ik snap je beredenering wel (de theorie dus),maar de praktijk werkt nogal anders.... ik zal zeker werk vinden,maar ik weet ook dat dat komt vanwege de subsidie en de 2 jaar dat het UWV verantwoordelijk is.zo ben ik dus een goedkope kracht.zeker de wat kleinere bedrijven,willen echt geen risiko lopen,logisch! maja,ik kijk niet naar de lange termijn.ik ben er nog steeds van "overtuigd" dat ik niet oud word,dus die 2 jaar kan ik wss wel aan.
mijn weg vind ik wel ja,zoals idd al zo vaak.al was het niet altijd een goede weg.maar ik heb toch iets van: 'wie dan leeft,wie dan zorgt".oftewel: "zie ik dan wel weer".
ben tevreden met deze "uitslag".al vind ik het jammer dat er weinig rekening werd gehouden met mijn psyche.mijn leven is gekenmerkd door recidiverende ernstige depressies.een werkgever zit daar echt niet op te wachten.mijn hele leven heb ik dat al.ik maak me er niet druk om,maar ik weet dat er ooit (binnen een paar jaar) weer een ernstige depressie komt.maja,zie ik dan wel weer.
ik hoop iig dat ik er financieel niet op achteruit ga.vooruit eerlijk gezegd OOK niet....klinkt raar he? mensen met goede papieren en dus een goede baan kunnen krijgen,gaan er uiteraard op vooruit.ik ben min of meer ongeschoold en dus banen met minimumloon of ietsje er boven.als ik terug kijk naar mijn laatste baan voor ik ziek werd,werkte ik gewoon 40 uur en kreeg er 1340 euro netto voor.moest uiteraard de gemeentelijke belastingen betalen en de waterschapsbelasting.weet je? : ik had het toen slechter dan NU met mijn WIA van 915 euro.... waarom? : nu krijg ik jaarlijks kwijtschelding van die 2 belastingen EN kan ik jaarlijks schooien bij de gemeente voor "langdurigheidstoeslag" van 400 euro,wat ik altijd gebruik voor dat vervloekte eigen risiko.dat valt dan allemaal weg.....heel zwat/wit gezegd: werken loont niet,voor mensen die voor het minimumloon werken.maar goed,dat telt voor mij niet mee (deels wel),wil gewoon werken.ik zie wel hoe het loopt en wat de gevolgen zijn.mocht ik er idd financieel op achteruit gaan,dan ga ik vals spelen.hou ik niet van,maar moet dan.vals spelen in de zin van dat het psychisch totaal fout gaat.vind het vreselijk,maar MOET dan.zullen velen niet snappen....met name die rechtse lui niet.ik wacht af hoe het verder gaat,de volgende brief.
Antwoord

#46

Wil toch nog vlug ff een antwoord geven. Je wordt altijd aangevuld tot het minimum. Maar vlgs mij wel een hoop gedoe met iedere keer de uren opgeven die je gewerkt hebt.
Antwoord

#47

(08-02-2018, 14:25)Positiva schreef: Wil toch nog vlug ff een antwoord geven. Je wordt altijd aangevuld tot het minimum. Maar vlgs mij wel een hoop gedoe met iedere keer de uren opgeven die je gewerkt hebt.

weet ik niet.met name dat "uren opgeven" klinkt meer als bijstand.want middels UWV ga ik 20 uur werken,uren opgeven is dan niet nodig.
Antwoord

#48

Hoi Nao,

Ik heb op dit moment een WW uitkering.
Ik moet iedere eerste dag van de maand mijn inkomsten door geven, ook als die 0 zijn.

Groet,  Bert
Antwoord

#49

(10-02-2018, 12:52)Bert schreef: Hoi Nao,

Ik heb op dit moment een WW uitkering.
Ik moet iedere eerste dag van de maand mijn inkomsten door geven, ook als die 0 zijn.

Groet,  Bert

oke,dan is dat wss veranderd in de afgelopen 5 jaar? kan ook zijn dat ik dat nooit hoefde te doen omdat ik ziek in de ww zat.
heeeeel vroeger moest ik dat wel,toen ik in de bijstand zat (wat toen nog RWW heette),vandaar dat het me daar aan deed denken.
Antwoord

#50

inmiddels contact gehad met het UWV,coachinggesprek.ik moet dus weer werken.het reintegreren mag ik laten verlopen via REAKT.daar ben ik blij mee! er zit ook geen druk achter die 20 uur.gewoon rustig beginnen en dan zien hoe het gaat.binnenkort dus contact zoeken met een trajektbegeleider van REAKT en mijn coach van het UWV op de hoogte houden.ben benieuwd....
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)