Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Opnieuw aanmelden


#1

Hallo Mensen,

Ik noem mijzelf juulie. Maar ik ben een man van 52. Misschien dat ik mijn naam ooit hier nog noem. We zien wel.
Ik heb al vele jaren terugkerende klachten van een depressie. 

Ik heb hier zeker al sinds 2000 last van. Daarvoor heb ik er nooit echt last van gehad. Hoewel ik wel iemand was met weinig zelf vertrouwen.

Ik weet van mijzelf inmiddels we wat de oorzaak van de depressies zijn. Waarom meldt ik mijzelf opnieuw aan?

Ik wil mensen waarschuwen en behoeden voor erger.

Hoe wil dat doen?

Door mijn verhaal te vertellen. Ik hoop dat ik er mensen mee kan redden. Ik heb heel veel geluk gehad.

Ik zie een despressie niet als alleen maar oplossingen zoeken voor het ellendige gevoel dat we ervaren. Maar gewoon een oplossing zoeken van alle vragen die we maar niet beantwoord krijgen.

Ooit was ik een grote vriendelijke reus. Ik ben tegen de 2 meter. Groot, sterk en te vriendelijk van aard. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik uiteindelijk een onvoorspelbare vulkaan ben geworden. Mensen heb ik heel lang heel ver over mijn grensen laten komen. Nog steeds heb ik grote moeite om die grensen te bewaken. Zodra ik het gevoel krijg dat iemand er overheen is gegaan, dan wordt ik onvoorspelbaar. En ik wil daarvan af.

Hiervoor zoek ik bij jullie steun. Ik weet dat velen hier hetzelfde ervaren en er gewoonweg geen antwoord op weten hoe hiermee om te gaan. Ik hoop dat we elkaar kunnen helpen.

Juulie
Antwoord

#2

Hoi Juulie,

Voel je zeker niet verplicht om je eigen naam te gebruiken (doe ik ook niet! Big Grin ), dat is juist het mooie van dit forum - de anonimiteit waarin je je verhaal kan delen. 

Het is een lange reis geweest om te komen op dit punt, dat is een beetje het idee wat ik krijg na het lezen van je post. 
Nu zeg je dat je zelf weet wat de oorzaak van je depressie is, maar dat je mensen wil waarschuwen en behoeden voor erger - nu ben ik nieuwsgierig, wat bedoel je daar precies mee?

Je eigen grenzen bewaken (of juist niet) klinkt enorm bekend, ook ik heb daar enorm veel moeite mee. Je bent dus zeker niet de enige die daar mee worstelt!

Steun zal je hier op het forum absoluut kunnen vinden, genoeg lotgenoten die in soortgelijke situaties zitten, en door dingen hier te schrijven, kan dat enorm bevrijdend werken.

Hopelijk vind je hier wat je zoekt - wees meer dan welkom in ieder geval!

Groetjes,
Sanna
Antwoord

#3

Hoi Suzanne? Of was het nu Sanne?,

Maar goed,

Waar ik mensen voor wil waarschuwen, dat een depressie iets is dat je echt serieus moet nemen. Niet dat ik denk dat mensen dat niet doen hoor. Maar in mijn geval heeft een langdurige depressie geleid tot 4 maal een hartstilstand. Ik ben in een diagnose meegegaan, ADD, waarvoor ik Ritalin voorgeschreven kreeg. Die Ritalin sloeg erg goed aan. Het hielp mij in het begin erg. Ik heb dit bijna 2 jaar geslikt en ben inderdaad uit de depressie gekomen. Ik ging sport, nog harder sporten. En ik ging daar uiteindelijk te ver in. Wat uiteindelijk geleid heeft to de eerste hartstilstand. Ik heb toen een ICD gekregen, welke mij hiernaa 3 maal het leven heeft gered. Had ik dat ding niet gehad dan was ik ongetwijfeld bij een van de volgende 3 hartstilstanden tot overleiden gekomen. Dat is gelukkig niet gebeurd.

Alles heeft me sterker gemaakt, hoewel ik momenteel wel weer depressief ben. Ik functioneer nog wel. Maar ik merk dat het elke dag zwaarder begint te worden. Gelukkig heb ik in de tijd veel handvatten gekregen om te dealen met de depressie.

Maar waar het mij om gaat is, dat een depressie niet alleen iets is dat je sociaal in de vernieling in helpt. Ik weet dat mensen er ook zelf uiteindelijk de brui aan kunnen geven. Maar dat door heel langdurig in de stress te blijven dat je lichamelijk ook hele zware klappen oploopt die je niet direct in de gaten hebt.

Grt juulie
Antwoord

#4

Het is gewoon Sanna, niet zo lastig hoor.

Je moet altijd opletten met mensen over één kam te scheren denk ik. Zo zullen er een hoop inderdaad veel lichamelijke klachten bij krijgen, die al dan niet door de depressie en bijkomende stress veroorzaakt zijn. Bij anderen hoeft dat niet perse, maar die kunnen weer ergens anders last van hebben. 
Depressie is zo'n grote verzamelnaam eigenlijk...

Vervelend om te horen dat je nu toch weer depressief bent, al heb ik bij je andere topic waar je je verhaal hebt gezet ook gelezen hoeveel je al hebt mee gemaakt. Ongelofelijk zwaar, absoluut, en wat fijn dat je inmiddels door de tijd weet hoe jij er enigszins mee om moet gaan.
Dat lukt lang niet iedereen altijd.

Hopelijk vind je hier op het forum wat je zoekt. Heel veel sterkte!

Groetjes,
Sanna
Antwoord

#5

Hoi Sanna,

Daar heb je gelijk in dat je mensen niet over 1 kam moet scheren. Iedereen is inderdaad anders. Maar als mensen iets van mij kunnen leren, dan heeft het allemaal nog zin gehad.

overigens, de depressie die ik ervaar is een heel andere die ik in het verleden ervaarde. Toen was het een soort uitzichtloos iets. Geen horizon waar ik mij aan vast kon houden. Nu zie ik een horizon. Ik ben vreselijk moe van alles wat de afgelopen jaren is gebeurd. Ik zie tegen elke dag op, omdat er ineens een lijk uit de kast kan komen.

Maar ik weet in ieder geval de de voorraad problemen die uit die kast zullen komen, eindigend zullen zijn. Ik weet nu niet hoe lang het gaat duren. Maar ik merk, dat elke dag dat ik alleen ben dat ik van kleinere dinge begin te genieten. Als ik aan het grotere geheel probeer te denken dan komt de vertwijfeling en de paniek. Maar via meditatie lukt het mij klein te blijven kijken.

Als ik mag vragen mag? Wie is Sanna?

Grt juulie
Antwoord

#6

Hoi Juulie, 

Dat is een hele goeie instelling inderdaad! Al zou je bij wijze van spreken maar 1 iemand hiermee helpen, dan is dat er toch mooi eentje Smile 

Dat je je zo moe voelt kan ik wel begrijpen. Een hoop ellende, veel vechten tegen oneerlijkheid... Zoiets is ook ongelofelijk zwaar. Ik hoop dat daar nu snel een einde aan komt, zodat jij je kan focussen op je gezondheid én je kinderen.
Wel fijn dat je nog steeds van de kleine dingen kan genieten, dat is toch ook wel belangrijk!

Sanna is een naam die ik veel gebruik bij het schrijven van verhalen, omdat ik graag anoniem wil blijven op het forum heb ik daarvoor gekozen als forumnaam.
Dit is mijn voorsteltopic: https://www.depressie-forum.nl/Topic-Me-myself-and-I

Groetjes,
Sanna
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Opnieuw voorstellen Started by Kaji
8 Replies - 506 Views
06-09-2019, 11:01
Laatste bericht: Dipjes
14-02-2019, 14:52
Laatste bericht: Jorin
  Asus stelt zich opnieuw voor Started by Asus
3 Replies - 851 Views
15-07-2018, 23:30
Laatste bericht: Asus



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)