Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Topic gesloten.


#1
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 13-06-2018, 01:00 door Asus. Edit Reason: Gestopt met het forum. )

Dit topic is gesloten, want ik ben gestopt met het forum.
Antwoord

#2

Hoi Asus,

Erg herkenbaar, je hebt er niets aan, maar ik snap precies wat je bedoelt als je he hebt over jezelf een loser voelen.

Al heb ik dan slaappillen voor een redelijke nacht, ik ben toch de hele dag moe, kan me nergens op concentreren, ik probeer de dag door te komen met suffe spelletjes op mijn PC, doelloos surfen op het net en voor de zoveelste keer in slaap vallen.
Ik neem me van alles voor maar er komt niets van terecht.

Het enige dat me een beetje helpt is mijn vrijwilligerswerk. Ik heb me voor verschillende dingen opgegeven en nu heb ik iig een stok achter de deur. Dat houdt me op de been en geeft me een reden om door te leven.

Misschien een idee?!

groet,
Ray
Antwoord

#3
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 13-06-2018, 00:53 door Asus.)

.......
Antwoord

#4
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 13-06-2018, 00:53 door Asus.)

......
Antwoord

#5

Welke hobby wil je weer gaan oppakken Asus? Smile

Zou het zonde vinden als je dit topic 'sluit', zo geef je anderen helemaal geen kans meer om te reageren, en wie weet wat daar nog allemaal uit kan komen dan...


Ik stuur je PM Wink
Antwoord

#6

(15-05-2018, 18:46)Asus schreef: Deze nacht, dus die al is geweest. Wow, wat een nacht.  Sad
Ik dacht toen echt, zal ik stoppen met het leven? of zou ik nog even door gaan?
Toch koos ik weer voor dat laatste, en waarom? geen idee.

Snap tot op de dag van vandaag nog steeds niet waar ik voor wil en kan leven.
Las een klein stukje over Losers, en dat soort dingen nou kun je vertellen het doet je nacht niet goed.

Ook Vanmiddag, ging ik een pakketje weg brengen die ik nog moest doen, was die vergeten gisteren.

Mensen kijken je niet aan, je bestaat niet voor andere. 
Pakketje afgeleverd nou daar bestond je ook niet want ze vergat gewoon de Track & Trace code te geven!! en toen ik er na vroeg, huh oh ja sorry. 

Mijn hersenen hebben gewoon problemen met bepaalde dingen en daar is nooit zo veel begrip voor....  Sad ik snap gewoon een hoop niet.. en heb moeite met bepaalde dingen die andere zo kunnen doen bijvoorbeeld.

Heb gewoon liggen janken gisteren, en dan bedoel ik niet een traan van een man, maar echt als een kleine peuter die de fles niet krijgt van zijn moeder. Ben gewoon geen man meer echt, gewoon een dikke loser. 

Eenzaamheid gaat wel weg hoor, vrienden vind je heus wel, er is heus wel iemand die van je houdt, waarom snappen mensen niet dat ik van die woorden gek wordt?  Angry

Weet het in iedere geval niet meer zo, heb het hier dan beetje van me af kunnen schrijven dat helpt wel beetje, maar meer kan ik er niet meer van maken.
Moet maar wat rust nemen, zoals toen wel heel goed werkte voor mij.

Hulp heb ik wel eens gehad en gezocht maar werkte niet zo. 
Toch maar weer verder speuren op het internet, na gelijkgestemde, of hulpprogamma's als dat helpt....

Nou dat was het weer voor vandaag, het is er uit. Ik ga maar zo op de Laptop een film kijken of YouTube filmpjes bekijken...

Wens iedereen die dit leest een fijne avond verder..  Sad
En sterkte met wat jij vandaag hebt mee gemaakt, als het niet leuk was..

Goede groet, van Asus.

Hoezo zou je geen man meer zijn als je een keer huilt dat geeft toch helemaal niet. Ik heb het met je te doen en vooral dat je jezelf zo naar beneden haalt dat is nergens voor nodig. Misschien moet je is een keer lekker schreeuwen en iets in elkaar beuken zoals een kussen of een boom. Misschien lucht dat op. Ik weet dat je bepaalde dingen niet kunt aanhoren als advies o dat je dit zelf ook e ht wel weet. Je moet gewoon even een uitlaatklep hebben dat zal je goed doen 
Liefde overwint het lijden 
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Ladyofthelight :   • Asus
Antwoord

#7
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 13-06-2018, 00:54 door Asus. Edit Reason: Gestopt met het forum. )

.......
Antwoord

#8

Hoi Asus,

Heb jij ook dat gevoel van... Niet zozeer dat je dood wil, maar dat het gewoon stopt. Of dat je gewoon kan resetten naar een ander leven ofzo?
Dat voel ik zelf vooral heel erg. Het is niet per se dat ik dood wil, maar wel dat ik dít gewoon niet meer trek. Dat ik het continue strijden tegen mezelf zo zat ben en dat ik daar van af wil.

Anno 2018 'moeten' we zo veel - zeker sociaal gezien. Als je niet minstens 1x per week uitgaat, of als je geen social media hebt, minder dan 50 vrienden op facebook, niet de juiste telfoon... Dan ben je anders en tel je dus niet mee in de samenleving. Ben je een buitenstaander.
Dat is hoe ik het ervaar.

Je naaste omgeving zal het ongetwijfeld goed bedoelen, al die adviezen en opmerkingen, maar ze begrijpen het niet. Niet echt. Het is ook niet te begrijpen wat 'wij' hebben. Gedachten maken sprongen waar je van tevoren nooit op gerekend had, gevoelens laten zich niet dwingen en bestaan, hebben vaak de overhand (in mijn geval dan toch).

Het van dag tot dag leven is toch even goed voor nu? Het gaat iets beter gaf je zelf aan - focus daar op, op het positieve, hoe klein het ook mag zijn.
Wederom makkelijker gezegd dan gedaan (ik heb daar zelf ook ontzettend veel moeite mee), maar je moet ergens beginnen.
Baby steps Wink

Liefs,
Sanna
Antwoord

#9
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 25-05-2018, 18:58 door Ladyofthelight.)

(25-05-2018, 17:14)Asus schreef: Toch maar kleine update.

Inmiddels gaat het wel iets beter.
Nog steeds wel in de avond heb ik vaak het gevoel van leegheid, eenzaamheid en dat ik liever stop met de wereld, huilen en zo lukt niet dat lijkt wel afgesloten.
Krijg vaak te horen van mensen komt wel goed, of weet ik het maar hoop dat die mensen eens gaan begrijpen dat iemand die zo denkt niet zo simpel die gedachte kan veranderen Wink
Voor een man van 24, is er een hoop waar mee ik bij de meeste mensen in deze tijd niet kan aankloppen, omdat ik het nog nooit heb gehad/gedaan/kunnen doen. En ik hoop dat dat ook eens begrepen word.

Liefde is voor mij moeilijk.
Vriendschap is voor mij moeilijk.
En alles wat daar bij hoort is moeilijk, en geloof me lelijk ben ik zeker niet, alleen maken andere je het vaak lastig.

Waarom is dat nou altijd zo lastig voor andere om dat te begrijpen? Ik zit vanmiddag een millshake te drinken lekker alleen. Genieten van de buitenlucht en andere zitten dan in groepjes etc en dan kijken ze je aan. Dan denk ik van What the shit zit je te kijken? Zijn mensen van mijn leeftijd nou echt zo debiel, en denken ze echt alleen maar aan populariteit, en hun telefoon of is de maatschappij nou zo raar?

Soms is de wereld moeilijk te begrijpen, en vandaag? Man heb gewoon weinig zin om te praten weet niet waarom, heb vandaag maar paar worden gepraat en dat was thuis.
Ik wou dat ik nu na iemand toe had kunnen gaan en knuffelen, en dan lekker in de tuin of zo had kunnen zitten genieten van de zon, met een cola, water of iets wat wil ik dat zeg.
En ik kijk gelukkig niet na leeftijd hoe oud die gene is want vind ouder vaak ook fijner om mee om te gaan... maar dat helpt vaak ook niet als je geen voorkeur hebt voor leeftijd naja.

Maar nu? Ik hou het gewoon lekker rustig van dag tot dag leven en we zien wel.. Meer kan ik even niet meer opbrengen. De Geest is op het moment zeer uitgeput.
Nou bedankt weer voor het lezen, ik wens iedereen een fijne dag toe.

- Asus.

Soms kunnen mensen ook kijken zonder oordelen vanuit hun kant misschien dachten ze wel wat een leuke jongen waarom zit hij alleen. Maar idd soms kunnen mensen ook erg vervelend zijn en kun je aan hun houding zien dat ze je nakijken en dat is vervelend. Je hoeft ook niet altijd te praten als je daar geen zin in hebt. Als je mijn buurjongen was kreeg je van mij een glas cola een vriendschappelijke hug en dan gewoon stil met een grassprietje in onze mond op rug liggend naar de wolken staren die voorbij komen met af en toe een geslurp  aan de cola woehoe. Ik ben 35 mijn oudste vriend is 58 en mijn jongste 20 haha leeftijden voor vriendschap maakt niet uit als je op 1 lijn zit en het klikt klikt het ja toch. En nu ga je lekker rustig aan doen en niet piekeren oké hihi nou doeg.. 

(25-05-2018, 17:58)Sanna schreef: Hoi Asus,

Heb jij ook dat gevoel van... Niet zozeer dat je dood wil, maar dat het gewoon stopt. Of dat je gewoon kan resetten naar een ander leven ofzo?
Dat voel ik zelf vooral heel erg. Het is niet per se dat ik dood wil, maar wel dat ik dít gewoon niet meer trek. Dat ik het continue strijden tegen mezelf zo zat ben en dat ik daar van af wil.

Anno 2018 'moeten' we zo veel - zeker sociaal gezien. Als je niet minstens 1x per week uitgaat, of als je geen social media hebt, minder dan 50 vrienden op facebook, niet de juiste telfoon... Dan ben je anders en tel je dus niet mee in de samenleving. Ben je een buitenstaander.
Dat is hoe ik het ervaar.

Je naaste omgeving zal het ongetwijfeld goed bedoelen, al die adviezen en opmerkingen, maar ze begrijpen het niet. Niet echt. Het is ook niet te begrijpen wat 'wij' hebben. Gedachten maken sprongen waar je van tevoren nooit op gerekend had, gevoelens laten zich niet dwingen en bestaan, hebben vaak de overhand (in mijn geval dan toch).

Het van dag tot dag leven is toch even goed voor nu? Het gaat iets beter gaf je zelf aan - focus daar op, op het positieve, hoe klein het ook mag zijn.
Wederom makkelijker gezegd dan gedaan (ik heb daar zelf ook ontzettend veel moeite mee), maar je moet ergens beginnen.
Baby steps Wink

Liefs,
Sanna
Idd 2 stappen vooruit 1 stap terug. 
En anno 2018 is ook mijn wereld niet te veel te vlug en te veel virtueel brrr
Liefde overwint het lijden 
Antwoord

#10

Hallo,

Jongen, Asus, 24? Ik tegen de 60 en je zou een verschil verwachten. Ik wil niemand ontmoedigen, maar ik ervaar dezelfde dingen als jij.

Die ontzettende leegheid van het bestaan, je zegt het treffend. De muren beklemmen je, je wilt er uit breken, maar je blijft zitten waar je zit, met je ellende als droeve partner.
Je wilt niemand verdriet doen, maar hoe zit het met jouw gevoel?

Ik weet het ook niet, ik kan je alleen mijn gedeelde smart aanbieden en hopen dat je het toch nog even probeert.
Zoals Sanna het zegt: baby steps.

Want ooit moet het toch beter gaan. Bij andere mensen lukt het toch ook. Dus, en dat zeg ik net zo hard tegen mezelf: doorgaan en er op rekenen dat dit klote gevoel maar tijdelijk is en dat ook voor jou er een prachtige, gelukkige tijd aan zit te komen.

Sterkte,
Ray
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Onderwerp gesloten Started by Asus
1 Replies - 305 Views
10-09-2018, 15:14
Laatste bericht: Positiva
  Topic afgerond. Started by Jazz
3 Replies - 612 Views
01-10-2017, 17:39
Laatste bericht: Jazz
  Bericht gesloten. Started by Jazz
13 Replies - 2,098 Views
14-07-2017, 22:45
Laatste bericht: Jazz



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)