Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

ivm privacy verwijderd


#21

(18-06-2017, 20:06)staaijski schreef: Heb je enig idee in welke richting je wilt zoeken Liz? Werk of vrijwilligerswerk of misschien wel iets heel anders....

Woensdagavond heb ik weer een afspraak met de psych. Eens kijken wat hij te melden heeft en of we nu wel op het punt zitten om aan de slag te gaan met destructieve patronen.
Denk het haast wel. Heb er inmiddels al wat over geschreven; over afwijzing, over grenzen; het ervaren van grenzen (of niet ervaren) het omgaan met grenzen (of er dwars doorheen gaan) Ik schrijf meestal eerst en dan bespreken we dat, kan beter schrijven dan praten  Wink  

Eerst maar eens kijken hoe de 4e nacht thuis verloopt en het gewone leven morgen weer......

Mijn richting is zeker eerst vrijwilligerswerk. Ik moet namelijk echt bedenken wat ik in de toekomst kan doen. Ik was een goede officemanager voordat ik mijn eerste depressie kreeg. Het is erg goed mogelijk dat ik dat nooit meer ten volle kan uitvoeren.

Op dit moment ben ik ook de Lorazepam aan het afbouwen en dit geef me veel lichamelijke onrust. Omdat ik vannacht voor de tweede nacht rustig kon slapen weet ik dat mijn vorige stapje weer geslaagd is. Dan ga ik door naar de volgende afbouw. Gelukkig voel ik me emotioneel niet heel erg bibberen, al voelt het ook niet direct lekker. Ik denk dat ik daar nog wel een maand voor nodig heb, hopelijk met weinig pijn.

Dat schrijven herken ik... gedachten opschrijven, dingen die je tegenkomt over jezelf. En dan vervolgens met de peut erover praten. Wat ik helaas gemerkt heb bij mijzelf dat verandering niet altijd mogelijk is door er alleen over te praten. Er moet bij mij wat in de praktijk gebeuren. Grenzen is voor mij ook een groot punt... grenzen van anderen kan ik herkennen en respecteren, maar mijn eigen grenzen zijn soms een raadsel. Ik moet mijn grenzen niet alleen leren herkennen, fysiek en emotioneel, maar dan ook nog de vermijding die dan de kop op steekt zien te verslaan, en assertief omgaan met die grenzen. Het kan in sommige situaties echt niet 'handig' zijn om zo confrontatie vermijdend te zijn als ik soms kan zijn. Het rare is ook nog dat het niet standaard zo is, want ik ben behoorlijk assertief en kan me goed verweren. Maar niet in iedere situatie.... het lijkt erop dat er dan meerdere factoren tegelijk gaan meespelen, en in die mix wordt mijn gedrag eigenlijk heel vreemd en kom ik niet meer voor mijzelf op.  (heel verhaal waar mogelijk niemand wat aan heeft)

Hoe is je 4e nacht verlopen?


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)