Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

ivm privacy verwijderd


#1
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-04-2018, 17:09 door antoinette.)

ivm privacy verwijderd
Antwoord

#2
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-04-2018, 16:54 door antoinette.)

ivm privacy verwijderd
Antwoord

#3

Fijn dat je er weer een beetje bovenop bent gekrabbeld. Altijd vervelend om nieuws te krijgen dat je niet verwacht. Je wilt natuurlijk graag vooruit. Buiten flink lopen deed mijn partner ook altijd als ie het moeilijk had. Zal dus echt wel ergens goed voor zijn!
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Positiva :   • antoinette
Antwoord

#4

Hi Staai,

waarom denken jij en ik dat het wel gaat en gaan we dan om?
Je bent nog niet klaar voor therapie, omdat je nog niet stabiel bent? Die snap ik niet. Die heb ik nog nooit gehoord. Als je knetter depri bent, krijg ik alleen maar te horen dat ik juist wel goed mijn therapie moet volgen. En dan vind ik zelfs mijzelf niet stabiel.  Weet jij wat je therapeut bedoeld?

Ik wens je ook heel veel sterkte. Ik heb vanmiddag ook weer een uur zitten huilen en huilen. Heel vermoeiend. Laten we maar proberen elkaar een beetje te steunen ;-).


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord

#5
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-04-2018, 16:54 door antoinette.)

ivm privacy verwijderd
Antwoord

#6

(08-06-2017, 22:08)staaijski schreef: Mijn therapeut bedoeld; nog geen diepe, ingewikkelde, gesprekken omdat het mij nog teveel uit Mn evenwicht zou kunnen brengen.

En als ik uit Mn evenwicht raak is er het risico dat ik knettersuicidaal raak. Dat dus een beetje

Ja, echt dingen aansnijden kan erg confronterend zijn. Dat is wel degelijk waar.
Ben je voorheen al erg suïcidaal geweest?

Wat betreft werk: ik ben al sinds oktober vorig jaar uit de running en kan voorlopig werken echt wel vergeten. Sinds mei is mijn contract afgelopen dus ben nu bij het UWV aangemeld.(als het allemaal goed is gedaan door mijn werkgever) Hoe het in de toekomst moet met werken weet ik niet, maar van vorige periode weet ik dat na een heftige depressie het herstel naar werk een behoorlijke tijd vergt. Leg er maar niet te veel verwachting op voor jezelf Staai, want dat kan dus echt nog wel even duren. Ik weet hoe klote dat kan klinken, als je je werk en collega's leuk vond, maar een realistische verwachting is waarschijnlijk behulpzamer dan steeds weer teleurgesteld raken.


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord

#7
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-04-2018, 16:55 door antoinette.)

ivm privacy verwijderd
Antwoord

#8

(09-06-2017, 12:33)staaijski schreef:  
Midden in mijn depressie zei ik; ik MOET werken en nu krabbel ik eruit en zeg ik; ik moet er niet aan denken. De mens zit raar in elkaar zullen we maar zeggen.

Ja, erg herkenbaar hoor. Voordat ik volledig instortte de eerste keer, dacht ik ook ik MOET blijven werken, de rest kan omvallen, als ik maar blijf werken.... Mijn vrienden zeiden: Lies...dit kan zo niet langer, het gaat niet goed met je, je moet echt aan jezelf denken en je ziek melden. Toen ik at eenmaal ziek gemeld was, en erkende dat ik eigenlijk niet meer at en alleen maar huilde, dacht ik even naar mijn ouders te gaan..... dat werd maanden en vervolgens de diagnose van depressie en 1 jaar therapie en een half jaar soort begeleiding. Maar eigenlijk was ik ook toen nog niet klaar en betaal ik nu mogelijk de prijs met een tweede depressie. Maar wel kwam mijn gevoel van NIET werken heel duidelijk toen ik eenmaal erkende dat ik heel erg ziek was en het ook in alle geuren en kleuren naar buiten kwam. Werkelijk tegen alles wat maar iets van me wilde had ik een dikke NEE in mijzelf. Luid en duidelijk schreeuwde het in me ... NEEEEE!
Dat is deze keer anders. Ik wil nog graag van alles, maar kan niet veel helaas.


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord

#9
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 23-04-2018, 16:56 door antoinette.)

ivm privacy verwijderd
Antwoord

#10

Absoluu voel ik vaak een gevoel van iets niet kunnen.  Maar de NEE ben ik gelukkig wel kwijt en deze depressie is toch anders.  
Ik zie in dat wel afspreken me vaal energie geeft. Dat is voor iedereen verschillend natuurlijk. 
Ik probeer dus steeds in te schatten of ik er van ga genieten of dat ik echt mijn grens over moet bij sociale dingen. Mijn echte vrienden begrijpen het erg goed als het niet gaat en vragen me voor de goede dingen. Niet naar een feest ofzo...  

Het is een belangrijk evenwicht tijdens je depressie om toch ook sociale contacten te behouden. 

Maar het is echt lastig. ....helemaal mee eens. ..


 Geef niet op... het licht gaat weer aan!
 
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)