Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Voor mijzelf gekozen en dan....


#1
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 17-11-2019, 23:29 door Newlife. Edit Reason: Extra stukje met vraag )

Hoi iedereen

Ik zal mij ben voorstellen, ik ben een vrouw van 34 jaar en moeder van 3 geweldige kindjes

Bijna 2 jaar geleden durfde ik eindelijk bij de vader van mijn kindjes weg te gaan nadat hij zijn oudste dochter iets probeerde aan te doen.

Die 10 jaar samen waren heel zwaar en pijnlijk voor mij dus ik was zo trots op mijzelf dat het gelukt was, al snel leerde ik een geweldige man kennen die ook gescheiden was.
Nu zijn we inmiddels een jaar samen en wonen we ook samen, maar door alle ellende van mijn ex en de ziekenhuisopnamen van mijn jongste dit jaar hebben ervoor gezorgd dat ik in een depressie zit met een angststoornis...
Sorry maar wat een hel is dit ? ik weet dat iedereen van mij houd en me wilt helpen maar als je zelf niks meer kan voelen... Zelfs niet voor je eigen kinderen vind ik echt vreselijk! 
Relatie staat ook wel wat onder druk maar ik probeer hem zoveel mogelijk met alles te betrekken ook de gesprekken met de therapeut en de therapie straks ook samen bespreken we veel en wat mij niet lukt uit te spreken schrijf ik op voor hem.
Ik wil er zo graag vanaf maar soms denk ik er heel anders over.
Ik hoop dat ik op dit forum wat meer lotgenoten kan vinden want het voelt vreselijk eenzaam zo.

Het ergste van alles is dat ik zo vreselijk bang ben en dan vooral om mijn vriend kwijt te raken, na zoveel mislukte relaties met misbruik en mishandeling heb ik eindelijk een man gevonden die hoe Dan ook van mij houd en ik ben bang dat hij het niet aan kan, hebben meer mensen hier ervaring mee?
Antwoord

#2

Welkom op het forum Newlife, ik denk dat je goed bezig bent tegenover jouw man. Als er begrip is, wordt het al een stuk makkelijk. En dat bereik je alleen door heel open naar elkaar te zijn. Ik hoop dat je op dit forum vindt wat je zoekt.
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Positiva :   • Newlife
Antwoord

#3
(Dit bericht is het laatst bewerkt op 18-11-2019, 12:13 door Lichttunnel. Edit Reason: typefouten )

Hoi Newlife,

Allereerst welkom, (ook al ben ik zelf ook nieuw hier). 
Ik heb qua relatie min of meer het zelfde mee gemaakt, alleen was het dan meer psychisch geweld naar mij.
Ik heb uiteindelijk net als jij ook voor mezelf gekozen.

Over de depressieve gevoelens kan ik niet veel zinnigs zeggen. (behalve dat ik zelf ook nergens van kon genieten)
Ik ben heel blij voor je dat je nieuwe vriend voor je gekozen heeft zo als je nu bent.

Ik denk (en weet uit ervaring) hoe belangrijk het is, om elkaar de ruimte te geven om jezelf te kunnen zijn.
Het kan voor een partner zwaar zijn, om hier mee om te gaan. 

Wanneer je eerlijk naar elkaar bent, en hem de gelegenheid geeft om zelf plezier te maken (Terwijl jij je k.t voelt) is dat voor de relatie alleen maar goed.
Ik weet dat jij nu met deze reactie niet geholpen bent qua depressiviteit. 

We kunnen allebei niet in de toekomst kijken; Je zit nu (als ik dat goed begrijp) onderaan in de put. Dus je hebt waarschijnlijk iets aantrekkelijks (kan fysiek maar ook een gedrag zijn) dat boven de depressiviteit uitstijgt, en hem jou doet liefhebben.

IK wens je oprecht veel sterkte, en hoop dat je een paar treden omhoog kunt uit die put.

Lichttunnel
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Lichttunnel :   • Newlife
Antwoord

#4

Dank jullie wel voor de reacties.
Vandaag een vreselijke dag gehad, moest werken maar heb er 1 afgezegd en ben rond gaan fietsen als een kip zonder kop...uiteindelijk bij het strand gekomen en een klein beetje tot rust gekomen.... 
Mijn hoofd maakt me zo gek, morgen een gesprek met de relatietherapeut die ook mijn deeltijdbehandeling gaat doen en ik ben zo bang ervoor.
Antwoord

#5

(18-11-2019, 19:11)Newlife schreef: Dank jullie wel voor de reacties.
Vandaag een vreselijke dag gehad, moest werken maar heb er 1 afgezegd en ben rond gaan fietsen als een kip zonder kop...uiteindelijk bij het strand gekomen en een klein beetje tot rust gekomen.... 
Mijn hoofd maakt me zo gek, morgen een gesprek met de relatietherapeut die ook mijn deeltijdbehandeling gaat doen en ik ben zo bang ervoor.

waar ben je dan zo bang voor? het zou juist bevrijdend moeten werken denk ik, dat je dat gesprek morgen hebt. Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat het gesprek je iets brengt.

groet, 
Run
Antwoord

#6

Ik ben bang dat mijn vriend inziet dat dit een lang traject gaat worden (tenminste ga er vanuit) en dan afstand neemt/ weggaat... 
Laat ik duidelijk maken dat mijn netwerk minimaal is hier, ex zorgde ervoor dat ik weinig tot geen vrienden meer had alleen zijn familie dus nu niks meer heb alleen mijn vriend en zijn familie en een beste vriendin... Dus erg eenzaam op deze manier.
Dus als hij weggaat heb ik niks meer over.
Antwoord

#7

(18-11-2019, 20:47)Newlife schreef: Ik ben bang dat mijn vriend inziet dat dit een lang traject gaat worden (tenminste ga er vanuit) en dan afstand neemt/ weggaat... 
Laat ik duidelijk maken dat mijn netwerk minimaal is hier, ex zorgde ervoor dat ik weinig tot geen vrienden meer had alleen zijn familie dus nu niks meer heb alleen mijn vriend en zijn familie en een beste vriendin... Dus erg eenzaam op deze manier.
Dus als hij weggaat heb ik niks meer over.

Hoi, 

Mag ik vragen wat voor een deeltijdbehandeling? Ik zit zelf in een angst deeltijdbehandeling.

succes morgen.

Groet,

Lichttunnel.
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Lichttunnel :   • Newlife
Antwoord

#8

Lichttunnel mag ik daar morgen op terug komen? 
Ben het een beetje kwijt momenteel.
Is in elk geval 2 dagdelen met veel soorten behandelingen zowel groep als individuele therapie, verder weet ik even niet meer.
Wat voor heb jij en hoe lang al?
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen Newlife :   • Lichttunnel
Antwoord

#9

hoi Newlife

'Lichttunnel mag ik daar morgen op terug komen? '

Natuurlijk, kan dat. Ik reageer ook gewoon wanneer ik tijd en zin heb.

Jammer, dat je je zo rot voelt, maar fijn dat het fietsen je wat rust heeft gegeven.

Om op jouw vraag terug te komen. 

Ik volg pas sinds afgelopen donderdag een deeltijdbehandeling tegen angst. De behandeling duurt 16 weken.

Ik moet nog van alles gaan leren. 

Ik hou hier een dagboek bij van de behandeling. Daarom vroeg ik jou welk soort dagbehandeling je kreeg. 

Groetjes, Lichttunnel
Antwoord

#10

(17-11-2019, 21:19)Newlife schreef: Hoi iedereen

Ik zal mij ben voorstellen, ik ben een vrouw van 34 jaar en moeder van 3 geweldige kindjes

Bijna 2 jaar geleden durfde ik eindelijk bij de vader van mijn kindjes weg te gaan nadat hij zijn oudste dochter iets probeerde aan te doen.

Die 10 jaar samen waren heel zwaar en pijnlijk voor mij dus ik was zo trots op mijzelf dat het gelukt was, al snel leerde ik een geweldige man kennen die ook gescheiden was.
Nu zijn we inmiddels een jaar samen en wonen we ook samen, maar door alle ellende van mijn ex en de ziekenhuisopnamen van mijn jongste dit jaar hebben ervoor gezorgd dat ik in een depressie zit met een angststoornis...
Sorry maar wat een hel is dit ? ik weet dat iedereen van mij houd en me wilt helpen maar als je zelf niks meer kan voelen... Zelfs niet voor je eigen kinderen vind ik echt vreselijk! 
Relatie staat ook wel wat onder druk maar ik probeer hem zoveel mogelijk met alles te betrekken ook de gesprekken met de therapeut en de therapie straks ook samen bespreken we veel en wat mij niet lukt uit te spreken schrijf ik op voor hem.
Ik wil er zo graag vanaf maar soms denk ik er heel anders over.
Ik hoop dat ik op dit forum wat meer lotgenoten kan vinden want het voelt vreselijk eenzaam zo.

Het ergste van alles is dat ik zo vreselijk bang ben en dan vooral om mijn vriend kwijt te raken, na zoveel mislukte relaties met misbruik en mishandeling heb ik eindelijk een man gevonden die hoe Dan ook van mij houd en ik ben bang dat hij het niet aan kan, hebben meer mensen hier ervaring mee?
Hoi Newlife, ik vind het ergens begrijpelijk dat je je depressief voelt hoor , je hebt nl. zo lang onder spanning geleefd en angstig geweest en je  hebt veel mee gemaakt. Ergens knapt dat . Nu ben je bij je vriend en op de goede weg maar nu wordt je geconfronteerd met een depressie. Je bent bang om je vriend te verliezen maar als je jezelf verliest is het nog veel erger , dat is wat ik altijd aan mezelf vertelde toen ik veel verlatingsangst had. Probeer goed voor jezelf te zorgen en samen te werken met de therapeut aan jezelf. Je vriend houdt van je dus die zal je wel proberen te begrijpen, niet? Mijn vriend heeft het ook zwaar te verduren gehad toen ik nog veel problemen had maar hij heeft toch aan mijn zijde gebleven en nu dragen we er de vruchten van. Probeer eerst en vooral goed voor jezelf te zorgen en bij jezelf te blijven , na al die problemen verdien je toch die aandacht niet? Alvast welkom op dit forum en hopelijk voel je je hier dan minder eenzaam groetjes cyranno
[-] 1 gebruiker zegt bedankt tegen cyranno :   • Newlife
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
Gisteren, 22:44
Laatste bericht: Joy
  ik stel mij voor Started by bunnie
6 Replies - 152 Views
30-11-2022, 23:27
Laatste bericht: Nic
  Als de dood voor angst Started by Paul77
5 Replies - 552 Views
24-07-2022, 10:35
Laatste bericht: VriendelijkeReus
  Stel me voor Started by Kees
2 Replies - 228 Views
08-07-2022, 22:46
Laatste bericht: Joy
09-05-2022, 12:23
Laatste bericht: KeepVogel
  voor stellen Started by sam18
1 Replies - 315 Views
10-03-2022, 17:16
Laatste bericht: Mabel
23-01-2022, 13:58
Laatste bericht: Ibtissam
  Wat moet ik met mijzelf? Started by Matthieu
4 Replies - 606 Views
11-08-2021, 18:40
Laatste bericht: Feline
07-01-2021, 16:15
Laatste bericht: Feline
13-11-2019, 19:11
Laatste bericht: Karel 500



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)