Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Ik wil mij voorstellen


#1

Hallo, ik ben net terecht gekomen op deze pagina en ik zou het fijn vinden om wat contact te maken.
En ik wil heel graag mijn hart luchten.

Hieronder staat mijn verhaal. Op dit moment ben ik lichamelijk erg gespannen en mijn gedachten zijn somber en ik pieker heel veel.
Ik heb vrienden die ik wel af en toe zie en bel/app, maar ik mis de aansluiting. Ik ben ook bang hen van mij af te stoten als ik laat zien hoe het daadwerkelijk met mij gaat. Durf er niet meer mee aan te komen omdat ik door mijn depressieve gedachten er in hun ogen ook niks aan doe. Ik heb intussen een zm poging gedaan en ik denk er nog vaak aan. Ik kan bij vlagen ook mijn gevoel wegdrukken, maar dat zijn de momenten dat ik moet functioneren. Vandaag heb ik een heftige emotionele dag gehad en gebeld met mijn psycholoog om hulp omdat ik het gevoel niet meer aan kon.
Ik heb niet het vertrouwen dat het wel goed komt met positief denken (wat ik nu moeilijk vind) en ik weet ook niet of ik verder kan. Ik gebruik kalmeringsmiddelen om mij rustig te houden. Liefste zou ik vluchten en niet meer terugkomen. Voel mij hier heel alleen en onbegrepen in staan.
Wat kan ik doen om te relativeren en los te laten? Wat zijn jullie ervaringen met psychologen en vrienden? Ik denk dat ik meer heb aan ervaringsdeskundigen als aan hulpverleners.

Ik ben een man van middelbare leeftijd. Ik voel mij al heel erg lang leeg van binnen, al ergens in mijn vroege jeugd mis ik de aansluiting met andere mensen.
Er zijn meerdere perioden geweest waarin ik wanhopig was, depressief en er niet meer wilde zijn. Ik ben beschermd opgevoed en was wereld vreemd, angstig om contacten aan te gaan en ik ben ook gepest. Het was heel moeilijk om later daar verandering aan te brengen. Ik heb uiteindelijk wel stappen gezet, tegen de angst in om onder de mensen te komen en vrienden te maken. Dat deed ik door veel te ondernemen, sporten, dansen, theater, fitnessen en heel actief mensen op te zoeken. Dat heb ik echt moeten leren. Ik merkte dat ik dat eigenlijk best kon, hoewel het gevoel van minderwaardigheid altijd op de achtergrond heeft meegespeeld. Daar heb ik tegen gevochten. Er stond als het ware diep van binnen een beschermend muurtje om mij heen.
Daardoor ben ik een laatbloeier wat betreft het contact met vrouwen, want dan stel je jezelf kwetsbaar op. Ik wilde dolgraag ook liefde ervaren.
Ik ben een vrouw tegen gekomen vrouw die heel lief, veilig en goed voor mij was. Ik zag het leven meer positief in. Zij is binnen 2 jaar overleden aan kanker.
Ondanks het verdriet ben daardoor meer volwassen geworden en ik durfde daardoor ook meer van mijzelf te laten zien. 
Mijn tweede relatie heeft 5 jaar geduurd met een fijn begin, maar door mijn onderliggende onzekerheid was er geen goede balans. En heeft zij het uitgemaakt.
Ik bleef achter met liefdesverdriet en een soa. Daardoor ben ik een poos van slag geweest en heb ik mij gericht op sporten, verbouwen en muziek maken.
Ondanks dat ik veel deed voelde ik me soms wel alleen en somber daarover.
Ongeveer 5 jaar geleden kreeg ik problemen met mijn gehoor en daardoor oorsuizen en overgevoeligheid voor geluiden, verloor ik mijn moeder en werd overspannen door mijn werk. Muziek was een uitlaatklep voor mij en ik zag het leven niet meer zitten en mijn depressieve lege gevoelens werden sterker.
Ook hieruit ben ik opgekrabbeld en hoewel ik het muziek maken heb los moeten laten en ook het vinden van een relatie kon ik nog wel een aantal dingen weer oppakken waaronder het dansen.
Dat hield mij weg van depressieve gevoelens. Tegelijk verlangde ik er ook naar weer samen met iemand te kunnen zijn.
Vorig jaar ben ik onverwacht een relatie aangegaan met iemand op mijn werk. Ik had wat twijfels in het begin, maar ik ben hevig verliefd geworden. Zij ging er in eerste instantie in mee, maar was ook terughoudend, twijfelde wat ze wilde. Daardoor werd ik weer onzeker en ging ik meer mijn best doen. Dus na een paar maanden was het over. Door mijn gevoel kon ik niet direct uitschakelen en afstand nemen gaat niet echt vanwege ons werk.
Toen het in mijn hoofd weer wat rustiger werd ben ik zo stom en impulsief geweest een verhuizing op touw te zetten (van appartement rand stad naar huis in dorp). Ik zat niet goed in mijn vel, ik wilde dat veranderen. Al voor het verhuizen had ik geen 100% goed gevoel over de plek want het is hier stil en niet levendig. Ik kon niet beslissen en daardoor heb ik mij laten leiden bij mijn keuze. Super stom achteraf.
Ik heb hulp moeten zoeken bij een psycholoog omdat ik last kreeg van angstaanvallen en stress.
Ik ben er gaan wonen net in de periode Corona waardoor ik thuis moest gaan werken en de hobby's stil kwamen te liggen. Het lege gevoel extra groot geworden en de depressieve gedachten ook. Ik voel mij niet thuis in mijn huis.
Ik ga over drie weken terug verhuizen naar de oude plek (ander appartement) in de hoop dat ik mij weer wat beter ga voelen. Het appartement is niet 100% wat ik zou willen, maar ik wil wel terug naar een prettiger omgeving omdat ik bang ben hier nog verder achteruit te gaan.
Afgelopen maanden ben ik stilgevallen. Ik doe weinig, pak nog wel op wat ik kan, en ik eet en slaap slecht.
Antwoord

#2

Welkom op het forum, Almuric. Goed dat je je verhaal hebt gedaan. Ik kan er nu niet goed op reageren omdat ik zelf ook moeite heb met alles. Maar nogmaals, wees welkom en lees wat over de ervaringen van anderen. We zijn hier om elkaar te steunen.

Lieve groet,
Alais
Antwoord

#3

Hee A,

Wat een rottijd is dit voor jou.  Maar ik lees uit jou verhaal dat je je telkens weer herpakt, en je doet wat nodig is.  Stapje voor stapje hoor! Knap dat je weer n verhuizing op touw zet, ondanks dat je je zo slecht voelt.  Je bent hier op het forum niet alleen, we zijn allemaal wel wat angstig, en onzeker ook. Somber. Dan is positief denken wat te hoog gegrepen, en is neutraal denken al heel mooi.
Dans je nog? Ik lees dat dat je goed doet.

Liefs, Mabel
Antwoord

#4

Welkom op het forum. Wat vervelend allemaal zeg. Ik heb zelf wel wat gehad aan een psycholoog, maar nog meer aan mensen die je echt begrijpen en ook 'als nodig' kunt bereiken. Soms maak ik ook gebruik van de luisterlijn, maar het jammere is dat je niet weet wie je daar treft. Hopelijk kom je hier gelijkgestemden tegen. Je kunt hier ook van de chat gebruik maken, alhoewel het aftasten is wanneer er iemand aanwezig is... Sterkte!
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Even voorstellen Started by Mary79
4 Replies - 78 Views
20-04-2021, 10:07
Laatste bericht: cyranno
15-04-2021, 17:54
Laatste bericht: Sander39
  Voorstellen Started by MissC
5 Replies - 279 Views
16-03-2021, 23:49
Laatste bericht: Fae
  Even voorstellen Started by hans007
15 Replies - 2,162 Views
01-02-2021, 16:47
Laatste bericht: hans007
  Nog maar eens voorstellen... Started by L4E
11 Replies - 1,150 Views
29-12-2020, 13:13
Laatste bericht: Mabel
  Mezelf voorstellen Started by Maartje
3 Replies - 358 Views
26-12-2020, 13:35
Laatste bericht: cyranno
  Voorstellen Started by Weetikniet
4 Replies - 351 Views
24-12-2020, 02:58
Laatste bericht: Maartje
  Voorstellen Started by beusje
11 Replies - 1,014 Views
20-12-2020, 17:01
Laatste bericht: desireless
  Voorstellen Started by Techneut
1 Replies - 250 Views
18-12-2020, 10:47
Laatste bericht: Mabel
  Even voorstellen Started by Esmee1999
1 Replies - 135 Views
14-12-2020, 14:01
Laatste bericht: desireless



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)