Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Het dagboek van Feline



Dank jullie wel.

In het begin was hij een soort hoteldebotel maar tegelijk nog erg met zijn ex bezig.
Hij had een ex met drie kinderen. De kinderen waren niet van hem. Ze hebben een tijd een gezin gevormd, zijn met 4 personen bij hem komen wonen. En daarna verhuisd naar het appartement waar hij nu nog woont. Hij mag de kinderen nu niet meer zien, en omdat hij officieel niets van ze is (geen vader/opvoeder of iets) heeft hij ook geen rechten.

Tja dat zal allemaal heus heel moeilijk zijn. Maar hij bleef er maar over doorgaan en ik zei ook wel eens: Zoek lekker weer iemand met kinderen als je dat per se wil.

Daarnaast heeft hij ook een issue met alcohol. Hij begon er al heel snel tijdens een van de eerste dates over dat hij na 2 bier al dronken is omdat hij niet zo groot is. Toen we elkaar ontmoetten waren de kroegen dicht. Zodra deze weer open gingen was hij er heel vaak en ik had wel door dat dat verhaal van die 2 bier niet helemaal klopt. Hij heeft ook wel eens gelogen dat hij thuis was terwijl hij in de kroeg zat. En tja... als je 1 x liegt, dan weet ik daarna niet meer wat ik wel of niet kan geloven.
In juli deed hij een maand alcoholvrij en dat lukte (zijn eigen idee overigens) maar in augustus ging hij weer los. Toen ging hij weer een tijd zonder alcohol en de kroegen gingen natuurlijk ook weer dicht. Nouja anyway er was iets vreemds met die alcohol.
En nou is alcohol bij mij ook de zwakke plek maar ik hang er niet allemaal verhalen omheen. Ja ik drink soms een hele fles maar ik drink ook zo een maand niet. Ik ben in ieder geval niet de hele tijd bezig met stoppen en toch weer niet en weer stoppen en daar allemaal verhalen omheen.

In ieder geval heb ik de hele zomer gevoeld dat het helemaal niet goed zat. Diep in mijn hart. Soms word je s ochtends wakker en dan denk je: Er is iets. Ik weet niet of jullie dat wel eens hebben. Dat je even moet beseffen welke dag het is... en dan weet je weer dat iemand ziek is bijv of overleden of dat je ruzie hebt gehad. En elke dag in de zomer dacht ik: Shit ik moet van X af.
Maar we hebben het ook leuk gehad. Alleen in september wilde ik het er echt over hebben en toen zei hij dat hij geen relatie wilde, maar dat hij ons goede contact ook niet kwijt wilde.

Maar nu... april 2021, hij doet echt niet leuk op app en zo ga ik ook geen 'vrienden blijven'. Ook dat gepraat van 'wat doe ik hier nog' in combinatie met hoe hij laatst over een vorige zelfmoordpoging vertelde. Ik ben echt ZO blij dat ik het beëindigd heb net voordat hij die geldproblemen kreeg. Hij was dat laatste weekend nog best vrolijk. Gelukkig was ik geen week later, want dan had ik natuurlijk het verwijt gekregen dat ik hem liet zitten als hij het moeilijk had.

Hij heeft mij erg in een hoekje geduwd van 'een vrouw die aan zichzelf aan het werken is'. Altijd zeggen hoe ik gegroeid was vergeleken met toen ik hem net kende. Terwijl ik in mijn beleving toen een paar goede weken had. Daarna ging het slechter met me maar dat kwam ook door zijn gedoe. Altijd het idee te hebben dat ik tekort schoot bij die ex. Zoveel tijd te steken in iemand die toch maar over zijn ex blijft praten.

Ik denk als er geen Corona was geweest en ik wat meer andere mensen om me heen had gehad, dat ik minder gevoelig zou zijn voor hem. Maar ik was erg alleen en hij kon dat mooi opvangen.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 05-04-2021, 13:14 door Feline.)

Morgen belt MEE om te kijken in hoeverre ze hulp kunnen bieden met administratie en huishouden.

Eén keer heb ik er om gevraagd bij GGZ, dat zal zo'n 8 tot 10 jaar geleden zijn. Toen werd gezegd dat ik dat niet nodig had, zo ongeveer. Ik ben toen echt gaan denken dat anderen er meer recht op hebben. De mensen die je op TV ziet, die heel arm zijn.
Wel merk ik bij de GGZ-loopgroep dat veel mensen juist wel hulp hebben op dat gebied en dat ze eigenlijk verbaasd zijn dat ik het zelf doe. (Nouja ik doe het dus niet...dat is het hele ding)

GGZ kwam overigens nooit bij mij thuis en als dat wel zo geweest was, hadden ze hun mening meteen bijgesteld. Je kon er destijds niet eens normaal lopen, alles stond door elkaar.

Gisteren stond ik op station en bleek mijn OVabonnement niet meer te gelden. Ik wist het ergens wil... maarja... geen idee meer hoe en wat. Ben toch naar mijn bestemming gereisd maar het is een dure grap geworden zonder korting.
Ik heb bijv ook mijn huisarts nog in mijn oude woonplaats zitten. Gewoon... nooit echt de telefoon gepakt om het te regelen. Allemaal dat soort dingen. Met wachtwoorden en accounts van van alles ben ik ook helemaal in de war. Zeker nu je van alles moet bestellen wat je normaal in de winkel zou halen. Soms schreef ik wachtwoorden in mijn agenda, als het onschuldige dingen waren zoals de wandelclub (dus niet mijn bankrekening etc). Maarja in welk jaar ook alweer en waar in de agenda precies?

Ik heb het probleem weggestopt en was vooral boos op mezelf dat het niet lukte. Nu voel ik meer wanhoop en verdriet. Gelukkig morgen hulp.

Misschien was het ook door de vele medicijnen makkelijk om er niets bij te voelen.

Het laatste halfjaar heb ik het idee dat ik leef om de psychiater een plezier te doen. Bergen pillen, elke avond. Omdat ik van één pil wel afhankelijk was en bang was dat ik die niet meer zou krijgen als ik niet 'gehoorzaamde'.

Mijn moeder zei iets opvallends. Zij had zich suf gezocht naar een medicijn om zich vervolgens te herinneren dat het tegenwoordig in een doosje zit ipv een potje. Ik heb dat een paar maanden terug gehad (die sneeuw-week). Alles zat opeens in andere verpakkingen, had andere vormen, etc en ik wist het écht niet meer. (En het laten voorverpakken bij de apotheek zou ook geen oplossing zijn want dan zou ik nog steeds in de war raken als alles er anders uit zag).
Ik had één medicijn waarvan een vierkantje 200 mg was en een rondje 100 mg. Maar ergens is kennelijk de 100 mg ook vierkant geworden en zo slik ik al een tijdje 100 mg in plaats van 200.
En terwijl ik dit schrijf weet ik weer dat ik ook een dik rondje van 200 mg heb gehad en een dun rondje van 100 mg en toen heb ik ongemerkt ook een tijd het verkeerde geslikt.

En toen vroeg mijn moeder: Merkte je geen verschil?

En ik verwachtte iets van: Ja ik vind je al de hele tijd zo druk en ik dacht al dat je je medicijnen niet goed slikte.

Maar ik zei dat ik niet zoveel verschil merkte en mijn moeder zei: Dan kun je hem er toch ook af laten?

Ik heb het idee dat ik leef voor de psychiater en als ik het niet goed doe, dat hij dan mijn moeder belt. Dat is het hele ding. Misschien is het niet gezond om zo over psychiaters de denken en misschien komt het voort uit mijn opname. Toen de psychiater had bepaald dat er een grote deur was en dat ik de sleutel niet mocht hebben.
Antwoord


Hoi Feline 

ik hoop dat je hulp krijgt met je huishouden en administratie ik zelf heb administratie op orde nu alleen huishouden lukt mij ook niet ik heb ook gevraagd om hulp maar krijg het niet niet via ggz en niet via de gemeente 

ik slik ook veel medicatie ik wil er ook van af maar paar keer geprobeerd af te bouwen maar niet gelukt 

ik heb 4 opnames gehad is geen pretje inderdaad ook paar keer op separeer gezeten nee geen goede herinnering aan en vol stoppen met pillen en spuiten  Sad

ja de trein en bus is duur van mij uit als ik naar zee wil ben ik bijna 30 euro kwijt enkele reis is niet leuk meer 

ik duim voor je voor morgen 


liefs J
Antwoord


Dank je wel Mister J.

Ik heb het eerder dus ook niet gekregen maar er is toen ook helemaal niet serieus naar gekeken. Waar ik toen nog mee zat is dat ik veel dozen niet kon/durfde uitpakken uit mijn 'vorige leven', voor de opname. Dat is nu wel gelukt, stukje bij beetje.

In 2010 is er een psychologisch onderzoek gedaan bij mij. Gek genoeg is die uitslag mij toen uitgelegd als dat ik goed gescoord had en dat er 'dus niets aan de hand was'.
In 2018 heeft mijn toenmalige nieuwe SPV'er (dus niet de allernieuwste maar de nieuwe hiervoor Tongue ) het nog eens bekeken en die zag wél iets opvallends. Kort gezegd dat plannen en organiseren bij mij een probleem kan zijn. Terwijl ik verbaal wel sterk ben en je het misschien niet zo zou verwachten.

Dat kan ik nu wel als argument aanvoeren. Ik veracht niet dat iemand hier de boel komt opruimen en schoonmaken. Al zou dat ook prettig zijn. Maar als iemand even mee kijkt en een soort planning maakt kan dat al helpen. Dat ik het ook echt móet doen, maar wel gestructureerd.
Antwoord


Hoi Feline 

geen dank 

bij mij is wel een een pit langs geweest had een planning gemaakt na een week lukte het mij niet meer om mij der aan te houden maar ja 

bij mij kwam uit po dat mijn IQ laag was maar dat kon ook komen omdat het mij niks interesseerde bij de eerste opname ach ja 

ik hoop dat een planning bij jou werkt dat zou al fijn zijn voor jou  Wink

ik zelf heb heel veel last van vermijden en Nivea morgen een gespekt met nieuwe psycholoog ben het nu al in mijn hoofd aan het voorbereiden ach ja 

ik duim voor jou voor morgen je verdiend goede hulp en planning 

liefs J
Antwoord


Dank je wel! dat verdien jij ook hoor! Ieder mens.

Ik hoef niet zozeer een planning van s ochtends afwassen, s middags stofzuigen etc.

Het is nu meer van, ga ik een kast kopen, heb ik daar budget voor? Ga ik kamer voor kamer aanpakken of bijv eerst alle papieren, dan alle boeken etc?
Mijn slaapkamer moet nog steeds gestuct worden maar ik vind het heel lastig om te bedenken voor de spullen van de slaapkamer dan moeten, zo lang. En er heeft al een stucadoor op de stoep gestaan met al zijn spullen. Hij had de afspraak kennelijk op de voicemail ingesproken en ik heb dat niet gehoord. Ik was niet thuis en hij was heel boos... maarja. Je kunt toch ook niet onverwacht op de stoep staan en dan verwachten dat iemand toevallig de hele slaapkamer leeg gehaald heeft.

Zulke dingen... zou fijn zijn als iemand even samen met mij wil bellen. Boze mensen aan de telefoon is tot daar aan toe maar als zo iemand daarna in mijn huis moet zijn... bah.

Ik heb wel weer 10 kledingstukken gesorteerd en op de gang gezet voor de kringloop. Het is van lang geleden en inmiddels veel te klein. Maar het doet pijn om in die dozen te duiken. Zo 10 voor 10 lukt het wel. (De berg kleding is vanaf 2000 ongeveer ontstaan... ben niet iemand die elke maand met tassen thuis komt, ik gooi alleen weinig weg)

Ik denk echt dat er iemand kan bestaan die het leuk vindt om mij te helpen. Een vrijwilliger of een beroeps-hulpverlener. Want ik vind het ook leuk om het gezellig te maken etc. Dus je zult wel resultaat gaan zien.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 05-04-2021, 16:09 door misterj.)

Hoi Feline 

zo bedoel je ja dat kan natuurlijk ook voor de praktische dingen dat zou fijn zijn ja 

ik heb voor een man best veel kleding het meeste is mij te klein maar ben aan het proberen af te vallen misschien pas het weer

ik heb dat niet graag vreemde in huis 

liefs J

o ja

waar ik woon is een bedrijf die klusjes doet om mensen op te leiden toe verhuizer of stukadoor ze zijn daar door ook niet duur ik heb het huis laten verven door hun win win situatie
Antwoord


Dank je wel MisterJ.

Ik heb inderdaad ook veel kleding die te klein is. Mijn ervaring is dat ik afval als de medicatie omlaag kan. Dus ik geef de hoop nog niet op... ik ben nu bijna 90 kg en dat is wel te zwaar.

Ik heb ze gesproken. Ik weet het niet zo goed. Zo aan de telefoon was het sowieso lastig want ik kon het niet zo goed volgen. Zij dacht dat ik twee vragen had en dat het dan klaar was. Ik heb wel aangegeven dat ik er echt hulp bij nodig heb en dat ik dit ook niet zo goed kon volgen.

Ik hoef in ieder geval niet bang te zijn dat ik opeens weer dingen moet terugbetalen. Ze zei ook dat mijn inkomen laag is en dat het moeilijk rondkomen is. Tja dat is voor mij geen nieuws en geen verrassing maar ik weet niet wat ze nou bedoelde wat ik er aan kan doen. Ik moet het even laten bezinken zo. De studieschuld kwamen we nu niet meer helemaal aan toe.

Ik had denk ik iets meer hulptroepen gehoopt. Maar ga ook denken, kan ik echt niet zelf een beginnetje maken? Ik loop er bijvoorbeeld ook tegenaan dat ik niet kan printen. Normaal deed ik dat in de bibliotheek maar dat is sinds Corona ook lastig. Dan kan ik ook denken... nu dat printen al een jaar een probleem is... misschien kan ik een printer kopen? Terwijl ik juist de printer weggedaan had omdat ik zo weinig printte dat de cartridges steeds uitdroogden. Gelukkig morgen mijn GGZgroep. Zij wisten dat ik hulp zou gaan vragen.
Antwoord

(Dit bericht is het laatst bewerkt op 06-05-2021, 10:41 door Feline.)

-


Ik heb weer een appgesprek dat ik een beetje vervelend vind met mijn broer die vraagt of ik iets wil schilderen voor ouders maar dan wel per se deze week nog want dan kan hij daarna een klus doen. En naast dat ik al afspraken heb, word ik zo verdrietig van het idee dat ik dan daar in mijn eentje sta te schilderen (broer wil niet samen afspreken ivm Corona, ook al is het buiten). Ik heb nee gezegd. Hij moet echt eerder met zulke dingen komen.
Antwoord


Is het gelukt met die man?

Wbt je broer: nee is ook een antwoord! Als het niet goed voelt gewoon niet doen!
Antwoord



Lijst met mogelijk verwante topics
  Dagboek J Started by misterj
320 Replies - 8,268 Views
3 uren geleden
Laatste bericht: Feline
  Nieuw dagboek van Feline Started by Feline
25 Replies - 265 Views
3 uren geleden
Laatste bericht: Feline
  Dagboek Lee Started by Leetje
2 Replies - 104 Views
13-09-2021, 23:47
Laatste bericht: Feline
07-03-2021, 23:56
Laatste bericht: Feline
  Mijn dagboek Started by MissC
0 Replies - 464 Views
03-03-2021, 17:20
Laatste bericht: MissC



Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)