Your browser does not support JavaScript!
Bijeenkomst van lotgenoten die kampen met depressie
  Welkom Gast, meld je snel aan! Maak Account    Log In   

 

Aangenaam


#1

Man
20 jaar

Eigelijk geen idee wat ik hier moet zetten.
Ik heb vaker forums/live-chat hulp dingen geprobeerd maar altijd weggegaan na een korte observatie.

Ik denk altijd bij mezelf, zo slecht heb ik het niet, ik moet me niet aanstellen. 

Als ik aan mezelf vraag :"Wat is er nou eigelijk zo fout in je leven ?" Ga ik heel hard nadenken en gaat mn zicht schudden.

Ik ben slecht in sociale interacties. Nu in Mn 2e jaar op een nieuwe school en nog geen sociale contacten gelegd, 1 vriend op deze school die ik al kende van een eerdere school.
Buiten school wel vrienden maar ze spreken me altijd aan op mijn stilte. 
In een vriendenteam op voetbal met maar 1 echte vriend.

Ik heb het gevoel dat ik mezelf niet ben. Dat ik geen volwaardig mens ben omdat ik niet normaal met andere mensen contact kan hebben. Ik voel me altijd op de een of andere manier buitengesloten. 
Mijn moeder komt uit het midden-oosten en mijn vader uit Zuid-Amerika. Dat ik niet op andere mensen lijk is hier misschien een reden dat ik me buitengesloten voel, ik heb met niemand een connectie ofzo.


Ik wil veranderen, ik weet alleen niet hoe.
Tips worden geapprecieerd.

Mvg,
Ron
Antwoord

#2

(20-09-2017, 23:13)Ron schreef: Man
20 jaar

Eigelijk geen idee wat ik hier moet zetten.
Ik heb vaker forums/live-chat hulp dingen geprobeerd maar altijd weggegaan na een korte observatie.

Ik denk altijd bij mezelf, zo slecht heb ik het niet, ik moet me niet aanstellen. 

Als ik aan mezelf vraag :"Wat is er nou eigelijk zo fout in je leven ?" Ga ik heel hard nadenken en gaat mn zicht schudden.

Ik ben slecht in sociale interacties. Nu in Mn 2e jaar op een nieuwe school en nog geen sociale contacten gelegd, 1 vriend op deze school die ik al kende van een eerdere school.
Buiten school wel vrienden maar ze spreken me altijd aan op mijn stilte. 
In een vriendenteam op voetbal met maar 1 echte vriend.

Ik heb het gevoel dat ik mezelf niet ben. Dat ik geen volwaardig mens ben omdat ik niet normaal met andere mensen contact kan hebben. Ik voel me altijd op de een of andere manier buitengesloten. 
Mijn moeder komt uit het midden-oosten en mijn vader uit Zuid-Amerika. Dat ik niet op andere mensen lijk is hier misschien een reden dat ik me buitengesloten voel, ik heb met niemand een connectie ofzo.


Ik wil veranderen, ik weet alleen niet hoe.
Tips worden geapprecieerd.

Mvg,
Ron

Hallo Ron,

Allereerst een hartelijk welkom op dit forum.

Ik heb het ook niet slecht, zeker de laatste drie jaar niet, je hoort mij niet klagen.

Dat mijzelf anders voelen, bijna geen kennissen hebben en al helemaal geen echte vrienden heb ik ook mijn hele leven gehad.
Ik had sterk het gevoel dat ik er niet bij hoorde. Op een verjaardag deed ik vijf minuten mee aan een gesprek en dan viel ik stil.
Had geen idee waarover ik het zou kunnen hebben. Dat zat ik op mijn stoel wat om me heen te kijken en wilde ik het liefst weer naar huis.
Ook ik kon in contact met anderen niet mijzelf zijn. Het leek constant of ik een rol speelde in gezelschap. Ik herken je verhaal dus wel.

Is die moeite met sociale contacten er altijd geweest bij jou? Of wanneer is het begonnen?
Hoor het graag.

Groet,  Bert
Antwoord

#3

Hoi Ron, welkom op het forum! Weet je wat het vreemde is? Ik ben niet depressief (ik schrijf hier als "partner van..), maar heb ook maar één goede vriendin. Het verschil is alleen wel dat ik er heel tevreden mee ben. Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken dat ik me in bochten zou moeten wringen om "al mijn vrienden" te kunnen zien. Lijkt me moeilijk. Mijn vraag is dus eigenlijk: denk je dat het nou echt zo belangrijk is om meer vrienden te hebben? Wat denk je dat er dan verbetert? Je zegt dat je graag wilt veranderen, dus blijkbaar vind je het wel een probleem. Ik wil ook zeker jouw gevoel niet wegvagen, maar kun je niet beter investeren in de 2 vrienden die je wel hebt?
Antwoord





Gebruikers die dit topic lezen:
1 gast(en)